شهرستان سیریک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان سیریک
Koohestak-Lanjs.jpg
اطلاعات کلی
کشورFlag of Iran.svg ایران
استانهرمزگان
مرکز شهرستانسیریک
سایر شهرهابندر کوهستک، گروک
بخش‌ها مرکزی، بمانی
سال تأسیس۱۳۸۶ خورشیدی[۱]
نام‌های پیشینبیابان
اداره
فرماندارآقای محمد رضا پاکروان
مردم
جمعیت۴۵٬۷۲۳ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت۱۴ نفر بر کیلومتر مربع
مذهباهل سنت و شیعه
جغرافیای طبیعی
مساحت۳٬۳۵۱ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۷۶
وبگاهفرمانداری سیریک

شهرستان سیریک یکی از شهرستان‌های استان هرمزگان در جنوب ایران است. مرکز این شهرستان، شهر سیریک است.

این شهرستان در تاریخ ۱ دی ۱۳۸۶ از شهرستان میناب جدا شد و مستقل گردید.[۲]

پیشینه[ویرایش]

شهرستان سیریک در سال ۱۳۸۶ از شهرستان میناب تفکیک شده و به عنوان شهرستانی جدید به تقسیمات کشوری اضافه شده‌است؛ تا پیش از آن، این شهرستان با نام بخش بیابان، یکی از بخش‌های تابعه شهرستان میناب بود.[۳]

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهرستان سیریک از شمال با شهرستان میناب، از جنوب با شهرستان جاسک و از شرق با شهرستان میناب و شهرستان بشاگرد و از غرب با دریای عمان همسایه است.

مردم‌شناسی[ویرایش]

دین مردم شهرستان سیریک، اسلام و پیرو مذهب اهل سنت شافعی هستند، به زبان بلوچی و فارسی (گویش بندری) سخن می‌گویند؛ و فرهنگ این شهرستان، ترکیبی از فرهنگ بندری و بلوچی است.

شغل مردم شهرستان سیریک کشاورزی، صیادی و تجارت از طریق دریا که بیشتر با شناورهای چوبی لنج با کشورهای پیرامون خلیج فارس و دریای عمان می‌باشد.[۴]

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرستان سیریک دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۳ شهر به نام‌های زیر است:

شهرستان سیریک[ویرایش]

بخش مرکز بخش جمعیت بخش ۱۳۹۵ نام دهستان مرکز دهستان جمعیت دهستان ۱۳۹۵ شهر جمعیت شهر ۱۳۹۵
مرکزی سیریک ۳۱٬۵۵۰ نفر بیابان گونمردی ۱۳٬۵۵۶ نفر سیریک

گروک

۵٬۱۳۷ نفر

۴٬۰۰۸ نفر

سیریک سیریک ۸٬۸۴۶ نفر
بمانی بندر کوهستک ۱۴٬۱۷۳ نفر بمانی بندر کوهستک ۵٬۵۶۵ نفر بندر کوهستک ۳٬۰۶۰ نفر
شاهمردی شهیدمردان ۵٬۵۴۸ نفر

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان سیریک برابر با ۴۵٬۷۲۳ نفر بوده‌است.[۵]

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

جاذبه‌های طبیعی[ویرایش]

تالاب (خور) آذینی در روستای گونمردی
تالاب (خور) آذینی در روستای گونمردی
تالاب (خور) آذینی در روستای گونمردی
  • تالاب (خور) آذینی

تالاب آذینی که در گویش محلی با نام خور آذینی هم شناخته می‌شود، با وسعتی در حدود ۵۰۰ هکتار در شهرستان سیریک و در ۳۵ کیلومتری شهر سیریک قرار دارد؛ این تالاب، یکی از چهار تالاب بین‌المللی هرمزگان است. در این تالاب انبوه درختان حرّا، گونهٔ منحصربه فرد چَندَل و گونه‌های مختلف جانوری و گیاهی وجود دارد.

شرایط زیستی حاکم بر جنگل‌های این منطقه موجب شده تا گونه‌های مختلف جانوران و گیاهان در آن ادامه حیات دهند و پرندگان بسیاری در زمستان به این منطقه مهاجرت کنند.

