ا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
الفبای فارسی
ا ب پ ت ث ج
چ ح خ د ذ ر
ز ژ س ش ص ض
ط ظ ع غ ف ق
ک گ ل م ن و
ه ی
حروف دیگر
ء آ اً هٔ ة
شكل حرف
جدا آغازی میانی پایانی
ا ا ـا ـا

ا، (الف) نامیده می‌شود، اولین حرف الفبای فارسی و عربی است. این شکل الفبایی هم در نقش یکی از حروف واکهٔ بلند (مصوت بلند) فارسی است که گاه به صورت (ا) در کلماتی چون: آب، باد و دریا می باشد. و هم در نقش تلفظ همزه به کمک حرف‌های واکهٔ به کار می‌رود، مانند: اَبر، اِنسان و اُستاد (با حروف واکه کوتاه زبر - زیر و پیش) و مانند: آب (الف اول در اصل=ااب)، او، این (با حروف واکه بلند) می‌باشد.

"ا" نمایانگر اولین حرف الفبای فارسی یعنی الف باشد.

همینطور در لغتنامه‌ها "ا" مخفف "اسم" است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

الفبای عربی
ألِف باء تاء ثاء جيم حاء خاء دال ذال راء زاي سين شين صاد ضاد طاء ظاء عين غين فاء قاف كاف لام ميم نون هاء واو ياء
سایر شکل‌های حرف ألف در عربی
ٱ أ إ ٲ ٳ ٵ آ