میلاد (شاهنامه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
میلاد (شاهنامه)
اطلاعات کلی
نام میلاد
دودمان کاوگان
ملیت ایران (ری)
خانواده
فرزندان گرگین

میلاد یکی از پهلوانان ایرانی شاهنامه در زمان کی‌کاووس است. وقتی که کی‌کاووس آهنگ لشکرکشی به مازندران[۱] را می‌کند، ایران را به میلاد می‌سپارد و به او سفارش می‌کند که در صورت پیش آمدن مشکلی، نامه‌ای به زال زر در زاول بنویسد.

به میلاد بسپرد ایران زمین کلید در گنج و تاج و نگین

میلاد در شاهنامه[ویرایش]

از میلاد سخنی مفصّل در شاهنامه به میان نمی‌آید فقط در اوایل حکومت کیکاووس که هنوز هم چندان مقتدر نشده بود و تازه داشت اراضی شاهک‌های پیرامون خود را مانند شاه مازندران و شاه هاماوران و دیگر اراضی مستقل و نیمه مستقل را تحت انقیاد خویش درمی‌آورد، از میلاد یادی شده‌است. او و پسرش گرگین در جنگ‌های ایران و توران مشارکت دارد. متفقین که توانستند علیه دشمن مشترک یعنی توران با محوریت کیکاووس یک اتحادیه نظامی تشکیل دهند، عبارت بودند از طوس از ایران، گودرز از اردبیل، قارن از ری[۲] و کیکاووس احتمالاً از البرز بود.[۳]

چو زال سپهبد ز پَهلو برفت دمادم سپه روی بنهاد و تفت
به طوس و به گودرز فرمود شاه کشیدن سپه سر نهادن به راه
چو شب روز شد شاه و جنگاوران نهادند سر سوی مازندران
به میلاد بسپرد ایران‌زمین کلید در گنج و تاج و نگین[۴]
  • بر پایهٔ گفتهٔ تئودور نلدکه، نام میلاد دگرگون‌شدهٔ نام «مهرداد» است که با گذشت زمان به گونهٔ «میلاد» درآمده است. او پدر گرگین است.

پانویس[ویرایش]

  1. با استان مازندران اشتباه نوشد
  2. قارن شاه ری و برادر قباد در جنگ پشنگ، همراه کیکاووس حضور ندارد. از او چون ملتزمان کیکاووس یادی نمی‌شود و این علی‌رغم کتمان شاهنامه، بیانگر کشته شدن او در جنگ پشنگ است.
  3. نظیر اتحادیه‌ای که هرودوت آن را اتحادیه قبایل ماد می‌نامد
  4. شاهنامه. جلد دوم. کیکاووس، ص ۷۹

منابع[ویرایش]