بام (معماری)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از بام (معماری ایرانی))
پرش به: ناوبری، جستجو

بام یا پشت‌بام در معماری سنتی ایرانی بخشی از فضای زندگی است و علاوه بر وجود حجم‌های پیچیده و زیبا، به عنوان حیاط هم مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. در شهرهایی چون نایین در برخی از بناها با دیوارهای صندوقه چینی شده، اطراف بام را تا حدود یک متر و نیم بالا آورده و نوعی حیاط در بام بوجود می‌آوردند که در شب‌های تابستان برای خواب استفاده می‌شده‌است. همچنین این دیوارها با سایه‌اندازی بر بخشی از بام در ساعات مختلف روز نقش اقلیمی ثانویه‌ای نیز داشته‌اند. چنین فضاهایی در مساجد نیز مورد استفاده بوده‌است.[۱]

بام و اقلیم[ویرایش]

بام یک ساختمان تاثیرپذیرترین جزءآن در برابر عوامل اقلیمی به شمار می‌رود. بام با ساطع نمودن اشعه با طول موج بلند از خود سریع تر و بیشتر از دیوارها گرمای خود را از دست می‌دهد.

    • انواع بام‌ها از لحاظ ساختار و مصالح:
  • بام‌های یکپارچه یا ترکیبی سنگین
  • بام‌های یک لایه یا دو لایه سبک (بام و سقف) که بوسیلهٔ هوا از م جدا می‌شوند. *بام‌های سبک:

بام‌های سبک ممکن است از یک لایه یا اینکه به طور ترکیبی از دو لایه بام و سقف که بوسیلهٔ یک لایه هوااز هم جدا شده‌اند ساخته شود. در این نوع بام‌ها مصالح بام ممکن است ورق‌های سفال ی آزبست و سیمان ،آهن گالوانیزه و آلمینیوم و مصالح سقف یک شبکه فلزی آویزان از بام با پوشش گچ، ورق‌های چوبی یا آکوستیکی باشد.[۲]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «آشنایی با خانه‌های قدیمی و تاریخی ایران»(فارسی)‎. همشهری آنلاین. بازبینی‌شده در ۱۲ شهریور ۱۳۹۰. 
  2. مرادی، ساسان."تنظیم شرایط محیطی"
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بام (معماری) موجود است.