ا

الفبای فارسی ا ب پ ت ث ج چ ‌ ح خ د ذ ر ز ‌ ژ س ‌ ش ص ض ط ظ ع غ ف ق ک گ ل م ن و ه ی حروف دیگر ء آ اً هٔ ة

شكل حرف
جدا	آغازی	میانی	پایانی
ا	ا	ـا	ـا

ا، (الف) نامیده می‌شود و اولین حرف الفبای فارسی است. این شکل الفبایی هم در نقش یکی از حروف واکهٔ بلند (مصوت بلند) فارسی است که گاه به صورت (ا) در کلماتی چون: آب، باد و دریا می باشد. و هم در نقش تلفظ همزه به کمک حرف‌های واکهٔ به کار می‌رود، مانند: اَبر، اِنسان و اُستاد (با حروف واکه کوتاه زبر - زیر و پیش) و مانند: آب (الف اول در اصل=ااب)، او، این (با حروف واکه بلند) می‌باشد.

"ا" نمایانگر اولین حرف الفبای فارسی یعنی الف باشد.

همینطور در لغتنامه‌ها "ا" مخفف "اسم" است.

ا همچنین حرف اول در الفبای عربی است.

جستارهای وابسته

• همزه (حرف)

الفبای عربی
الألِف	الباء	التاء	الثاء	الجيم	الحاء	الخاء	الدال	الذال	الراء	الزاي	السين	الشين	الصاد	الضاد	الطاء	الظاء	العين	الغين	الفاء	القاف	الكاف	اللام	الميم	النُّون	الهاء	الواو	الياء
سایر شکل‌های حرف ألف در عربی
ٱ	أ	إ	ٲ	ٳ	ٵ	آ