تأثیرات کربن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
توصیف مختصر تاثیرات کربن

تاثیر کربن به صورت خلاصه از لحاظ تاریخی، بدین صورت تعریف می‌شود: " میزان کل انتشار گاز گلخانه‌ای ایجاد شده توسط سازمان، رویداد، محصول و یا شخص. "[۱]

به دلیل میزان بالایِ داده‌های مورد نیاز و این مطلب که دی اکسید کربن می‌تواند در اثر مسایل طبیعی نیز تولید شود، نمی‌توان میزان کل انتشار کربن را محاسبه کرد؛ به همین دلیل است که Wright، Kemp و Williams در مقاله‌ای در مجلهٔ مدیریت کربن تعریفی عملی تر برای انتشار کربن ارائه دادند. آنها انتشار کربن را بدین صورت تعریف کردند:

اندازه گیریِ میزان انتشار کل دی اکسید کربن (Co2) و متان (CH4) در یک جمعیت، سیستم و یا فعالیتی معین، با در نظر گرفتن تمامیِ منابع مرتبط و ذخیره‌ها در محدودهٔ مکانی و دمایی جمعیت، سیستم و یا فعالیت مورد نظر. محاسبه شده به عنوان معادل دی اکسید کربن (CO2e) با استفاده از پتانسیل گرمایش جهانی ۱۰۰-ساله.[۲]

گازهای گلخانه‌ای (GHGs) می‌توانند از طریقِ حمل و نقل، پاکسازی زمین و تولید و مصرف مواد غذایی، سوخت‌ها، کالای‌های تولید شده، مواد، چوب، جاده‌ها، ساختمان‌ها و خدمات منتشر شوند.[۳] به منظور سهولت در گزارش، اغلب به صورت میزان دی اکسید کربن و یا معادل دیگر گازهای گلخانه‌ای منتشر شده (GHGs) بیان می‌شود.

بیشترین میزان انتشار کربن برای یک خانوار متوسط آمریکایی بیشتر از منابع «غیر مستقیم» حاصل می‌شود، برای مثال سوخت سوزانده شده برای تولید کالاهایی که دورتر از مصرف کنندهٔ نهایی است. این موارد متمایز از انتشارهای ناشی از سوختن سوخت‌ها در وسیلهٔ نقلیه یک شخص و یا اجاق گاز یک خانه می‌باشد؛ به این موارد، منابع مستقیم انتشار کربن مصرف کننده می‌گویند[۴]

مفهوم نامگذاری تاثیر کربن از انتشار زیست محیطی نشات می‌گیرد،[۵] بحثی که توسط Rees و Wackernagel در دههٔ ۱۹۹۰ مطرح کردند، تعداد زمین‌های مورد نیاز را به لحاظ تئوریک تخمین زدند که اگر هر شخصی روی سیاره منابع را در همان سطحی مصرف کند که با شخصی که انتشار زیست محیطی اشان را محاسبه می‌کند، یکسان باشد. در هر حال با در نظر گرفتن اینکه تاثیر زیست محیطی، معیار شکست می‌باشد، Anindita Mitra (CREA, Seattle) انتشار کربنی را انتخاب کردند که راحتر قابل محاسبه بود تا بتوانند به راحتی مصرف کربن را اندازه‌گیری کنند، به عنوان نشانه‌ای از مصرف انرزی ناپایدار. در سال ۲۰۰۷، تاثیرات کربن به عنوان معیاری برای انتشار کربن برای گسترش طرح انرژی در شهر Lynnwood, Washington استفاده شد. تاثیرات کربن بسیار اختصاصی تر از تاثیرات زیست محیطی است، زیرا آنها انتشار مستقیم گازها را اندازه‌گیری می‌کنند، گازهایی که تغییر آب و هوایی را در اتمسفر ایجاد می‌کنند.

اندازه‌گیری میزان انتشار کربن[ویرایش]

انتشار کربن یک فرد، یک ملت و یا یک سازمان می‌تواند بوسیلهٔ ارزیابی انتشار گلخانه‌ای و یا دیگر فعالیتهایی محاسبه‌ای به نام محاسبهٔ کربن اندازه‌گیری شوند. هنگامی که اندازهٔ انتشار کربن مشخص شد، استراتژی ای برای کاهش آن می‌تواند در نظر گرفته شود، برای مثال بوسیلهٔ پیشرفت‌های تکنولوژی، مدیریت بهتر محصول و فرایندها، changed green public or Private Procurement (GPP)(فرایندی که مسئولان در جستجوی تامین کالاها و خدمات به صورتی که اثر محیطی شان از طریق چرخهٔ زندگی آنها کاهش یافته باشد)، جداسازی دی اکسید کربن و ذخیره آن، استراتژی‌های مصرف، کاهش کربن و دیگر روش‌ها.

