فارغان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارغان
فارغان
city
فارغان در ایران قرار گرفته‌است
فارغان
فارغان
مختصات: ۲۸°۰۰′۳۴″ شمالی ۵۶°۱۵′۱۲″ شرقی / ۲۸٫۰۰۹۴۴°شمالی ۵۶٫۲۵۳۳۳°شرقی / 28.00944; 56.25333مختصات: ۲۸°۰۰′۳۴″ شمالی ۵۶°۱۵′۱۲″ شرقی / ۲۸٫۰۰۹۴۴°شمالی ۵۶٫۲۵۳۳۳°شرقی / 28.00944; 56.25333
کشور  ایران
استان‌های ایران استان هرمزگان
شهرستان‌های ایران شهرستان حاجی‌آباد
بخش (تقسیمات کشوری) بخش فارغان
جمعیت (۲۰۰۶)
 • جمعیت ۱۸۶۲
منطقهٔ زمانی ساعت رسمی ایران (یوتی‌سی +۳:۳۰)
 • تابستان (DST) ساعت رسمی ایران (یوتی‌سی +۴:۳۰)

فارغان (فارغانات) یکی از شهرهای استان هرمزگان در جنوب ایران است.

جمعیت فارغان[۱] در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۳٫۱۴۶ نفر بوده‌است.[۲] آخرین شمارش نفوس و مسکن مزبور به سال ۹۴ شهر فارغان ۸۶۰ خانوار و تعداد ۲۷۲۹ نفر شمارش شده‌است.[نیازمند منبع]

در۱۵ روستای فارغانات ۱۳۰۷۱ نفر و۳۷۶۶ خانوار در سال ۹۲ شمارش و در سامانه ثبت شده‌است.[نیازمند منبع]

جغرافیای ناحیه[ویرایش]

فارغانات شامل روستاهای میمند – نسا – شاهرود – کش رودخانه – مزرعه – نظام آباد – رحیم آباد – نینوا – فارغان – نارمند – دهنه میمند – بخون – تیدر – بسته – سیرمند – راِئیز – سیاهک – شمیل – جائین – آشکارا – سردر – تلمرا – هماگ بالا و پایین – باغون – بندکوه شامل غارهای چهل گز- اشکات-ده مرشد- تولشی- فرغو – چاه میر – حوزه شرق فارغانات شامل حوزه غرب تارم زمین – سعادت آباد – سرچاهان – لایگزان – پتکوئیه – سید جوزر – برغنی – رفیع آباد – معدنوئیه تا قسمتی از احمدی تا سیاهوو برغنی، باباکوهی در آشکارا، بررود، پرعابدین (اولین محل احداث ایسگاه پلیس سایکس در جنوب برای کنترل راه‌های جنوب کشور) سرگلان، بناب، دق فینو، بندون، هشوکو، چاه میر، تی تنگ، جزارآباد. چاه مرغ – چاه لغون- درنجو- فرغو- می‌باشد [نیازمند منبع]

پوشش گیاهی[ویرایش]

درختان نخل و انار و انجیر و لیمو و انگور در این ناحیه وجود دارند.[نیازمند منبع]

گیاهان گلسرخ و کنجد و عدس و ماش در اینجا وجود دارند.[نیازمند منبع]

داروهای گیاهی سنتی این محل هوم نوش است که از شیره خرما درست می‌شود و برای بهبود و تسکین یا بیهوش کردن در طب استفاده داشته‌است.[نیازمند منبع]

تاریخچه[ویرایش]

در تبدیل به شهر شدن است.[نیازمند منبع]

فارغان را می‌توان همانند کهن ودیرینه، انشان، تپه یحیی، سوغان یا حتی سورمریان اشاره کرد. [نیازمند منبع]

این منطقه با وجود تپه‌های باستانی مورد کاوش‌های باستان‌شناسانه قرار نگرفته‌است. [نیازمند منبع]

