فارغان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فارغان
فارغون
کشور ایران
استانهرمزگان
شهرستانحاجی‌آباد
بخشفارغان
سال شهرشدن1383
رشد جمعیت۸٪- (۵سال)
میانگین دمای سالانه24
اطلاعات شهری
شهردارمسلم دهقانی
تأسیس شهرداری1383
پیش‌شمارهٔ تلفن076
شناسهٔ ملی خودرو ایران
کد آماری۲۶۲۶

فارغان شهری در بخش فارغان شهرستان حاجی‌آباد استان هرمزگان ایران است.

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۷۷۳ نفر (۵۸۶ خانوار) بوده‌است.[۱]

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۸۵۱٬۸۶۲—    
۱۳۹۰۱٬۹۲۵+۳٫۴٪
۱۳۹۵۱٬۷۷۳−۷٫۹٪

تاریخچه[ویرایش]

فارغان را می‌توان همانند برزن کهن ودیرینه، مجاور سرزمین اَنشان، تپه یحیی، سوُغان که محققان وکارشناسان مورد تحقیق قرار داده اند ودر مرز جغرافیایی هرمزگان هست. سده قبل از جاده سازی مسیر راه وجاده سورمریان به بندر کوستک اشاره کرد. [نیازمند منبع] این منطقه با وجود تپه‌های باستانی مورد کاوش‌های باستان‌شناسانه قرار نگرفته‌است. [نیازمند منبع] کوره‌های تولید انواع فلزات باستانی در این منطقه وجود دارد. [نیازمند منبع] کوره تولید شیشه در این منطقه یافت شده. ساختمان‌های باستانی در این محل وجود دارد که می‌توان به :اشکفت‌هایی که با ملات ساروج اندود یا سنگ چین شده و محلی موسوم به شاه شکن آتشکده زرتشت در ورودی بخوان(بخو) و آتشکده وگاه شمار وچاپارخانه، چارتاقی آبگرم ده شیغ و میل آتشی لموشوکو اشاره کرد(آزین).[نیازمند منبع] شیر برنزی( شیر طلا بسته ، فارغان) وجودانواع سفال با رنگ‌های متفاوت از جمله سفال شوش در این منطقه هست.[نیازمند منبع]

معنای نام[ویرایش]

پریتکانی ، فارغان (فارغانات) و تارم زمین و سیرمند سه بخش جدا ناپذیر هست. [نیازمند منبع] در سنگ نبشته بیستون فارغان به صورت پارگان یا پری کان ونقش شورش ویزاته زادگاه، ان تارم هست در دوران هخامنشیان..... اشاره شده‌است.[۲]

نام تارم به معنی محل جمع شدن آب است.[نیازمند منبع] نام سیرمند به معنی سرزمین پر از رزق و روزی است (آزین).[نیازمند منبع]

بناهای تاریخی[ویرایش]

بقعه شریف بی بی که نسب او به جعفر صادق می‌رسد در این منطقه وجود دارد.[۳]

دو بنا و قلعه‌ای بزرگ از جنس خشت گل خام درنظام آباد وجود داشت که به علت بروز اختلافات قومی با خاک یکسان و تنها پی‌های ساروجی آن مانده‌است.[نیازمند منبع]

پیش از حمله اعراب در این محل بنایی به نام دروازه دوزخ و بهشت وجود داشته که تخریب شده‌است و آثار آن در میمند باقی مانده‌است.[نیازمند منبع] در جنوب میمند، وحاشیه زاکرس قبرها و دخمه‌هایی وجود دارد که در زبان محلی به آن سنگریا خرفت خانه می‌گویند و مردم محلی برای ساخت خانه‌های خود از سنگ‌های موجود در آن‌ها استفاده می‌کردند اما تعدادی سو جو شروع به حفاری قبر نموده واشیاء معنوی با اندکی فروختند مانن حیثت خود فروخته اند.[نیازمند منبع]

چاه‌های با بدنه ساروجی و باستانی در این منطقه وجود دارند.[نیازمند منبع]

کوره آجرپزی باستانی در این محل وجود دارد.[نیازمند منبع] معدن گچ درکناره غربی این منطقه وجود دارد.[نیازمند منبع] سد باستانی نارمند در این محل وجود دارد. [نیازمند منبع]

جغرافیا[ویرایش]

پوشش گیاهی[ویرایش]

درختان نخل و انار و انجیر و لیمو و انگور در این ناحیه وجود دارند.[۴]

گیاهان گلسرخ و کنجد و عدس و ماش به هندوستان حمل می‌شد.[نیازمند منبع] درسال‌های پادشاهی ملوک هرمز در جزیره هرمز در تابستان یخ وجود داشته وبفروش می‌رفته واین یخ از کوه فارغان تأمین میشه چون نزدیک‌ترین محل به هرمز کوه تشگرد هست[۵]

داروهای گیاهی سنتی این محل هوم نوش است که از شیره خرما درست می‌شود و برای بهبود و تسکین یا بیهوش کردن در طب استفاده داشته‌است.[نیازمند منبع]

صنعت و کشاورزی[ویرایش]

باغات این ناحیه مرکبات و گردو می‌باشد.[نیازمند منبع] کشت (کولک) پنبه شلتوک در این منطقه رواج دارد.[نیازمند منبع] صنعت‌هایی که از قدیم در این ناحیه وجود داشته سفالگری و کوره‌های ذوب فلز و پارچه بافی و و تولید چرم با رنگ طبیعی و دباغی مشک آبخوری با پوست و پارچه و تولید زیورآلات بوده‌اند. هونی جون ابرم [نیازمند منبع]

فرهنگ و گویش( فارغنی)[ویرایش]

گویش فارغنی

فرهنگ و گویش تمام این ناحیه یکسان بوده و این امر موجب می‌شود که به کل این ناحیه فارغانات گفته شود.[نیازمند منبع] همه آیین هاتمام مراسم و سنت‌های این ناحیه ریشه کاملاً ایرانی دارد.[نیازمند منبع] آیین تعزیه خوانی از دوران صفوی در این ناحیه وجود دارد.[نیازمند منبع]

سنت‌های محلی[ویرایش]

داستان محلی گوهر شب چراغ از داستان‌های محلی این ناحیه است.[نیازمند منبع] سنت ههل مشو برای درخواست باران در این منطقه جریان دارد.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی (اکسل) در خرداد ۱۳۹۶.
  2. صنعتی، همایون، جغرافیای اداری هخامنشیان
  3. فرهنگ جغرافیای ارتش. ۱۱۴. ص. ۱۰۷.
  4. فارسنامه ناصری
  5. فتح هرمز وسفرنامه پییتر دلا ولا