لمزان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۲۷°۰۲′۴۲″ شمالی ۵۴°۵۳′۲۷″ شرقی / ۲۷٫۰۴۵۰۰°شمالی ۵۴٫۸۹۰۸۳°شرقی / 27.04500; 54.89083

لمزان
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانهرمزگان
شهرستانبندر لنگه
بخشبخش مهران
دهستانمهران
مردم
جمعیت۲،۷۴۵ نفر(۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا۱۳۱ متر
اطلاعات روستایی
کد آماری۲۵۴۰۳۱
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۷۶

لمزان شهر و مرکز بخش مهران شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. لمزان در جنوب کوه ببیان و زیر کوه روستای کنچی واقع شده‌است.لمزان در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۹۱ رسماً تبدیل به شهر شد.[۱]

محدودهٔ لمزان[ویرایش]

حدود لمزان از شمال: کوه ببیان، از جنوب رودخانه مهران، از مغرب به خص و کنارزرد و سپس دهستان مهران، و از سمت مشرق به و پدل منتهی می‌شود.

جغرافیای منطقه[ویرایش]

لمزان در ۹۰ کیلومتری شرق شهرستان بستک واقع شده‌است. راه کوخرد بستک از پاسگاه ژاندارمری مهران از جاده اسفالت بندر لنگه منشعب شده درجاده‌ای سواره‌رو اما خاکی در جهت شرق به طرف لمزان می‌رود. روستای لمزان در دوران گذشته از توابع شهر بستک بوده‌است، اما اکنون از توابع بخش مرکزی شهرستان بندرلنگه‌است و در دهستان مهران بندر لنگه واقع شده‌است. یکی از روستاهای بخش مهران و مرکز بخش مهران می‌باشد جمعیت این روستا بیش از سه هزار نفر است روستاهای تابع بخش مهران عبارتند از لمزان پدل انجیره خورچا کم رضوان کونه کوردان هیرو هرا دم هرایی پس بست ناهنگ دوآب و لاور وبن کوه وروستاهای کوچک دیگرجمعیت بخش دوازده هزار نفر است.

جمعیت[ویرایش]

لمزان از مجموعهٔ چند ده بزرگ و کوچک و نزدیک به هم دیگر تشکیل شده‌است که به شرح زیر است:جمعاً جمعیت لمزان۲۷۴۵ نفر است اسامی محله‌های لمزان عبارت است از(مغدان-لدخو-کهورکوچه-چاهگز-باغ-خهی-ده وسط-سربالا-سرمیران- گود سرخ-بردستان و خور چاه)که همه اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند.

آب[ویرایش]

رشته آبی شدیداً شور در لمزان در جریان است که باعث شده‌است کشاورزی در این روستا آنچنان رواج نداشته باشد. ۱۰ باب مسجد و ۱۵ باب آب‌انبار به گویش محلی (برکه) در مجموع آبادی آن است منطقه معروف کشت گندم بری و بری عمر و دره خاز نام دارد.

منابع[ویرایش]

  1. خبرگزاری فارس، بازدید: فوریه ۲۰۱۳.
  • محمدیان، کوخردی، محمد، “ «به یاد کوخرد» “، ج ۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۲ میلادی.
  • بختیاری، سعید،، «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی*مختصات و ارتفاع