سامانه ستاره‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Algol triple star system imaged with the CHARA interferometer.jpg
Algol AB movie imaged with the CHARA interferometer - labeled.gifHD188753 orbit.jpg
منظومه شمسی

سامانهٔ ستاره‌ای تعداد کمی از ستارگانی است که با نیروی گرانشی به یکدیگر وابسته بوده و بر گرد یک‌دیگر می‌چرخند.[۱] شمار بیشتری از ستاره‌هایی که تحت تأثیر گرانش یکدیگر قرار می‌گیرند را معمولاً به عنوان خوشه ستاره‌ای، و در تعداد بسیار بالا کهکشان نامیده می‌شوند؛ هرچند که از دیدگاه گسترده و کلی، آن‌ها نیز سیستم ستاره‌ای هستند. سیستم‌های ستاره‌ای نباید با سیستم‌های سیاره‌ای که شامل سیاره‌ها و دیگراجسام مشابه مانند دنباله‌دار و سیارک است اشتباه گرفته شوند.

در حالت عمومی یک سامانهٔ ستاره‌ای دست کم دارای یک ستاره و چندین پیکر مدارگرد (مانند ستاره ای دیگر، شهاب‌سنگ‌ها، دنباله‌دارها، ماه‌ها و سیاره‌ها) است.

یک سیستم ستاره‌ای که از یک ستاره دوتایی تشکیل شده سیستم جفت ستارهای یا دو ستارهٔ فیزیکی شناخته‌می‌شود. اگر نیروی کشندی وجود نداشته باشد، هیچ اختلالی در اثر نیروهای دیگر، و انتقال جرم از یک ستاره به دیگری وجود نداشته باشد، چنین سیستمی پایدار است، و هر دو ستاره یک مدار بیضوی را در اطراف مرکز سنگینی سراسری سیستم تا بی‌نهایت می‌چرخند. (مسئله دو جرم را ببینید). نمونه‌هایی از سیستم‌های دوتایی عبارتند از شعرای شامی A و B شباهنگ A و B، و ماکیان ایکس یک، که ماکیان ایکس یک احتمالاً خود از یک ستاره و یک سیاهچاله تشکیل شده‌است

برخی از سامانه‌های ستاره‌ای عبارتند از:

منابع[ویرایش]

  1. "Star system" in Modern Dictionary of Astronomy and Space Technology. A.S. Bhatia, ed. New Delhi: Deep & Deep Publications, 2005. شابک ‎۸۱-۷۶۲۹-۷۴۱-۰

پیوند به بیرون[ویرایش]