سندرک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سندرک
کشور  ایران
استان هرمزگان
شهرستان میناب
بخش سندرک
سال شهرشدن ۱۳۸۸
مردم
جمعیت ۱٬۹۱۵ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت ۵٪- (۵سال)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۲۹۱ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۱۹
میانگین بارش سالانه ۲۹۰میلی‌متر
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۰۷۶
وبگاه سندرک نیوز
شناسهٔ ملی خودرو  ایران۸۴
کد آماری ۲۰۶۴
تابلوی خوش‌آمد به شهر
پانویس سندرک شهرکوه ورودخانه

سِندِرْک مرکز بخش سندرک شهرستان میناب در استان هرمزگان است. سندرک تا این تاریخ روستا بود و از سال ۱۳۸۸ خورشیدی به شهر ارتقاء یافت.[۱]

شهر سندرک شرق شهرستان میناب قرار گرفته‌است و رود مازایی از نزدیکی آن می‌گذرد.[۲] بخش سندرک از قطب‌های اصلی کشاورزی استان هرمزگان از مناطق دیدنی استان هرمزگان در فصل پائیز، زمستان و اوایل بهار است اقلیم بخش سندرک به دو دسته تقسیم می‌شود (در قسمت شرقی بخش اقلیم سردسیر و در قسمت غربی بخش اقلیم گرم و خشک است. کوه مرتفع بخش سندرک در ۲۶کیلومتری شرق بخش قرار دارد در منطقه چهارده روستا (کوه هوارگ با ارتفاع ۲۵۲۱هزار متر) و بلندترین کوه شهرستان میناب به‌شمار می آید در روستای گرو که در ۱۵کیلومتری مرکز شهر سندرک واقع شده آثار دیدنی زیادی موجود است. قلعه سندرک، کلات، کوه سفید، ابشار کشهران، رودخانه‌های فصلی و دائمی، جنگل کهنک، منطقه کوهستانی چهارده روستاو… از نقاط دیدنی بخش سندرک است.[۳]

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱٬۹۱۵ نفر (۴۵۹ خانوار) بوده‌است.[۴]

جمعیت کل بخش سندرک براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن (1395)25000هزار نفر بوده است

جمعیت تاریخی
سال جمعیت  %±
۱۳۸۵ ۱٬۲۸۴
۱۳۹۰ ۲٬۰۲۴ ۵۷٫۶ ٪
۱۳۹۵ ۱٬۹۱۵ ۵٫۴ ٪ −

پیشینه[ویرایش]

سندرک در قدیم‌الایام دارای ثروت‌های فراوان خدادادی از جمله سفره‌های آب زیرزمین، زمین‌های کشاورزی بسیار حاصلخیز و وجود مردمانی خدوم و غیور می‌باشد

سندرک دارای دهستان‌های بُن‌دَر، دَرپَهن و مرکزی و پوم است.

شغل مردم این بخش در گذشته دامداری و کشاورزی بوده‌است تا اینکه در سال ۱۳۷۵ سندرک دچار یک خشک‌سالی کم‌نظیری شد و تمام باغات خشک شدند و چشمه‌ها نیز کم‌آب شدند تا جایی که آب آشامیدنی نیز برای مردم از طریق تانکر فراهم می‌شد.

پانویس[ویرایش]

  1. «تصویب‌نامه تبدیل روستای «سندرک» به شهر». مرکز پژوهش‌های مجلس. بازبینی‌شده در 2017-10-22. 
  2. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳.
  3. فهرست آثار تاریخی شناسایی شده شهرستان میناب، بازدید: ژوئن ۲۰۰۹
  4. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار. 

منابع[ویرایش]