کوره‌های تولید انواع فلزات باستانی در این منطقه وجود دارد. [نیازمند منبع] کوره تولید شیشه در این منطقه یافت شده. ساختمان‌های باستانی در این محل وجود دارد که می‌توان به :اشکفت‌هایی که با ساروج اندود یا دیوارکشی شده‌است و آتشکده زردشت در ورودی بخوان و آتشکده وگاه شمار وچاپارخانه، آبگرم ده شیغ و میل آتشی لموشوکو اشاره کرد.[نیازمند منبع]

شیر برنزی در بسته و انواع سفال با رنگهای متفاوت در این منطقه کشف شده‌اند.[نیازمند منبع]

معنای نام[ویرایش]

فارغان (فارغانات) و تارم زمین و سیرمند سه بخش جدا ناپذیر هست. [نیازمند منبع]

در سنگ نبشته بیستون فارغان به صورت پارگان یا پری کان اشاره شده‌است.[۳]

نام تارم به معنی محل جمع شدن آب است.[نیازمند منبع]

نام سیرمند به معنی سرزمین پر از رزق و روزی است.[نیازمند منبع]

بناهای تاریخی[ویرایش]

بقعه شریف بی بی که نسب او به جعفر صادق می‌رسد در این منطقه وجود دارد.[۴]

دو بنا و قلعه‌ای بزرگ از جنس خشت گل خام درنظام آباد وجود داشت که به علت بروز اختلافات قومی با خاک یکسان و تنها پی‌های ساروجی آن مانده‌است.[نیازمند منبع]

پیش از حمله اعراب در این محل بنایی به نام دروازه دوزخ و بهشت وجود داشته که تخریب شده‌است و آثار آن در میمند باقی مانده‌است.[نیازمند منبع]

در جنوب میمند قبرها و دخمه‌هایی وجود دارد که در زبان محلی به آن سنگریا خرفت خانه می‌گویند و مردم محلی برای ساخت خانه‌های خود از سنگ‌های موجود در آن‌ها استفاده می‌کردند.[نیازمند منبع]

چاه‌های با بدنه ساروجی و باستانی در این منطقه وجود دارند.الگو:Www.fargan.ir

کوره آجرپزی باستانی در این محل وجود دارد.الگو:Www.fargan.ir

معدن گچ درکناره غربی این منطقه وجود دارد.الگو:Www.fargan.ir

سد باستانی نارمند در این محل وجود دارد. {{www.fargan.ir}

مشاهیر محلی[ویرایش]

  • حسین علی منصوری از نوادگان کربلایی مرتضی و آقا محمود و رئیس عبدلجلیل در میمند زندگی می‌کرده. او به خط پهلوی مسلط بوده‌است.[نیازمند منبع]

صنعت و کشاورزی[ویرایش]

باغات این ناحیه مرکبات و گردو می‌باشد.[نیازمند منبع]

کشت (کولک) پنبه شلتوک در این منطقه رواج دارد.[نیازمند منبع]

صنعت‌هایی که از قدیم در این ناحیه وجود داشته سفالگری و کوره‌های ذوب فلز و پارچه بافی و و تولید چرم با رنگ طبیعی و دباغی مشک آبخوری با پوست و پارچه و تولید زیورآلات بوده‌اند. [نیازمند منبع]

فرهنگ و گویش[ویرایش]

فرهنگ و گویش تمام این ناحیه یکسان بوده و این امر موجب می‌شود که به کل این ناحیه فارغانات گفته شود.[نیازمند منبع]

تمام مراسم و سنت‌های این ناحیه ریشه کاملاً ایرانی دارد.[نیازمند منبع]

رسم تعزیه خوانی از دوران صفوی در این ناحیه وجود دارد.[نیازمند منبع]

سنت‌های محلی[ویرایش]

داستان محلی گوهر شب چراغ از داستان‌های محلی این ناحیه است.[نیازمند منبع]

سنت ههل مشو برای درخواست باران در این منطقه جریان دارد.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

  1. فارغان
  2. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 
  3. صنعتی، همایون. جغرافیای اداری هخامنشیان. 
  4. فرهنگ جغرافیای ارتش. ج. ۱۱۴. ۱۰۷. 

الگو:Http://www.fargan.ir

جستارهای وابسته[ویرایش]