چندین محاسبه گر انتشار کربن آنلاین وجود دارد.[۶][۷] از جمله این وب سایت‌ها از شما می‌خواهند تا پاسخ‌هایی با جزییات در خصوص رژیم غذایی، گزینه‌های مورد استفاده برای حمل و نقل، اندازهٔ خانه، فعالیتهای مربوط به خرید و تفریحی، مصرف برق، گرمایش و وسایلی از قبیل خشک کن‌ها و یخچال‌ها و غیره را در اختیار آنها بگذارید. این وب سایت‌های می‌توانند بر اساس پاسخ‌های شما میزان انتشار کربن مربوط به شما را تخمین بزنند. مطالعه‌ای اصولی برای تعیین بهترین راه برای محاسبهٔ انتشار کربن فرد/ خانوار انجام شد. این مطالعه سیزده اصول محاسبه‌ای را شناسایی کرد و از همان اصول برای ارزیابی ۱۵ تا از مشهورترین محاسبه گرهای انتشار کربن آنلاین، استفاده کرد. این تحقیق کمبودهایی اساسی در اکثریت این محاسبه گرها را مشخص کرد.

کاهش انتشار کربن از طریق پیشرفت پروژه‌های جایگزین، از قبیل انرژی بادی و یا خورشیدی یا احیای جنگل، یکی از روش‌های کاهش انتشار کربن است و اغلب به نام تعدیل کربن شناخته می‌شود.

مهمترین تاثیرات بر انتشار کربن شامل جمعیت، خروجی اقتصاد و انرژی و شدت کربن اقتصاد می‌باشد. این فاکتورها اهداف اصلی افراد و یا تجارت‌ها به منظور کاهش انتشار کربن می‌باشد. دانشمندان این طور می‌گویند که مهمترین راه برای کاهش انتشار کربن یا پایین آوردن میزان انرژی مورد نیاز برای تولید و یا کاهش اتکاء به سوخت‌های منتشر کنندهٔ کربن می‌باشد.[۸]

میانگین انتشار کربن توسط هر فرد در کشور[ویرایش]

میانگین انتشار کرین در آمریکا در برابر جهان: میانگین انتشار کربن یک خانوار آمریکایی در حدود ۵۰ تن دی اکسید کربن در هر سال می‌باشد. بزرگترین منبع انتشار برای هر خانوار معمولی از رانندگی کردن به وجود می‌آید. (کاربرد بنزین) حمل و نقل به صورت یک واحد کل (رانندگی، پرواز و میزان کمی از حمل و نقل عمومی) بزرگترین دستهٔ کلی می‌باشد، که بعد از آن مسائل مربوط به خانه (برق، گاز طبیعی، آب و ساختمان سازی) در جایگاه بعدی و به دنبال آن مواد غذایی (بیشتر گوشت قرمز، لبنیات و مواد دریایی است، اما انتشارهای کمی از دیگر مواد غذایی نیز وجود دارد) سپس محصولات و در آخر هم خدمات. انتشار کربن یک خانوار آمریکایی حدوداً ۵ برابر میانگین جهانی است، که برای هر خانوار در هر سال حدود ۱۰ تن دی اکسید کربن می‌باشد. در بیشتر خانوارهای آمریکایی، کم کردن رانندگی و یا تغییر وسیلهٔ نقلیه‌شان به موارد موثرتر می‌تواند مهمترین کار در کاهش انتشار کربن باشد.[۹]

انتشار مستقیم کربن[ویرایش]

انتشار کربن از انرژی[ویرایش]

جدول‌های زیر، برگرفته از مطالعات انتشارهای چرخهٔ کامل زندگی و از مطالعات مختلف دیگر، میزان تاثیر کربن از شکل‌های مختلف تولید انرژی را مقایسه می‌کند: هسته‌ای، آبی، زغال سنگ، گازی، سلول خورشیدی، کود گیاهی و باد.

