نقد ادبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نقد ادبی بررسی ویژگیها و نقاط قوت و ضعف یک اثر ادبی ست.

به کسی که نقد ادبی می‌داند، منتقد ادبی می‌گویند.

فهرست مندرجات ۱ محتوای یک نقد ادبی ۲ ویژگی‌های نقد ادبی ضعیف ۳ برخورد احساسی در نگارش نقد ادبی ۴ جستارهای وابسته ۵ پانویس

[ویرایش] محتوای یک نقد ادبی

در نقد ادبی آنچه مهم است بررسی ابداعات موجود در متن از نظر سبک و ساختار است. برای این منظور باید متن را با متون ادبی نوشته شده در قبل مقایسه و نوآوری در آن را پیدا کرد. شاعر و داستان نویس بهتر است منتقد ادبی نیز باشند تا مطالعه در آثار دیگران و بررسی آنها سطح و کیفیت نگارش آنها را بهتر کند.

برای بهتر شدن کیفیت یک نقد ادبی بهتر است صرفا ویژگی‌های یک متن ادبی را در محدودهٔ آن متن بررسی نکرد بلکه آن متن را از نظر فلسفی و یا روانشناختی با متون دیگر مقایسه کرد. در این صورت نقد ادبی به بررسی دقیق‌تری تبدیل خواهد شد.

[ویرایش] ویژگی‌های نقد ادبی ضعیف

لحن سالم نقد، نتیجه سلامت نفس و نیت صدق منتقد است. غالب رجزخوانیهای نقدهای ادبی ضعیف و پرسر و صدا، ناشی از عجز منتقد در جمع دلایل و شواهد و استدلال قوی و شامل لحن دشنام‌آمیز و دشمنانه یک نقد به جای سخنان منطقی و غلط‌گیری‌های درست و مستند است. ^[۱]

[ویرایش] برخورد احساسی در نگارش نقد ادبی

متنی که حاوی حب و بغض با صاحب اثر است نقد ادبی محسوب نمی‌شود و برخورد احساسى، عمده ترين ضعف در نگارش یک متن به عنوان نقد ادبی است. ^[۲]

[ویرایش] جستارهای وابسته

• نقد سنتی
• نقد مدرن

[ویرایش] پانویس

‎