رویدر

مختصات: ۲۷°۲۸′۰۵″شمالی ۵۵°۲۵′۱۶″شرقی / ۲۷٫۴۶۸۱°شمالی ۵۵٫۴۲۱۱°شرقی / 27.4681; 55.4211
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
رویدر
رودر
R.SHAR.2.jpg
کشور ایران
استانهرمزگان
شهرستانخمیر
بخشرویدر
نام(های) دیگرروئیدر
مردم
جمعیت۸۱۳۹نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت۹٪+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی
ارتفاعحدود ۳۸۰ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۳۰ درجه
روزهای یخبندان سالانه۱
اطلاعات شهری
شهردارعبدالحکیم جعفری
تأسیس شهرداری۱۳۸۷
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۷۶–۳۳۲۴
وبگاه
شناسهٔ ملی خودروایران۸۴
کد آماری۲۰۰۵
رویدر بر ایران واقع شده‌است
رویدر
روی نقشه ایران
۲۷°۲۸′۰۵″شمالی ۵۵°۲۵′۱۶″شرقی / ۲۷٫۴۶۸۱°شمالی ۵۵٫۴۲۱۱°شرقی / 27.4681; 55.4211

رویدَر شهری از توابع شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران واقع شده‌است. شهر رویدر در ۸۷ کیلومتری شمال غربی بندر خمیر و۱۲۰ کیلومتری بندرعباس قرار دارد.[۱] شهرداری این شهر در ۶ تیرماه ۱۳۸۷توسط استاندار هرمزگان افتتاح شد.[۲]

جمعیت[ویرایش]

بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، جمعیت رویدر ۶۵۵۸ نفر (۱۸۹۶ خانوار) بوده‌است.[۳]

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۸۵۵٬۴۷۰—    
۱۳۹۰۶٬۰۳۴۱۰٫۳٪+
۱۳۹۵۸٬۱۳۹۳۴٫۹٪+

دیدنی‌های رویدر[ویرایش]

بوستان بهشت با امکانات رفاهی متنوع یکی از اصلی‌ترین مکان‌ها برای تفریح و گذراندن شب‌هایی شاد است و وسعت آن ۳ هکتار می‌باشد. همچنین رودخانهٔ رویدر که در بیشتر روزهای سال پر از آب است، دومین مکان برای تفریح در این شهر محسوب می‌شود.

دشت انجیری و چشمه آب سردی که در آن قرار گرفته، منطقه‌ای رؤیایی و بی‌نظیر در این منطقه است. تنگه نباب در کنار دره چورستان هم بسیار سرسبز و خوش منظره است که از رویدر تنها سه کیلومتر فاصله دارد. در جنوب شهر رویدر نیز کوهپایه‌های کوه رخ، محیطی جذاب برای گردشگران فراهم آورده‌است. غاری بکر و دست نیافتنی به نام تُرُد نیز در نزدیکی شهر رویدر قرار دارد که غارنوردان و کوه‌نوردان را به سوی خود جذب می‌کند.

نخلستانی با درختان بلند و سبز که از طریق چند چشمه به نام‌های انجیری، هوخشو و کویردان آبیاری می‌شوند هم از دیگر دیدنی‌های رویدر می‌باشند. در سال‌های گذشته این نخلستان محل زندگی مردم رویدر بوده و هنوز آثاری از خانه‌های قدیمی‌شان در آن باقی مانده‌است.


در رویدر بنایی تاریخی به نام قلعه برج قرار دارد که متعلق به دوران قاجار است. یکی دیگر از بناهای تاریخی این شهر عمارت قاضی است که بیش از یک قرن پیش محل سکونت قاضی رویدر بوده‌است. این بنای دو طبقه نمایی سفید رنگ دارد و اتاق‌های آن طراحی بسیار جالبی دارند.

محصولات شهر رویدر[ویرایش]

شهر رویدر محصولات کشاورزی مرغوبی دارد که بیشتر آن‌ها را سبزی‌های گوناگون، انبه، لیمو و خرما تشکیل می‌دهند. محصولات لبنی و روغن محلی این شهر نیز به دلیل کیفیت بالایی که دارد بسیار مشهور هستند.

صنایع‌دستی رویدر[ویرایش]

سفالگری، حصیربافی، زنبیل‌بافی از جمله صنایع‌دستی این شهر است، همچنین زنان با سلیقه رویدر در گلدوزی، گلابتون دوزی و خوس دوزی مهارت زیادی دارند.

خوس دوزی نوعی دوخت بر روی پارچه یا رودوزی است که در استان سیستان و بلوچستان رونق دارد و برای تزئین لباس‌های محلی، روسری‌های بلند بانوان، روتختی، رومیزی و پرده‌های توری استفاده می‌شود.

بهترین سوغات شهر رویدر[ویرایش]

از بهترین سوغاتی‌های شهر رویدر می‌توان خرما، نان چورک، خرما چنگال، زنبیل و سبدهای بافته شده را نام برد همچنین انواع چادرهای بانوان، رومیزی و لباس‌های محلی این شهر که با دستان بانوان توانمند تزئین شده‌اند ناب‌ترین انتخاب برای سوغاتی هستند.

بهترین غذاهای رویدر[ویرایش]

بی‌شک یکی از محبوب‌ترین غذاهای سرزمین‌های جنوب ایران که تجربهٔ آن خالی از لطف نیست قلیه ماهی است؛ اما توصیه می‌کنیم خورشت زنجبیل که خاستگاه آن این منطقه است را حتماً تجربه کنید. سایر غذاهایی که مورد پسند گردشگران این منطقه قرارگرفته‌اند کماچ، بورَک، شله، و نان‌های محلی چورک سوراغ و مهیاوه هستند.


جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «روئیدر». دریافت‌شده در ۳ مرداد ۱۳۹۰.[پیوند مرده]
  2. «شهرداری رویدر هرمزگان افتتاح شد». خبرگزاری مهر.
  3. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار.

منابع[ویرایش]

  • محمدیان، کوخردی، محمد، (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
  • عباسی، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه»، چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
  • سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
  • مهندس: موحد، جمیل. (بستک و خلیج فارس) چاپ اول، تهران: سال انتشار ۱۳۴۳ خورشیدی.
  • بنی عباسیان، بستکی، محمد اعظم، «تاریخ جهانگیریه» چاپ تهران، سال ۱۳۳۹ خورشیدی.
  • بختیاری، سعید، «اتواطلس ایران» ، مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی
  • عبدالله دردری

پیوند به بیرون[ویرایش]