مطالعهٔ Vattenfall نسلی قابل تجدید و هسته‌ای را پیدا کرد که دارای انتشار کربن کمتری نسبت به نسل سوخت‌های فسیلی است
الکتریسیته g(CO2-eq)/kW•he میزان شدت انرژی W•hth/W•he حرارت g(CO2-eq)/MJth منابع سوخت
B:863–941

Br:1,175 ۹۵۵

B:2.62–2.85

Br:3.46 ۳٫۰۱

B:91.50–91.72

Br:94.33 ۸۸

زغال سنگ
۸۹۳ ۳٫۴۰ ۷۳ نفت
cc:577

oc:751 ۵۹۹

cc:68.20

oc:68.4

گازهای طبیعی
TL0–1

TH91–122

۳~ انرژی زمین گرمایی
WL60

WH65

WL0.18

WH0.20

انرژی هسته‌ای اورانیم
۱۵ ۰٫۰۴۶ انرژی برق (تولید شده از آب یا بخار)
۴۰±۱۵# انرژی خورشید
۱۰۶ ۰٫۳۳ فتوولتاییک‌ها
۲۱ ۰٫۰۶۶ انرزی باد

Note: 3.6 MJ = megajoule(s) == 1 kW·h = kilowatt-hour(s), ب 1 g/MJ = 3.6 g/kW·h

نشانه‌های اختصاری: B=زغال سیاه (بالای بحرانی) – (زیر بحرانی جدید)؛Br: زغال قهوه‌ای (زیر بحرانی جدید) ؛cc= چرخه ترکیبی ؛oc = چرخهٔ باز TL= مدار بسته/ دماپایین ۲(چاه زمین گرمایی)؛ TH= مدار باز/دمای بالا ؛WL= رآکتورهای آب سنگین

بنابراین از این مطالعات نتیجه‌گیری شد که انرژی‌های هسته‌ای، باد و آبی حداقل co2 را در هر کیلو وات بر ساعت نسبت به هر منبع الکتریستهٔ دیگری تولید می‌کنند. این ارقام انتشارها در نتیجهٔ تصادفات و یا تروریسم به حساب نیامده‌اند. انرژی باد و انرژی خورشیدی، هیچ کربنی در عملیات منتشر نمی‌کنند، اما در مرحلهٔ ساخت و ساز و نگهداری در طول عملیات انتشار کربن دارند. انرژی آب مخازن نیز انتشار بالایی در نتیجهٔ از بین بردن اولیه پوشش گیاهی و متان جاری دارد. (جریان پسماند به صورت ناهوازی در پایین مخزن به متان تجزیه شده، تا اینکه به صورت هوازی به co2 تبدیل شوند، اگر در یک جریان محدود نشده باقی‌مانده بودند).[۱۰]

جدول بالا انتشار کربن در هر کیلو وات بر ساعت تولید برق را نشان می‌دهد که در حدود نیمی از خروجی co2 ساخته شده توسط بشر می‌باشد. انتشار co2 برای گرمایش نیز به همان اندازه اهمییت دارد و تحقیقات نشان می‌دهد که استفاده از گرمای به هدر رفته از تولید انرژی در گرمایش بخش ترکیبی نیرو و گرما، chp/dh دارای کمترین میزان انتشار کربن می‌باشد،[۱۱] بسیار کمتر از میکرو نیرو یا پمپ‌های گرمایشی می‌باشد.

حمل و نقل مسافر[ویرایش]

میانگین انتشار کربن (گرم) هر مسافر در هر مایل (آمریکا) بر اساس مقایسهٔ به روز شدهٔ کاربرد انرژی و انتشار در اکسید کربن از طریق حالت‌های مختلف حمل و نقل، اکتبر (http://www.buses.org/files/2008ABAFoundationComparativeFuelCO 2008

این بخش اعداد مربوط به انتشار کربن حاصله از سوختن سوخت‌ها در انواع حمل و نقل را ارائه می‌دهد (به غیر از انتشار کربن حاصل از خود وسیلهٔ نقلیه و یا خود زیر ساخت‌های مربوطه). اعداد دقیق بر اساس محدودهٔ وسیعی از فاکتورها تغییر می‌کند.

پرواز[ویرایش]

مقاله اصلی تاثیرات محیطی هواپیما

برخی از اعداد ارائه شده برای انتشار کربن توسط پژوهش LIPASTO برای میانگین انتشار مستقیم توسط خطوط هوایی به صورت CO2 و معادل CO2 برای هر مسافر در هر کیلومتر، فراهم شده است.[۱۲]

  1. داخلی، فاصله کوتاه، کمتر از ۴۶۳ کیلومتر (۲۸۸ مایل): ۲۵۷ گرم/ کیلومتر CO2 و یا ۲۵۹ گرم / کیلومتر (۱۴٫۷ اونس/ مایل) CO2e
  2. پروازها با فاصلهٔ طولانی: ۱۱۳ گرم/ کیلومتر CO2 و یا ۱۱۴ گرم/ کیلومتر (۶٫۵ اونس/ مایل) CO2 e

