نبرد گرانیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۰°۱۳′۴۱″ شمالی ۲۷°۱۴′۳۲″ شرقی / ۴۰.۲۲۸۰۶° شمالی ۲۷.۲۴۲۲۲° شرقی / 40.22806; 27.24222 نخستین نبرد ارتش اسکندر و ارتش ایران در (۳۳۴ پ. م) در حوالی آسیای صغیر نبرد گرانیک یا گرانیکوس نامیده می‌شود.

در این نبرد ارتش هخامنشیان از اسکندر در نزدیکی شهر تروآ شکست می‌خورد.[۱]

اسکندر در بهار (۳۳۴ پ. م) از تنگه داردانل گذشت و وارد آسیای صغیر شد. نخستین نبرد وی در کنار رود گرانیک روی داد که به دریای مرمره می‌ریزد. شمار سپاهیان ایران از هشت هزار سواره نظام ایرانی و هشت هزار پیاده اجیر یونانی تشکیل می‌شد. جنگ گرانیکوس بسبب کشته شدن بسیاری از سرداران بزرگ ایران به سود اسکندر پایان پذیرفت. اسکندر سپس شهر سارد پایتخت لیدیه را نیز گرفت و بر بخش بزرگی از آسیای صغیر دست یافت.

در این زمان مِمنُن سردار یونانی داریوش سوم که مردی دلیر و کاردان بود کوشید تا از راه دریا بر مقدونیه حمله برد و یونانیان را بر ضد اسکندر به شورش وادارد و به این وسیله او را از آسیا به اروپا بازگرداند. وی با این نیت سیصد کشتی برداشته به تسخیر جزایر پرداخت مردم آتن و اسپارت نیز با نظر و قصد وی موافق و همراه بودند؛ ولی بخت با اسکندر یار بود زیرا این سردار با کفایت ناگهان درگذشت و اسکندر با خاطری آسوده راه ایران را در پیش گرفت. هنگامی که داریوش سوم از شکست نبرد گرانیک و پیشروی اسکندر آگاهی یافت؛ سپاهی که شمار نفرات آنرا بین ۳۲۲ تا ۶۰۰ هزار نوشته‌اند گرد آورد و عازم جلوگیری از پیشروی دشمن شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]