سیاره‌های دورتر از نپتون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در پی یافتن سیارهٔ نپتون در ۱۸۴۶ یک اندیشهٔ چیره وجود داشت که شاید سیاره‌های دورتر از نپتون، (به انگلیسی: Planets beyond Neptune) وجود داشته‌باشد. جستجو در نیمهٔ سدهٔ نوزدهم میلادی برای آن آغاز گشت، ولی با جستجوهای پرسیوال لوول در آغاز قرن بیستم به اوج رسید. لوول سیارهٔ ایکس (Planet X) را برای توضیح اختلال‌هایی در مدار نپتون، به‌ویژه اورانوس و نپتون که گمان می‌شد جاذبهٔ یک سیارهٔ بزرگ ناپیدا باعث آن است، به‌کار برد.

کشف پلوتو ازسوی کلاید تامبا در سال ۱۹۳۰ فرضیهٔ لوول را تأیید نموده و پلوتو در سال ۱۹۳۰ به‌طور رسمی به‌عنوان نهمین سیاره در نظر گرفته شد. در ۱۹۷۸ کشف گردید که پلوتو کوچکتر از آن است که بتواند سیاره‌های غول گازی را تحت تأثیر گرانشی قرار دهد که نتیجهٔ این اندیشه جستجو برای یک سیارهٔ دهم بود. در اوایل دهه 1990s این جستجوها هم با بررسی اندازه‌گیری‌های فضاپیمای وویجر ۲ رها شدند. این اندازه‌گیری‌ها نشان دادند که نابهنجاری‌هایی که وجودشان در مدار اورانوس نتیجه‌گیری شده بود در اثر خطای جزئی در برآورد جرم واقعی نپتون بوده است.[۱]

پس از سال ۱۹۹۲، کشف بسیاری از اجرام کوچک یخی با مدار مشابه و یا حتی گسترده‌تر از پلوتو به این بحث منجر شد که آیا پلوتو هنوز باید بنام یک سیاره باقی بماند، و یا اینکه آیا به آن جرم و همسایگان آن باید، مانند سیارک‌ها، رده و طبقه‌بندی جداگانهٔ خودشان داده شود. هرچند که تعدادی از اعضای بزرگتر این گروه در ابتدا به عنوان سیاره تعریف شده بودند، در سال ۲۰۰۶ اتحادیه بین‌المللی نجوم پلوتو و بزرگترین همسایگان آن را در طبقه‌بندی خود به عنوان سیاره‌های کوتوله دانست و نپتون را دورترین سیاره شناخته شده در منظومهٔ شمسی اعلام کرد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Tom Standage (2000). The Neptune File: A Story of Astronomical Rivalry and the Pioneers of Planet Hunting. New York: Walker. p. 188. ISBN 978-0-8027-1363-6.
  2. http://www.iau.org/static/resolutions/Resolution_GA26-5-6.pdf "IAU 2006 General Assembly: Resolutions 5 and 6" (PDF). International Astronomical Union. 2006-08-24.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Planets beyond Neptune»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳ مارس ۲۰۱۲).