جاده[ویرایش]

برخی از اعداد نمایانگر CO2 معادل هر مسافر در هر کیلومتر در جاده، توسط پژوهشگر فنلاندی LIPASTO فراهم شده است. (برای سال 2011).[۱۳]

  1. میانگین برای ماشین: ۹۸ گرم/ کیلومتر co2e
  2. میانگین برای اتوبوس شهری: ۵۸ گرم/ کیلومتر co2e
  3. میانگین اتوبوس‌های بزرگراهی: ۴۹ گرم/ کیلومتر co2e

راه آهن[ویرایش]

در سال۲۰۰۵، انتشار دی اکسید کربن هر مسافر در هر کیلومترِ شرکت آمریکایی AMTRAK برابر با ۰٫۱۱۶ کیلو گرم بود،[۱۴] در حدود دو برابر بیشتر از میانگین راه اهن انگلیس (جایی که بیشتر سیستم برقی می‌باشد) و در حدود هشت برابر قطار بین شهری برقی فنلاندی.[۱۵]

دریا[ویرایش]

میانگین انتشار کربن توسط کشتی‌های مسافر بری برای هر مسافر در هر کیلومتر ۰٫۱۲ کیلو گرم (۴٫۲ انس) بود،[۱۶] اما کشتی‌های ۱۸ گره‌ای میان فنلاند و سوییس ۰٫۲۲۱ کیلو گرم (۷. انس) CO2 تولید می‌کنند، با انتشار کلی برابر با ۰٫۲۲۳ کیلو گرم معادل CO2 (7.9 انس)؛ در حالیکه کشتی‌های ۲۷-۲۴ گره‌ای میان فنلاند و استونی ۰٫۳۹۶ کیلو گرم (۱۴٫۰ انس) CO2 تولید می‌کنند، با انتشار کلی برابر با ۰٫۴ کیلو گرم معادل CO2 (14 انس).[۱۷]

انتشار غیر مستقیم کربن:انتشار کربن از محصولات[ویرایش]

چندین موسسه، پیشنهاد محاسبهٔ انتشار کربن را برای مصارف عمومی و شرکتی ارائه کردند[۱۸] و چندین موسسه هم انتشار کربن را برای محصولات محاسبه کردند[۳] آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا این موارد را بررسی کردند: کاغذ، پلاستیک (پوست‌های شکلات)، شیشه، قوطی، کامپیوترها، فرش‌ها و تایرها. استرالیا الوار و دیگر مواد ساختمانی را مورد بررسی قرار داد. آکادمی‌ها در استرالیا، کره و آمریکا جاده‌های آسفالت شده را بررسی کردند. شرکت‌ها، مراکز غیر انتفاعی و دانشکده‌ها نامه‌های پستی و بسته‌های پستی را بررسی کردند. دانشگاه Carnegie Mellon میزان انتشار کربن ۴۶ بخش بزرگ اقتصاد در هر هشت کشور را بررسی کرد. Carnegie Mellon، سوئد و Carbon Trust غذاها در خانه و رستوران‌ها را بررسی کردند.

Carbon Trust با سازندگان انگلیسی غذا، پیراهن و مواد شوینده همکاری کرده و برچسب co2 را در مارچ ۲۰۰۷ معرفی کرد. این برچسب بر طبق British Publicly Available Specification می‌باشد. (برای مثال نه یک استاندارد)، PAS 2050،[۱۹] و به صورت فعالی توسط Carbon Trustو شراکای صنعتی مختلفش آزمایش می‌شود.[۲۰] برای مثال اگوست سال ۲۰۱۲، Carbon Trust اعلام کرد که میزان انتشار کربن۲۷ هزار محصول مجوز دار را اندازه‌گیری کرده است.[۲۱]

ارزیابی بستهٔ برخی از محصولات، کلید فهمیدن میزان انتشار کربن می‌باشد.[۲۲] راه اصلی برای تعیین انتشار کربن، بررسی موادی است که برای ساختن آیتم مورد نظر استفاده شده است. برای مثال، یک قوطی ابمیوه از مقوای (پاکت) اسپتیک ساخته شده است، یک قوطی ابجو از الومینیوم ساخته شده و برخی بطری‌ها یا از شیشه و یا پلاستیک ساخته شده است. هر چقدر اندازهٔ آنها بزرگتر باشد، انتشار کربن نیز بیشتر است.

