بروجن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

بُروجـِن یکی از شهر‌های استان چهارمحال و بختیاری ایران است. بروجن در بخش مرکزی شهرستان بروجن واقع است. جمعیت این شهر بر اساس آمار سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۹٬۰۷۷ نفر بوده است[۱].

از بروجن همواره به عنوان یکی از سردترین شهرهای کشور در گزارشات هواشناسی نام برده می‌شود در عرض جغرافيايي(۵۱ درجه و ۱۸ دقيقه شرقي) و طول جغرافيايي (۳۲ درجه شمالي) قرار دارد. ارتفاع اين شهرستان از سطح متوسط دريا ۲۱۹۷ متر است.از لحاظ اقليمي داراي شرايط نيمه مرطوب با تابستان معتدل و زمستان بسيار سرد مي‌باشد. تعداد روزهاي يخبندان در حدود ۱۲۲ روزدر سال مي‌باشد. حداقل مطلق دماي اين ايستگاه به ۲۷- درجه مي‌رسد و حداكثر مطلق دماي مشاهد شده به 36 درجه سانتيگراد بالغ گرديده است. بارش سالانه اين ايستگاه بطور متوسط به ۲۴۳ ميليمتر بالغ مي‌گردد و داراي دو فصل خشك و مرطوب است. فصل خشك آن از خرداد تا شهريور ادامه دارد و فصل مرطوب آن از مهر ماه آغاز و تا ارديبهشت ادامه دارد. در مجموع بارش فصل زمستان به ۴۴ درصد و پاييز به ۳۲ درصد و بهار به ۲۴ درصد مي‌رسد و تابستان ۱ در صد بارش را داراست. بروجن یکی از مرتفع ترین شهرهای کشور است که این خصیصه بروجن را از جهت محیط زیست حیوانی و گیاهی بسیار غنی و پر جاذبه نموده‌است.

این شهر در دشتی به وسعت حدود ۵۸۰ کیلومتر مربع در شرقی ترین نقطه استان قرار گرفته‌است.

تاریخ دقیق اسکان در این مکان مشخص نیست، هرچند قدیمی ترین تاریخ مسجل برای بروجن را می‌توان بر اساس سنگ مزاری که چندی پیش در این شهرستان با تاریخ فوت متوفی به سنه ۱۰۰۴ هجری قمری یافت شده محاسبه کرد. تاریخ مرکزیت جمعیت به حدی که بتوان آن را شهر نامید به زمان نهضت مشروطیت وتجمع بختیاریهادراین شهربرای فتح اصفهان وتهران می‌رسد. رشد جمعیت بروجن از دهه‌های سوم و چهارم قرن حاضر آغاز شده و با توجه به موقعیت جغرافیایی آن که در محدوده تلاقی سه استان فارس واصفهان و چهارمحال بختیاری وسه ایل بزرگ بختیاری قشقایی و بویر احمد قرار گرفته از زمینه بسیار مناسبی برای توسعه برخوردار است. خصوصا اینکه یکی از شهرهای اصلی در مسیر ترانزیتی خوزستان به اصفهان نیز محسوب می‌شود. مردم شهر بروجن به زبان فارسی و بختیاری تکلم می‌کنند و در قدیم لهجه ای مخصوص به این شهر هم وجود داشته که چند شاعر محلی هم به این گویش اشعاری سروده و می سرایند و این لهجه را به طور کامل، تنها در همان اشعار می‌توان یافت و لهجه مردم با آن متفاوت می‌باشد . داراب افسربختیاری شاعرشهیر زاده این شهرستان است و چشمه سیاه سرد و تالاب چغاخوروآداب ورسوم اصیل بختیاریها ازجاذبه‌های گردشگری این مناطق به شمار میآید قالیهای پشم یلمه‌ای و قالی وقالیچه‌های بختیاری بروجن بسیار مشهور است. در گذشته نیز گیوه این شهرستان شهرت کشوری داشته‌است.یکی از دانشمندان این شهر مهدی منصوری بروجنی است که در حال حاضر در صنعت پتروشیمی مشغول است


[ویرایش] منابع

  1. درگاه ملی آمار

(1)دانشنامه استان چهارمحال وبختیاری

استان چهارمحال و بختیاری

استان چهارمحال و بختیاری

مرکز شهرکرد
شهرستان‌ها اردل | بروجن | شهرکرد | فارسان | کوهرنگ | کیار |‌ لردگان
شهرها

اردل | آلونی | باباحیدر | بروجن | بلداجی | بن | جونقان | چلگرد | سامان | سفیددشت | سودجان | سورشجان | شلمزار | شهرکرد | طاقانک | فارسان | فرادنبه | فرخ‌شهر | کیان | گندمان | گهرو | لردگان | مال خلیفه | ناغان | نافچ | نقنه | هفشجان 

نقاط دیدنی

آبشار آتشگاه | آبشار کوهرنگ | اتاق آینه شهرکرد | امامزاده شهسوار | پل زمان‌خان | پیست اسکی باباحیدر | پیست اسکی چلگرد | پیست اسکی گرده خلک | تالاب گندمان | چشمه سردآب | سد زاینده‌رود | عمارت سئوده | قلعه صمصام‌السلطنه | مسجد خان (شهرکرد) | موزه قلعه چالشتر 

زبان‌های دیگر