انسلادوس (قمر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
انسلادوس
PIA17202 - Approaching Enceladus.jpg
نمایی از نیم‌کرهٔ پشت در رنگ طبیعی[a]
کشف
کاشفویلیام هرشل
تاریخ کشف۲۸ اوت ۱۷۸۹[۱]
طبقه‌بندی
طبقه‌بندی
Saturn II
تلفظ‎/ɛnˈsɛlədəs/‎[۲]
نامیده به نام
Ἐγκέλαδος Egkelados
صفاتEnceladean ‎/ɛnsəˈldiən/‎[۳][۴]
ویژگی‌های مداری
۲۳۷۹۴۸ km[۵]
خروج از مرکز مداری۰٫۰۰۴۷[۵][۶]
۱٫۳۷۰۲۱۸ d[۵]
انحراف۰٫۰۰۹° (به خط استوای زحل)[۵]
ماهزحل
ویژگی‌های فیزیکی
ابعاد513.2 × 502.8 × 496.6 km[۵][۷]
میانگین شعاع
۲۵۲٫۱±۰٫۲ km[۵][۷] (۰٫۰۳۹۵ Earths, ۰٫۱۴۵۱ Moons)
جرم(۱٫۰۸۰۲۲±۰٫۰۰۱۰۱)×۱۰۲۰ kg[۵][۸] (1.8‎×۱۰−۵ Earths)
میانگین چگالی
۱٫۶۰۹±۰٫۰۰۵ g/cm۳[۵][۷]
0.114 شتاب (۰٫۰۱۱۳ نیروی گرانش)
۰٫۳۳۰۵±۰٫۰۰۲۵[۹]
0.239 km/s (860.4 km/h)[۵]
قفل کشندی
۰
سپیدایی۱٫۳۷۵±۰٫۰۰۸ (geometric at 550 nm)[۱۰] or ۰٫۸۱±۰٫۰۴ (Bond)[۱۱]
دمای سطح کمترین میانگین بیشترین
کلوین[۱۲] ۳۲٫۹ کلوین 75 K 145 K
سلسیوس −۲۴۰ °C −۱۹۸ °C −۱۲۸ °C
۱۱٫۷[۱۳]
جو
فشار سطح
Trace, significant spatial variability[۱۵][۱۶]
ترکیب جو۹۱٪ بخار آب
۴٪ نیتروژن
۳٫۲٪ کربن دی‌اکسید
۱٫۷٪ متان[۱۴]

انسلادوس (به یونانی: Εγκέλαδοςl) (تلفظ: ‎/ɛnˈsɛlədəs/‎) ششمین ماه بزرگ زحل است[۱] که در سال ۱۷۸۹ توسط ویلیام هرشل کشف شد.[۱۷] کاوشگرهای وویجر در دههٔ ۱۹۸۰ بر سطح آن یخ یافتند. قطر انسلادوس تنها ۵۰۰ کیلومتر است و همهٔ پرتوهای تابیده‌شده از خورشید را بازمی‌تاباند. در هنگام ظهر دمای سطح آن منفی ۱۹۸ درجهٔ سانتی‌گراد است.

سن انسلادوس ۱۰۰ میلیون سال تخمین زده شده‌است. در سال ۲۰۱۴ بر اساس پژوهش‌های ناسا مشخص شد که یک اقیانوس زیرسطحی به عمق ۱۰ کیلومتر در آن وجود دارد.

از سال ۲۰۰۵ میلادی بشر از وجود یخ‌فشان‌های مرموز در انسلادوس آگاه بوده‌است. فضاپیمای کاسینی برای نخستین‌بار در ژوئن ۲۰۰۵ موفق به مشاهدهٔ یخ‌فشان‌های عظیم نیم‌کرهٔ جنوبی انسلادوس شد. هر چند هنوز خاستگاه چنین پدیده‌ای به‌درستی مشخص نشده، اما به احتمال زیاد این فوران‌ها ریشه در لایه‌ای درونی از آب مایع دارند.[۱۸]

دانشمندان حدس می‌زنند که فشار گرانشی اعمال‌شده از جانب زحل، درون خاموش این قمر را بار دیگر زنده ساخته و بدین واسطه بخشی از اقیانوس زیرسطحی و یخ‌بستهٔ انسلادوس را ذوب کرده باشد.[۱۸]

کشف ترکیبات زیستی در آب قمر[ویرایش]

