نشانگان کارسینوئید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سندرم کارسینوئید
آی‌سی‌دی-۱۰ E34.0
آی‌سی‌دی-۹ 259.2
آی‌سی‌دی-اُ: M8240/3-8245
دادگان بیماری‌ها 2040
مدلاین پلاس 000347
ای‌مدیسین med/271
سمپ D008303

سندرم کارسینوئید ( Carcinoid syndrome ) به مجموعه علایمی گفته می‌شود که به دنبال برخی از تومورهای کارسینوئید ( carcinoid tumors ) رخ می‌دهند . این تومورها، تومورهایی منتشر هستند که ممکن است در همه جای دستگاه گوارش از جمله آپاندیس، ایلئوم و رکتوم و نیز ریه دیده شوند. تومورهای کارسینوئید تومورهایی با رشد آهسته و کوچک هستند.

منشا این تومورها از سلولهای نوروآندوکرین است که سروتونین و سایر میانجی‌ها را ترشح می‌کنند. سروتونین به عنوان میانجی در سیستم اعصاب مرکزی (CNS) و نیز عامل تنگ کننده عروق عمل می‌کند. همچنین در برخی از اعمال فیزیولوژیک نظیر تنظیم خواب و تنظیم درجه حرارت بدن و دریافت حس درد و بروز برخی از پدیده‌های پاتولوژیک همانند اضطراب، افسردگی، میگرن و فشارخون اولیه (Essential Hypertention) دخیل است.

افزایش تولید سروتونین و کالیکرین باعث ایجاد علائمی مانند گلگون شدن صورت، اسهال، تهوع، انقباض و تنگی مجاری تنفسی ( خس خس کردن سینه ) و مشکلات قلبی می‌شود که این علایم را تحت عنوان سندرم کارسینوئید می‌شناسند.

فقط ۱۰٪ تومورهای کارسینوئید موجب بروز سندرم کارسینوئید می‌شوند، مانع بزرگ در این راه کبد است که با متابولیزه کردن سروتونین تولید شده از بروز این سندرم جلوگیری می‌کند. لذا اغلب سندرم کارسینوئید در بیمارانی که منشا تومور آنها در دستگاه گوارش است بعد از متاستاز کبدی تومور دیده می‌شود.

تشخیص با بررسی یکی از متابولیتهای سروتونین ( 5HIAA )در نمونه ادرار ۲۴ ساعته‌است.

درمان[ویرایش]

در همه موارد به خصوص در مواردی که هنوز توموری مشخص نشده است، کنترل علایم این بیماری از طریق محدود کردن مواد غذایی حاوی نیکوتینامید، کنترل خستگی و کنترل هیجانات صورت می‌‌گیرد. بکارگیری درمان‌های لازم برای نارسایی قلب و اسپاسم برونش‌ها‌ و مها‌ر کننده‌‌ها‌‌ی گیرنده‌‌ها‌‌ی سروتونین و استفاده از آنالوگ‌‌ها‌‌ی سوماتواستاتین برای رفع علایم گوارشی نیز توصیه می‌‌شود. آنالوگ های رسپتورهای 5HT1 و 5HT2 و 5HT3 به ترتیب متی سرژید، سیپروهپتادین و اوندانسترون می‌‌باشد. دیفن هیدرامین، سایمتیدین و رانیتیدین آنالوگ گیرنده های هیستامین H1 و H2 بوده و در رفع علائم هیستامینی مؤثر هستند. سوماتواستاتین ترکیب اکتروئید بوده و مصرف طولانی اثر تزریقی آن علائم کارسینوئید را کنترل می کند. تزریق ۱۰۰ تا ۲۵۰ میکروگرم زیر جلدی برای کنترل کریز کارسینوئید مؤثر است. برای پیشگیری ۳۰ میلی گرم در هر ماه یک تزریق زیر جلدی معمولا کافی است.[۱]

علاوه بر درمان دارویی برای کاهش و رفع علایم بیماری، جراحی تومور و حتی شیمی‌‌درمانی توصیه می‌شود.[۲]

احتمال بهبودی[ویرایش]

احتمال بهبودی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بقای ۶ ساله ۹۵ درصدی برای بیماری موضعی و بقای ۵ ساله ۸۰ درصدی برای کسانی که با متاستازهای کبدی محدود مواجه هستند. زمان بقا به طور متوسط از لحظه شروع کردن درمان با دارو به حدود ۱۲ سال افزایش یافته‌است.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Carcinoid syndrome»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۶).
  1. دکتر سیفی. «سندرم سروتونینی و کریز کارسینوئید». وبگاه دکتر سیفی، ۱۷ ژوئن ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۶. 
  2. «تومور کارسینوئید». وبگاه سلامتیسم. بازبینی‌شده در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۶.