پینه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پینه
نمونه‌ای از پینه بستن انگشتان پا
آی‌سی‌دی-۱۰ L84
آی‌سی‌دی-۹ 700
مدلاین پلاس 001232
سمپ D002145

پینه یا کِبـِره یا دَقِّه ناحیه‌ای سخت‌شده از پوست دست و پا و زانو یا پیشانی انسان از که براثر کار یا ساییدگی زیاد سفت و برجسته شده‌باشد. پینه را در فارسی کبره، کِوره، شوغ، شغه، شغ، شوخ، و سرو نیز می‌نامند.[۱]

پینه بستن پوست برای این است که لایه‌ای محافظ بر روی روپوست تشکیل شود و از پارگی روپوست براثر ادامه سایش‌ها جلوگیری شود.

پینه بستن پوست براثر سایش‌های مکرر، فشار، یا دیگر تحریک‌ها روی می‌دهد و به این خاطر بیشتر در پاها دیده می‌شود. در میان برخی از مسلمانان سایش زیاد پیشانی به هنگام سجده نیز باعث پینه بستن پیشانی می‌شود.[۱] کارگران ساختمانی، تعمیرکنندگان وسایل نقلیه، برندگان نی در نیزارها، و نوازندگان سازهای زهی از شاغلینی هستند که پینه زدن دست‌ها در آن‌ها زیاد دیده می‌شود. سرش زخمه‌ای در نوازندگی از حرکات پینه‌زا است. گیتاریست‌ها پینه‌ای نه چندان ضخیم در نوک انگشتان می‌زنند که معمولاً مطلوب است زیرا از احساس درد در نواختن‌های طولانی بعدی جلوگیری می‌کند.

مالش موضعی زیاد البته بیشتر در پوست ایجاد تاول می‌کند تا پینه. پینه‌ها به طور معمول زیان‌مند نیستند اما ممکن است گاهی اوقات به مشکلات دیگر، مانند زخم پوست یا عفونت بینجامند.

تشکیل پینه می‌تواند ارثی نیز باشد. اگر استخوان‌های خاصی از بدن به طور ارثی به حالتی تشکیل شده‌اند که کار بیشتری انجام می‌دهند یک لایه ضخیم‌تر از پوست بر روی آن‌ها به‌وجود می‌آید.

زمانی که پینه گسترده شده و در مرکز آن سلول‌های مرده پوست تجمع می‌کنند، تبدیل به میخچه می‌شود.

درمان[ویرایش]

پینه‌ها ممکن است خود به مرور زمان رفع شوند. پینه‌ها را می‌توان با سنگ پا یا سوهان از پوست زدود. پدیکوریست‌ها پینه‌ها را به صورت چاک چاک می‌بُرند و سپس تکه‌های آن را به روش حرفه‌ای از پوست برمی‌دارند.

پینه‌ها را می‌شود هم‌چنین با عوامل تجزیه‌کننده بافت‌های شاخی (عوامل کراتولیتیک) که حاوی اسید سالیسیلیک هستند از میان برداشت.

هفت مرحله درمانی برای ترک پاشنه پا

  • خیساندن و لایه برداری

پاهای خود را در ترکیب آب گرم و نصف فنجان نمک فرنگی اصل به مدت 10 دقیقه قرار دهید. سپس پاها را از آب خارج کرده و لایه برداری با استفاده از یک سنگ پا را انجام دهید. بار دیگر به مدت 10 دقیقه پاهای خود را در آب گرم قرار دهید. پس از انجام این کار از یک مرطوب کننده قوی روی پاهای خود استفاده کنید و با پوشیدن جوراب آنها را پوشش دهید. اجازه دهید مرطوب کننده طی یک شب به خوبی در پاها نفوذ کند.

  • استفاده از روغن ها

پاهای خود را صبح و شب با روغن های شفابخش چرب کنید تا رطوبت مورد نیاز آنها تامین شود. از جمله این روغن ها می توان به روغن زیتون، بادام و نارگیل اشاره کرد، که همگی دیر زمانی است برای نرم کردن پوست مورد استفاده قرار می گیرند.

  • استفاده از یک ضد باکتری طبیعی

شما می توانید پاهای خود را در ترکیب آب گرم و نصف فنجان عسل قرار دهید. عسل به واسطه خواص ضد باکتری خود شناخته شده است و می تواند از عفونی شدن ترک ها پیشگیری کند.

  • تامین آب مورد نیاز بدن

در طول روز مقدار زیادی آب بنوشید تا پوست هیدراته باقی بماند و از شکل گیری ترک های بیشتر پیشگیری شود.

  • اجتناب از کفش هایی با پاشنه باز

از کفش هایی که قسمت پاشنه پا را پوشش می دهند، استفاده کنید تا از گسترش بالشتک پاشنه پا و ترک خوردگی آن جلوگیری شود.

  • خنک ماندن

از حمام و دوش آب گرم پرهیز کنید، زیرا گرما می تواند موجب از بین رفتن رطوبت پوست شود.

  • مصرف مکمل ها

افزودن برخی مکمل ها می تواند به بهبود شرایط پوست کمک کند، که از آن جمله می توان به امگا-3 (حداقل 1,000 میلی گرم در روز)، ویتامین E (15 میلی گرم در روز همراه با غذا) و روی (15 تا 30 میلی گرم در روز) اشاره کرد. پیش از استفاده از مکمل ها بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.[۲]


منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ لغتنامه دهخدا: پینه بستن.
  2. برگرفته از سایت نیکی صالحی
  • Tantisiriwat N, Janchai S (July 2008). "Common foot problems in diabetic foot clinic". J Med Assoc Thai 91 (7): 1097–101