سورشجان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سورشجان
سورشجان
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان چهارمحال و بختیاری
شهرستان شهرکرد
بخش

لاران

مرکز بخش لاران
نام(های) دیگر سروشگان
نام(های) قدیمی سوروشجون
مردم
جمعیت ۲۴۳۵۱
مذهب شیعه
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۲۰۹۱ متر
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ٠٣٨٢-٣٢٢
تابلوی خوش‌آمد به شهر
به سورشجان شهر پیروزی بر مغولان خوش آمدید

سورِشْجان شهری است در استان چهارمحال و بختیاری ایران. در پانزده کیلومتری شهرکرد مرکز استان قرار دارد. این شهرمرکز بخش لاران می‌باشد و از توابع شهرستان شهرکرد قرار دارد.

جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۰، برابر با ۲۴۳۵۱ نفر بوده‌است[۱].

فرهنگ، گویش و موسیقی مردم سورشجان با بختیاری‌ها درآمیخته‌است. از زمان مشروطه بسیاری از سورشجانی‌ها مانند سایر بختیاری‌ها به اصفهان مهاجرت نموده‌اند[نیازمند منبع]. سرچشمه مایک و امامزاده آقا سید محمد (یکی از فرزندان امام جعفر صادق دانسته شده) از مکان‌های دیدنی این شهر است. به طور کلی برای ورود و خروج از شهر سورشجان (از طرف جاده شهرکرد به فارسان) باید از مناطق طبیعی و مهم (که در زیر مختصری در باره آنها توضیح داده شده) عبور کرد. گردنه معروف خلک: که در شرق سورشجان قرار گرفته‌است و با توجه به سرد سیری بودن منطقه در زمستان مشکلات زیادی برای رانندگان فراهم می‌کند.

تنگه پردنجان: در غرب سورشجان باید از منطقه استراتژیک و بسیار معروف به نام تنگ پردنجان عبور کرد، که در صورت مصدود شدن این تنگه، ارتباط با شهرستان فارسان و شوراب تقریباً غیر ممکن می‌شود. در شمال شهر تپه‌ای قرار گرفته‌است که به زبان محلی به آن اشترمل می گویند. وقتی از دور به آن نگاه کنی شکل کوهان یک شتر را دارد و کلمه مول در لفظ محلی معنی پشت و شانه را دارد. پس کلمه اشترمل به معنی پشت سر و یا کوهان شتر معنا می‌دهد. منبع آب آشامیدنی شهر و دکل صدا و سیما بر فراز این تپه قرار گرفته‌است.

در جنوب غربی شهر و تقریباً در همان عرض تپه اشترمل تپه دیگری قرار گرفته‌است که به تزگرش مشهور است و به علت اینکه رنگ تپه تقریباً تیره به نظر می‌رسد و خاک آن دور یخ می‌زند، برخی معتقدند تپه دارای نفت می‌باشد. در وجه تسمیه نام این تپه (تزگرش) در بین مردم دو علت برای آن ذکر کرده‌اند:

۱- به این علت که قبلاً این تپه (تزگرش) دارای پوشش گیاهی بسیار خوبی بوده‌است و محل چرای بزهای روستا بوده‌است به بزگردش و به مرور زمان به گردش و در حال حاضر تزگرش نامیده می‌شود.

۲- از زمانهای قدیم که دزدان و غارتگران به روستاها حمله می‌کردند سورشجان نیز از چنین حملاتی مصون نمانده، دزدان برای حمله و مخفی بودن از دید مردم روستا از این تپه استفاده می‌کردند، موقعی که حس می‌کردند بدست مردم می‌افتند خود را در میان سنگهای این تپه مخفی می‌کردند.

این شهر دارای سه درصد از کل وسعت استان چهارمحال وبختیاری می‌باشد با وجود مساحت کم سهم زیادی در استان از دیدگاه های سیاسی ، علمی، هنری ، گردشگری ، کارواشتغال و... را در اختيار دارد.

فرهنگ، گویش و موسیقی مردم سورشجان با بختیاری‌ها درآمیخته است. از زمان مشروطه بسیاری از سورشجانی‌ها مانند سایر بختیاری‌ها به اصفهان مهاجرت کرده اند. شکل طبیعی شهر سورشجان براساس ارتفاعات میانی رشته کوه زاگرس استوار است و به عنوان یکی از مناطق کوهستانی استان محسوب می شود.

چشمه ی مایک: که در زمره دیدنی های محوری سورشجان محسوب می گردد؛با توجه به حجم نزولات چشمه ی مایک و پايين بودن سطح تبخير و موقعيت نسبتاً مناسب تشكيلات زمين شناختي قسمت اعظم آبهاي سطح الارضي و تحت‌الارضي آب موردنیاز زمین های کشاورزی اطراف خود را تامین میکند. شهرسورشجان با در اختيار داشتن طبيعت زيبا و بكر خود در فصول بهار و زمستان و تابستان پذيراي مسافران و توريستهاي داخلي و خارجي است و اكوتوريسم اين استان ازجاذبه‌هاي بارز آن محسوب مي‌شود.

منابع[ویرایش]

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲.