بیماری سرم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بیماری سرم
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصص طب اورژانس
آی‌سی‌دی-۱۰ T80.6
دادگان بیماری‌ها 11970
مدلاین پلاس 000820
ئی‌مدیسین med/۲۱۰۵
سمپ D012713

بیماری سرم (انگلیسی: Serum sickness) بیماری حاد و خود بخود محدودشونده‌ای است که به‌علت واکنش‌های آلرژیک در نتیجه تزریق پروتئین خارجی (سرم) یا آلرژن (مانند آنتی بیوتیک) به‌وجود می‌آید.

علل و علائم[ویرایش]

درگذشته اغلب تزریق سرم تهیه شده از پلاسمای حیواناتی مانند اسب جهت درمان برخی بیماری‌ها (مانند سرم دیفتری یا کزاز) عامل اصلی بروز بیماری بود ولی امروزه نقش داروها پررنگ‌تر است. برخی از داروهای موجب بروز این بیماری عبارتند از: آلوپورینول، باربیتورات، کاپتوپریل، پنی‌سیلین، سفالوسپورین‌ها، بروفن، گریزئوفولوین و کینیدین. علائم بیماری عبارتند از: راش، خارش، تب، درد مفاصل، لنفادنوپاتی، پروتئینوری و بی‌حالی.

تشخیص[ویرایش]

تشخیص مبتنی بر شرح‌حالی است که از بیمار اخذ می‌شود، از جمله داروهایی که اخیرا مصرف کرده‌است.

پیشگیری[ویرایش]

اجتناب از آنتی‌توکسین‌هایی که می‌توانند باعث بیماری سرم شوند بهترین راه جلوگیری از این وضعیت است. البته گاهی اوقات مزایای آن‌‌ها بیشتر از خطر نیش یا گزش تهدید کننده حیات است، ممکن است به عنوان پیشگیری، همراه با آنتی توکسین از آنتی هیستامین‌ یا کورتیکواستروئید استفاده شود. با انجام تست پوستی می‌توان افراد در معرض خطر را شناسایی کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

سرم (ایمنی زایی)

منابع[ویرایش]