جمجمه‌خوانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک راهنمای جمجمه‌خوانی از سده نوزدهم

جمجمه‌خوانی نظریه‌ای است که ادعا دارد منش و شخصیت افراد را می‌توان از روی شکل جمجمه آنها تشخیص داد. بیشتر، پستی و بلندی‌های سر است که مورد نظر جمجمه‌خوانان است. این افراد ادعا دارند که بزهکار بودن یا نبودن اشخاص را هم می‌توان از قرائن روی جمجمه ایشان دید. ایده جمجمه‌خوانی پیرامون سال ۱۸۰۰ میلادی از سوی یک پزشک آلمانی به نام فرانتس جوزف گال (Franz Joseph Gall) ساخته و پرداخته شد و در سده نوزدهم محبوبیت زیادی یافت. امروزه اصول جمجمه‌خوانی رد شده و آن را به عنوان یک دانش‌نما می‌شناسند.

فهرست مناطق[ویرایش]

۱: میل به تخریب، ۲: محبت خواهی، ۳: محبت به والدین، ۴: وابستگی عاطفی، ۵: دلبستگی به خانه، ۶: جنگ جویی، ۷: راز پوشی، ۸: زیاده خواهی، ۹: سازندگی، ۱۰: احتیاط کاری، ۱۱: حس جلب تحسین، ۱۲: عزت نفس، ۱۳: خیرخواهی، ۱۴: احترام، ۱۵: ثبات، ۱۶: وجدان، ۱۷: امید، ۱۸: رفعت، ۱۹: اندیشه گرایی، ۲۰: شادی و نشاط، ۲۱: تقلید، ۲۲: فردیت، ۲۳: شکل، ۲۴: اندازه، ۲۵: وزن، ۲۶: رنگ، ۲۷: مکان، ۲۸: نظم، ۲۹: محاسبه، ۳۰: احتمالات، ۳۱: زمان، ۳۲: آهنگ، ۳۳: زبان، ۳۴: مقایسه، ۳۵: علیّت، ؟: میل به زندگی، ؟: میل به غذا.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Debby Applegate, The Most Famous Man in America: The Biography of Henry Ward Beecher. Doubleday, 2006.

۲- روان‌شناسی بالینی/مولفان جفری پ. کرامر، داگلاس آ. برنستاین، ویکی فیرز؛ مترجم: مهدی گنجی؛ ویراستار: دکتر حمزه گنجی. مشخصات نشر : تهران: ساوالان، ۱۳۸۸.