غذا[ویرایش]

در سال ۲۰۱۴ مطالعه‌ای توسط scarborough و همکاران، رژیم‌های حقیقی افراد انگلیسی، مورد تحقیق قرار گرفت و انتشار گازهای گلخانه‌ای آنها تخمین زده شد.[۲۳] میانگین انتشار گازهای گلخانه‌ای برای هر فرد در هر روز (برابر با میزان دی اکسید کربن به کیلو گرم) به این صورت بود:

  1. ۷٫۱۹ برای افرادی که گوشت زیادی مصرف می‌کنند.
  2. ۵٫۶۳ برای افرادی که میزان متوسطی گوشت مصرف می‌کنند.
  3. ۴٫۶۷ برای افرادی که میزان کمی گوشت مصرف می‌کنند.
  4. ۳٫۹۱ برای افرادی که از ماهی تغذیه می‌کنند.
  5. ۳٫۸۱ برای کسانی که رژیم گیاهخواری دارند.
  6. ۲٫۸۹ برای گیاهخواران.(از محصولاتی که منشاء حیوانی هم دارند استفاده نمی‌کنند، برای مثال لبنیات)

نساجی[ویرایش]

میزان دقیق انتشار کربن منسوجات مختلف بر اساس محدودهٔ وسیعی از فاکتورها، متفاوت می‌باشد. اما مطالعات تولید پارچه در اروپا موارد ارائه شده در ادامه را برای میزان انتشار کربن در هر کیلو پارچه در لحظهٔ خرید توسط مشتری را نشان داده است.[۲۴]

  1. نخ: ۷
  2. نایلون: ۵٫۴۳
  3. PET (برای مثال پشم مصنوعی): ۵٫۵۵
  4. پشم: ۵:۴۸

میزان انتشار کربن نگهداری و انرژی مورد نیاز برای شستن و خشک کردن محصولات نساجی، پارچه‌های مصنوعی عموماً کمتر از انتشار کربن موارد طبیعی می‌باشد.[۲۵]

مواد[ویرایش]

میزان انتشار کربن مواد (همچنین به نام کربن محتوایی شناخته می‌شود) به صورت گسترده‌ای متفاوت می‌باشد. انتشار کربن بسیاری از مواد متداول در پایگاه داده‌ای Carbon & Energy Inventory یافت می‌شود.[۲۶]

سیمان[ویرایش]

تولیدات سیمان و انتشار کربن ناشی از آبندی خاک، 8.0 Mg person -۱ کل سرانه انتشار کربن بود (ایتالیا، سال ۲۰۰۳)؛ تعادل میان ضررC (کربن) در نتیجهٔ ابندی خاک و C ذخیره شده در زیر ساخت‌های ساختهٔ دست بشر منجر به ضرر خالصی به اتمسفر برابر با 10.6 Mg C ha -1 y -۱ می‌باشد.[۲۷]

انرژی هسته‌ای و انتشار کربن[ویرایش]

بیشتر انرژی‌های موجود برای کاربرد روزمره از سوخت‌های فسیلی گرفته شدند و همان طور که می‌دانید سوخت‌های فسیلی حجم زیادی از انتشار کربن را دارند، که ما را به سمت راه حل سریع بعدی هدایت می‌کند؛ بدست آوردن انرژی از نیروی هسته‌ای و رآکتورها. متداولترین رآکتور هسته‌ای، اورانیوم می‌باشد که باعث گرم شدن کره زمین تا حد زیادی شده و همچنین مقداری زیادی دی اکسید کربن تولید می‌کند که برای کاهش انتشار کربن اصلاً مؤثر نیست؛ اما توریم راه موثرتری برای استفاده از نیروی هسته‌ای است. توریم ایمن، پاک تر و گزینهٔ سوختی فراوان تری می‌باشد. این عنصر به نسبت اورانیوم، هزار برابر کمتر ضایعات در طول زنجیرهٔ تامین تولید می‌کند. همان طور که متوجه هستید توریم حجم بسیار کمتری از انتشار کربن را نسبت به اورانیوم دارد.[۲۸]

طرح‌هایی برای کاهش انتشار کربن:پروتکل Kyoto، کاهش کربن و گواهی‌ها[ویرایش]

انتشار دی اکسید کربن به داخل اتمسفر و انتشار دیگر گازهای گلخانه‌ای اغلب با سوخت‌های فسیلی در ارتباط می‌باشد مانند گازهای طبیعی، نفت خام و زغال سنگ. در حالیکه این امر برای محیط زیست مضر می‌باشد، کاهش کربن می‌تواند در تلاشی برای جبران این اثرات مضر انجام شود.

