عربی مصری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از زبان مصری)
| مصرى | ||
|---|---|---|
| تلفظ: | [ˈmɑsˤɾi] | |
| گویشگاهها: | — | |
| منطقه: | — | |
| شمار گویشوران: | — | |
| خانواده: | آفریقایی-آسیایی مصرى |
|
| کد زبان | ||
| ISO 639-1: | هیچ | |
| ISO 639-2: | – | |
| ISO 639-3: | – | |
| یادداشت: این صفحه ممکن است دارای کدهای یونیکد باشد. | ||
عربی مصری (اللغه المصریه الحدیثه، «زبان مصری جدید» یا «زبان مصری») یکی از لهجههای زبان عربی است. عربی مصری به عنوان گویش محاورهای، زبان دوم مشترک بین تمام عربزبانان است و دلیل آن وجود انبوه فیلمها و برنامههای تلویزیونی و رادیویی و منابع عربی به این گویش است.
بسیاری از واژگان عربی مصری با عربی استاندارد تفاوت دارد که در زیر به برخی از آنها اشاره شده:
| فارسی | عربی معیار | مصری | منبع کلمه |
|---|---|---|---|
| اتاق | غرفة | اوده //ˈoːdɑ | زبان ترکی استانبولی: Oda |
| میگو | روبیان | جمبری (گمبری) | زبان ایتالیایی: Gamberi |
| روستا | قریه | کفر | زبان عبری: כפר |
| میز | طاولة | ترابیزه | زبان یونانی: Τραπέζι |
| پلیس | شرطة | پولیس | زبان انگلیسی: Police |
محتویات |
الفبای مصری [ویرایش]
- ا ( [æ(ː)] و [ɑ(ː)]).
- ب ([b]).
- ت ([t] همانند تلفظ فارسی).
- ة ([-et]).
- ث ([s] همانند تلفظ فارسی).
- ج ([g] مثل گ در فارسی)
- ح ([ħ]).
- خ ([x] همانند تلفظ فارسی).
- د ([d] همانند تلفظ فارسی).
- ذ ([z]. همانند تلفظ فارسی).
- ر ([ɾ~r]، و [ɾˤ~rˤ]).
- ز ([z] همانند تلفظ فارسی).
- س ([s] همانند تلفظ فارسی).
- ش ( [ʃ]همانند تلفظ فارسی).
- ص ([sˤ]).
- ض (همانند تلفظ فارسی).
- ط (همانند تلفظ فارسی).
- ظ (نطق: [zˤ]).
- ع (نطق: [ʕ]).
- غ (نطق: [ɣ]. همانند تلفظ فارسی).
- ف ([f]).
- ق ([ʔ] مثل \ء\ در فارسی).
- ک ([k]).
- ل ([l]).
- م ([m]).
- ن ([n]).
- ه ([h]، [-æ، -ɑ].\ [-jæ، -jɑ، -eː، -eːh]).
- و ([w]، [u:]~[ɵ(:)]، [o(:)]، [ɔ(:)]).
- ی ([j]، [i:]~[ɪ(:)]، [e(:)]، [e̙(:)]، [-i] مثل "ی" در فارسی).
- ی ([-i] همانند تلفظ فارسی).
- پ ([p] همانند تلفظ فارسی).
- چ ([ʒ] مثل ژ).
- ڤ ([v] مثل v در فارسی و).
دستور زبان [ویرایش]
جمله حاضر و جمله آینده [ویرایش]
| فاعل | پسوند | فعل | پسوند دومین | مفعول |
|---|---|---|---|---|
| انا | بـ | روح | - | المدرسه |
- انا بروح المدرسه: این جمله به معنای "من به مدرسه میروم" است.
پسوندهایی که در این گویش استفاده میشود، عبارتند از:
| ضمیر | پسوند حاضر | پسوند آینده |
|---|---|---|
| انا (من) | بـ | هـ |
| احنا (ما) | بنـ | هنـ |
| انته (تو - مذکر) | بتـ | هتـ |
| انتی (تو - مادین) | بتـ | هتـ |
| انتو (شما) | بتـ | هتـ |
| هو (او - مذکر) | بیـ | هیـ |
| هی (او - مادین) | بتـ | هتـ |
| همه | بیـ | هیـ |
پسوند دوم فقط با سه ضمیر استفاده می شود:
| ضمیر | پسوند |
|---|---|
| انتی | ـی |
| انتو | ـو |
| همه | ـو |
مثال:
- هی بتشتغل فی ایران: [ˈhejːæ bteʃˈtæɣæl feʔɪˈɾɑːn] او در ایران کار می کند
- فاعل: هی [[ˈhejːæ
- پسوند: بتـ
- فعل: شتغل [beteʃˈtæɣæl]
- پسوند دوم: ندارد
- مفعول: ایران
- فی: در.
- همه بیسافرو لمصر: آنها به مصر سفر میکنند
- فاعل: همه
- پسوند: بیـ
- فعل: سافر
- پسوند دوم: ـو
- مفعول: مصر
- لمصر: به