هنگام مدّ و بالا آمدن دریا می‌توان با قایق‌های موتوری در آبراه‌های این جنگل گشت و در هنگام جزر و پایین رفتن آب هم می‌توان نیمهٔ پنهان درختان زیر آب را دید.[۶][۴][۷][۸][۹][۱۰]

لنجها در بندرگاه بندر کوهستک
  • ساحل کوهستک

سواحل شنی بکر و زیبای شهر نمونه گردشگری بندر کوهستک، یکی از مناطق گردشگرپذیر این شهرستان است.

از دیگر جاذبه‌های طبیعی شهرستان می‌توان به سواحل شنی روستای گروک تا شهر سیریک، درختان لور پالور، سد و باغات روستای کنارجو، سواحل شنی روستای کرپان و گهردو و چشمه آب‌گرم گروک[۶][۷] اشاره نمود.

آثار تاریخی[ویرایش]

معبدعشاق، گروگ
  • معبد عشاق

این بنا مربوط به دوره صفوی است و در شهر گروگ واقع شده‌است. بنا به افسانه‌ای در باور مردم حدود چهارصد سال پیش، دو جوان از طایفه‌هایی متخاصم دلباختهٔ هم می‌شوند اما با مخالفت شدید روبه‌رو می‌شوند؛ این واقعه به مرگ آن‌ها ختم می‌شود.[۶][۴]

  • قلعه شاداب (کلاگت)

این قلعه در ۴۵ کیلومتری مرکز شهرستان و بر فراز صخره‌های بلند در روستای کنارجو از توابع بخش بمانی قرار دارد. از این قلعه سفال‌های رنگارنگی مربوط به قرون متاخر اسلامی بدست آمده و به نظر می‌رسد از قرن نهم تا یازدهم هجری مورد استفاده بوده‌است.[۶]

  • قلعه سیریک (کلات میرحاجی)

این قلعه در روستای سیریک کهنه و در فاصله ۳ کیلومتری شهر سیریک قرار دارد و به نام «کلات میرحاجی» نیز معروف است. این قلعه که امیرنشین بوده در قرن هشتم تا دهم هجری استفاده می‌شده و در آن سکونت داشته‌اند.[۶]

این بنا که در شهر بندر کوهستک قرار دارد، مربوط به دوره پهلوی دوم است و در سال ۱۳۸۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

قدمگاه شاه‌محمد نیز از دیگر آثار تاریخی این شهرستان هستند.[۴]

صنایع‌دستی[ویرایش]

توربافی صیادان در سیریک

هنرهای دستی همچون بُرقَع‌دوزی، سوزن‌دوزی، زری‌بافی، گلابتون‌دوزی و نیز گرگوربافی، سِوِندبافی، چادرشب‌بافی و سبدبافی از صنایع‌دستی رایج در شهرستان سیریک است.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. «لیست تقسیمات کشوری-شهرستان سیریک». وبگاه رسمی وزارت کشور ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ مه ۲۰۱۳.
  2. مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی (۲۰۲۲-۰۲-۲۴). «تصویب‌نامه درخصوص اصلاحات تقسیمات کشوری در استان هرمزگان». https://rc.majlis.ir. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  3. «مرکز پژوهشها - تصویب‌نامه درخصوص اصلاحات تقسیمات کشوری در استان هرمزگان». rc.majlis.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۰۲.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ «راهنمای گردشگری استان هرمزگان». اداره‌کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری هرمزگان.
  5. «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». www.amar.org.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۶.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ دریانوردی، سازمان بنادر و. «جاذبه‌های گردشگری سیریک». سازمان بنادر و دریانوردی. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ آوریل ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۰۳.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ «سیریک جاذبه گردشگری هرمزگان در مجاورت دریای مکران». خبرگزاری باشگاه خبرنگاران. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۰۳.
  8. sirikcenter (۲۰۱۸-۰۳-۲۲). «تالاب آذینی پاکسازی شد». سیریک سنتر. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۰۳.
  9. «تالاب بین‌المللی آذینی در معرض نابودی/ قاچاقچیان سوخت گردشگران منطقه حفاظت شده». خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency. ۲۰۱۳-۰۹-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۰۳.
  10. «تالاب‌های بین‌المللی هرمزگان آماده حضور گردشگران». خبرگزاری جمهوری اسلامی. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۰۳.