پروتکل Kyoto به صورت قانونی اهداف و جدول‌های زمانبندی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کشورهای صنعتی شده‌ای که پروتکل Kyoto را تصویب کرده‌اند، تعریف می‌کند. بر همین اساس از دیدگاه بازار و یا اقتصاد، باید تفاوت میان بازار Mandatory و بازار Voluntary تمیز داده شود. نُرم هر دو بازار تجارت با گواهی‌های انتشار می‌باشد:

  1. کاهش انتشار تایید شده (CER)
  2. واحد کاهش انتشار (ERU)
  3. کاهش انتشار تایید شده (VER)

مکانیسم‌های بازار دائمی[ویرایش]

برای دستیابی به اهداف تعریف شده در پروتکل Kyoto، با کمترین هزینهٔ اقتصادی، مکانیسم‌های انعطاف‌پذیر زیر به بازار Mandatory معرفی شد.

  1. مکانیسم پیشرفت پاک CDM) (Clean Development Mechanism
  2. اجرای مشترک JI)(Joint Implementation
  3. مبادلهٔ میزان انتشار.Emissions trading

مقررات مکانیسم‌های JI و CDM برای پروژه‌هایی که ابزارهای کاهش انتشار را تامین می‌کنند، در حالیکه تبادل انتشار امکان فروخته شدن آن ابزارها به بازارهای بین‌المللی را فراهم می‌کند.

- پروژه‌هایی که در تطابق با مقررات مکانیسم CDM کاهش‌های انتشار تایید شده را تولید می‌کنند (Certified Emission Reduction) (CER

-پروژه‌هایی که در تطابق با مقررات مکانیسم JI، واحدهای کاهش انتشار را تولید می‌کنند. (ERUها) (Emission Reduction Unit

این CERها و ERUها بعداً می‌توانند از طریق تبادل انتشار فروخته شوند. تقاضا برای CERها و ERUها تحت تاثیر موارد زیر می‌باشند:

- کمبودها در تعهدات کاهش انتشار ملی طبق پروتکل Kyoto - کمبودها در میان اشخاص متعهد طبق طرح‌های کاهش انتشار محلی.

کشورهایی که در اجرای تعهدات کاهش انتشار Kyoto شکست بخورند، می‌توانند وارد برنامهٔ تبادل انتشار شوند و CERS و ERUS برای جبران کمبودهایشان، خریداری کنند. کشورها و گروهها همچنین می‌توانند طرحهای کاهش انتشار محلی (منطقه‌ای) ایجاد کنند، که اهداف انتشار دی اکسید کربن نهادها را در محدودهٔ ملیشان قرار دهند. اگر قوانین یک طرح اجازه دهد، نهادهای متعهد ممکن است با خرید CERS و ERUS از طریق تبادل انتشار، برخی و یا تمامی کمبودهای کاهش را پوشش دهند. در حالیکه طرح‌های کاهش انتشار هیچ موقعیتی در خود پروتکل ندارد، نقش مهمی در ایجاد تقاضا برای CERS و ERUS ایفا می‌کنند، تبادل انتشار را بر می‌انگیزد و قیمتی بازاری را برای انتشارها تعیین می‌کند.

طرح معروفی برای تبادل انتشارهای محلی، (EU ETS) می‌باشد. EU Emissions Trading Scheme

تغییرات جدیدی در طرح‌های تبادل ایجاد شده است. طرح تبادل انتشار EU برای ایجاد تغییراتی جدید در سال آینده اماده شده است. تغییرات جدید، انتشارهای تولید شده توسط سفرهای پروازی از / به اتحادیه اروپا را هدف گرفته است.

شرکت دیگر کشورها در طرح‌های تبادل انتشار برای چند سال اینده برنامه ریزی شده است. این کشورها شامل چین، هند و امریکا می‌باشد.[۲۹]

مکانیسم‌های بازار موقت[ویرایش]

در مقایسه با قوانین سفت و سخت تعیین شده برای بازار دائمی، بازار موقت، شرکت‌هایی با گزینه‌های مختلف برای دستیابی به کاهش‌های انتشار فراهم می‌آورند. راه حل، قابل مقایسه با آنهایی که برای بازار دائمی ایجاد شده است،(Verified Emission Reduction (VER می‌باشد. این مقیاس دارای مزیتی است که پروژه هاو فعالیتها، بر اساس استاندارد کیفیتی تعیین شده برای پروژه‌های CDM/JI اداره می‌کنند، اما مجوزهای (گواهی‌های) ارائه شده توسط دولت‌های کشورهای میزبان و یا هیئت اجرایی UNO ثبت نشده است. برای مثال، VERهای با کیفیت می‌توانند با هزینهٔ کمتر برای کیفیت پروژهٔ یکسانی بدست آید. اما در حال حاضر، VERها نمی‌توانند در بازار دائمی مورد استفاده قرار گیرند.