در تحلیل و تفسیر ناسا از داده‌های مدارگرد کاسینی، وجود عناصر کربن، نیتروژن و اکسیژن به‌صورت محلول در آب تأیید شده‌است. هر چند ناسا از وجود چنین عناصری در انسلادوس آگاه بود؛ اما کشف این عناصر در آب، بی‌شک دروازه‌ای تازه از امید به وجود زیست فرازمینی را به روی انسان می‌گشاید.[۱۹][۲۰]

تاریخچه کشف و نامگذاری[ویرایش]

انسلادوس در تاریخ ۲۸ اوت ۱۷۸۹ توسط ویلیام هرشل در حین اولین آزمایش تلسکوپ جدید خود کشف گردید و اطلاعات کمی دربارهٔ آن موجود بود تا اینکه در دههٔ ۱۹۸۰ دو فضاپیما وویجر ۱ و وویجر ۲ به نزدیکی آن فرستاده شدند. نام «انسلادوس» توسط جان هرشل (پسر ویلیام هرشل) پیشنهاد و در نهایت پذیرفته گردید.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Planetary Body Names and Discoverers. Retrieved March 22, 2006.
  2. "Enceladus". واژه‌نامه‌های آکسفورد (وبگاه). انتشارات دانشگاه آکسفورد.
    مریم-وبستر Enceladus
  3. JBIS: journal of the British Interplanetary Society, v. 36 (1983), p. 140
  4. Postberg et al. "Plume and surface composition of Enceladus", p. 129–130, 148, 156; Lunine et al. "Future Exploration of Enceladus and Other Saturnian Moons", p. 454; In Schenk et al. , eds. (2018) Enceladus and the Icy Moons of Saturn
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ۵٫۴ ۵٫۵ ۵٫۶ ۵٫۷ ۵٫۸ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Facts وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Porco Helfenstein et al. 2006 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Roatsch et al. 2009 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  8. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Jacobson Antreasian et al. 2006 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  9. McKinnon, W. B. (2015). "Effect of Enceladus's rapid synchronous spin on interpretation of Cassini gravity". Geophysical Research Letters. 42 (7): 2137–2143. Bibcode:2015GeoRL..42.2137M. doi:10.1002/2015GL063384.
  10. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Verbiscer et al. 2007 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  11. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Howett_2010 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  12. Spencer, J. R.; Pearl, J. C.; et al. (2006). "Cassini Encounters Enceladus: Background and the Discovery of a South Polar Hot Spot". Science. 311 (5766): 1401–5. Bibcode:2006Sci...311.1401S. doi:10.1126/science.1121661. PMID 16527965. S2CID 44788825.
  13. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Observatorio ARVAL وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  14. Waite, J. H.; Combi, M. R.; et al. (2006). "Cassini Ion and Neutral Mass Spectrometer: Enceladus Plume Composition and Structure". Science. 311 (5766): 1419–22. Bibcode:2006Sci...311.1419W. doi:10.1126/science.1121290. PMID 16527970. S2CID 3032849.
  15. Dougherty, M. K.; Khurana, K. K.; et al. (2006). "Identification of a Dynamic Atmosphere at Enceladus with the Cassini Magnetometer". Science. 311 (5766): 1406–9. Bibcode:2006Sci...311.1406D. doi:10.1126/science.1120985. PMID 16527966. S2CID 42050327.
  16. Hansen, Candice J.; Esposito, L.; et al. (2006). "Enceladus' Water Vapor Plume". Science. 311 (5766): 1422–5. Bibcode:2006Sci...311.1422H. doi:10.1126/science.1121254. PMID 16527971. S2CID 2954801.
  17. Herschel, W. ; Account of the Discovery of a Sixth and Seventh Satellite of the Planet Saturn; With Remarks on the Construction of Its Ring, Its Atmosphere, Its Rotation on an Axis, and Its Spheroidical Figure, Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Vol. 80 (1790), pp. 1–20
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ سنایی، احسان (مترجم)، شیرجه در اسرار، در رادیو زمانه، انتشار: ۱۴ آبان ۱۳۸۸. بازدید: نوامبر ۲۰۰۹.
  19. «Fresh Tiger Stripes on Saturn's Enceladus». ۸ اردیبهشت ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۹.
  20. «NASA Just Revealed an Ocean on Enceladus Contains The Building Blocks of Life». ۱۱ مهر ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۹.