نمسیس (ستاره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نِمِسیس یا نِمِه‌سیس نام یک ستارهٔ فرضیِ کم‌نور و احتمالاً نوعی کوتولهٔ قهوه‌ای[۱] یا کوتولهٔ سرخ[۲] است. این ستاره در فاصلهٔ ۹۵٬۰۰۰ واحد نجومی (۱٫۵ سال نوری)[۱] از خورشید فرض شده‌است و با خورشید یک ستارهٔ دوتایی یا بیش از دو ستاره است. بگفتهٔ دانشمندان، ممکن است یک سیارهٔ بسیار بزرگ در مداری خارج از سامانه خورشیدی، عامل پرتاب دنباله‌دار به منظومهٔ ما باشد.

دانشمندان در حال حاضر این نظریه را مطرح کرده‌اند که احتمالاً یک ستارهٔ پنهان که آن را «نمسیس» نامیده‌اند، در فاصلهٔ یک تا یک و نیم سال نوری از خورشید وجود دارد.

دلیل وجود داشتن نمسیس[ویرایش]

زمین در هر ۵۰ میلیون سال مورد برخورد شهاب‌سنگ‌ها و سیارک‌هایی با قطر بیش از ۵ کیلومتر قرار می‌گیرد؛ و به همین دلیل برخی گمان برده‌اند که جسمی داغ وجود دارد که در هر ۵۰ میلیون سال باعث داغ‌شدن سنگ‌های ابر اورت می‌شود و ستارگان دنباله‌دار را تشکیل می‌دهد. این پدیده توانسته ۶۵ میلیون سال پیش در دورهٔ کرتاسه موجب انقراض دایناسورها شود. پس چند احتمال وجود دارد:

دلیل ندیدن نمسیس[ویرایش]

اگر نمسیس ستاره‌ای پرنور و بزرگ بود از ستارهٔ شباهنگ هم در آسمان نور بیشتری داشت و حتی می‌توانست تغییرات اقلیمی زیادی را در زمین و سیارات دیگر رقم بزند. پس بنا بر گفتۀ دانشمندان این ستارۀ فرضی یا وجود ندارد یا یک ستارۀ کوچک و کم‌نور است که به احتمال زیاد یک کوتولۀ قهوه‌ای می‌باشد چون در این گونه ستارگان همجوشی هسته‌ای رخ نمی‌دهد و گرما و نوری اندکی هم که تولید می‌شود به خاطر اصطحکاک اتم‌ها است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Leslie Mullen (11 March 2010). "Getting WISE About Nemesis". Astrobiology Magazine (Cosmic Evolution). Retrieved 2010-05-15.
  2. Leader-Post, "Scientists claim killer star exists", 22 Feb 1984, Page B6, Associated Press