بازار Voluntary شمال آمریکا میان اعضای Chicago Climate Exchange و بازار(Over The Counter (OTC تقسیم شده است. Chicago Climate Exchange، موقتی می‌باشد اما در عین حال از لحاظ قانونی طرح انتشار cap and trade می‌باشد که در آن اعضا به کاهش‌های انتشار capped متعهد هستند و باید از دیگر اعضا سهمیه‌ها و یا جبران انتشار اضافی را خریداری کنند. (cap به معنای محدودهٔ مجاز یا قانونی در خصوص مقدار نوع خاصی از مواد شیمیایی است که یک اقتصاد می‌تواند هر ساله منتشر کند). بازار OTC دارای طرح الزام آور قانونی نمی‌باشد و مجموعهٔ وسیعی از خریداران از بخش‌های عمومی و خصوصی می‌باشند بهمراه مواردی خاص که می‌خواهند از لحاظ انتشار کربن، خنثی باشند). خنثی بودن از لحاظ کربن به معنای دستیابی به انتشار کربن صفر بوسیلهٔ تعادلی میان میزان کربن اندازه‌گیری شده آزاده شده با میزان معادل جدا شده و یا جبران شده و یا خریدن میزان کافی اعتبار کربن برای جبران تفاوت موجوداست.

پیمان کاران، عمده فروشان، دلال‌ها و خرده فروشانی بهمراه تامین کنندگان کربن در بازارهای موقت حضور دارند. برخی از تجارت‌ها و مراکز آزاد در بازارهای موقت دارای بیشتر از یکی از این فعالیتهای گفته شده در بالا هستند. گزارشی توسط Ecosystem Marketplace نشان می دهدکه قیمت‌های جبران کربن در امتداد زنجیرهٔ تامین افزایش می‌یابد- از پیمان کاران تا خرده فروشان.[۳۰]

در حالیکه برخی طرح‌های کاهش انتشار دائمی شامل پروژه‌های جنگل نمی‌شوند، این پروژه‌ها در بازارهای موقت توسعه پیدا می‌کنند. انتقادی مهم در خصوص طبیعت مبهم، روش کمیتی جداسازی گازهای گلخانه‌ای برای پروژه‌های جنگلداری می‌باشد. اما دیگر موارد، مزیت‌های موجود که پروژه‌های جنگلداری ایجاد می‌کنند را مورد توجه قرار می‌دهند. انواع پروژه‌ها در بازارهای موقت شامل اجتناب از جنگل زدایی، جنگل کاری، احیای جنگل، جداسازی گازهای صنعتی، افزایش بازده انرژی، تغییر دادن سوخت، جداسازی متان از دام‌ها و گیاهان و حتی انرژی‌های قابل تجدید می‌باشد. گواهی‌های انرژی قابل تجدید (RECs) که در بازار voluntary فروخته می‌شوند نیز در نتیجهٔ نگرانی‌های ذینفعان، بحث انگیز می‌باشد. انتقادهایی بر پروژه‌های گازی صنعتی وارده شده به دلیل اینکه چنین پروژه‌هایی تنها برای کارخانه‌های صنعتی بزرگ که هزینه‌های ثابت بالایی دارند، اعمال می‌شود. انحراف گازهای صنعتی برای جداسازی همانند برداشت میوه‌های پایین در نظر گرفته می‌شود و به همین دلیل است که اعتبارها تولیده شده از پروژه‌های گاز صنعتی ارزانترین مورد در بازارهای موقت می‌باشد.

اندازه‌گیری اندازه و فعالیت بازار کربن موقت مشکل می‌باشد. جامع ترین گزارش در خصوص بازارهای کربن‌های موقت تا به امروز توسط Ecosystem Marketplace و New carbon Finance در ماه ژوئیه ۲۰۰۷ منتشر شد.

EON ژاپن اولین موردی بود که موفق شد موافقت مسئولان ژاپنی را برای نشان دادن انتشار کربنِ سه برند خصوصی کالا در اکتبر سال ۲۰۰۹ را بدست آورد.

راههای کاهش انتشار کربن[ویرایش]

متداولترین راه برای کاهش انتشار کرین توسط بشر، کاهش، دوباره استفاده کردن، بازیافت، رد کردن می‌باشد. در تولیدات صنعتی این کار می‌تواند بوسیلهٔ بازیافت مواد بسته بندی، فروش موجودی‌های قدیمی یک صنعت به صنایعی که به دنبال مواد استفاده نشده با قیمتی پایین‌تر برای رقابت کردن با دیگر صنایع هستند. هیچ چیزی نباید دور انداخته شود، تمامی مواد آهنی ای که مستعد تجزیه و زنگ زدن در طول زمان هستند، باید به قیمت پایین‌تر و تا آنجا که امکان دارد سریعتر فروخته شوند.

همچنین می‌توان از آیتم‌های چند بار مصرف مانند فلاسک‌ها برای قهوه روزانه و یا ظرف‌های پلاستیکی برای آب و دیگر نوشیدنی‌هاهای سرد به جای ظروف یکبار مصرف استفاده کرد. اگر گزینه‌های بالا در دسترس نبود، بهترین گزینه این است که بعد از استفاده از آیتم‌های یکبار مصرف آنها را بازیافت کنیم. هنگامی که یک خانوار حداقل نیمی از ضایعات خود را بازیافت کند، آنها می‌توانند به طور سالانه ۱٫۲ تن دی اکسید کربن را ذخیره کنند.[۳۱]

گزینه دیگر کمتر رانندگی کردن است. با دوچرخه سواری کردن و یا راه رفتن، نه تنها از لحاظ مالی به نفع یک فرد می‌باشد بلکه با کمتر سوزاندن سوخت‌ها، انتشار کربن کمتر را در پی خواهد داشت. اگر راه رفتن امکان‌پذیر نبود، می‌توانیم به صورت مشترک از یک اتومبیل و یا از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنیم.

گزینهٔ دیگر برای کاهش انتشار کربن توسط بشر، استفادهٔ کمتر از کولر و یا سیستم‌های گرمایشی است. با عایق کردن دیوارها و زیر شیروانی یک خانه، و یا درز گیری کردن اطراف درها و پنجره‌ها، می‌توان تا ۲۵ درصد هزینه‌های گرمایش یک خانه را کمتر کرد. همچنین ساکنان یک خانه می‌توانند لباس‌های گرم مناسبتری بپوشند تا انرزی کمتری برای گرم کردن خانه مصرف شود.[۳۲] برای مثال، استفاده از پارچه‌های عایق و سبک مانند Microfleece (aka Polartec Capilene) می‌تواند گرمای بدن را تا حد ممکن به صورت لباس یک دست کامل حفظ کند، و اجازه می‌دهد شخص با دمای ۵ درجه ترموستات نیز گرم بماند.[۳۳] این اقدامات مؤثر هستند، زیرا میزان انرژی مورد نیاز برای گرم کردن و سرد کردن خانه را کاهش می‌دهند. هنگام خواب شبانه و زمان‌هایی که در منزل نیستیم، می‌توان درجه وسیلهٔ گرمایی خانه را پایین آورد و در کل درجه را در حد متوسط قرار دهیم. تنظیم ترموستات تنها ۲ درجه پایین‌تر در زمستان و بالاتر در تابستان می‌تواند در حدود ۱ تن دی اکسید کربن هر سال را ذخیره کند.

انتخاب رژیم تاثیر مهمی بر انتشار کربن توسط هر فرد دارد. منابع حیوانی پروتئین (به خصوص گوشت قرمز)، برنج (به خصوص آنهایی که در شالیزارهایی با میزان انتشار بالای متان تولید می‌شوند)، غذاهایی که با مسافت‌های دور منتقل می‌شوند و یا با استفاده از سیستم حمل و نقل دارای سیستم سوخت ناکارآمد (برای مثال، کالای شدیداً فاسد شدنی که در طول یک مسیر طولانی به صورت هوایی فرستاده شود) و مواد غذایی ای که فرآوری شده و بسته بندی شده، در میان موارد اصلی در رژیم با کربن بالا می‌باشد. دانشمندان دانشگاه Chicago این طور تخمین زده‌اند که[۳۴] «متوسط رژیم یک آمریکایی- که ۲۸٪ کالری‌هایش را از غذاهای حیوانی بدست می‌آورد- مسئول تقریباً یک و نیم تن گازهای گلخانه‌ای می‌باشد – معادل میزان CO2- معادل یک رژیم کامل گیاهی هر شخص در یک سال است».[۳۵] محاسبات آنها مبنی بر این است که حتی جایگزین کردن یک سوم پروتئین حیوانی در متوسط رژیم یک امریکایی با پروتئین گیاهی (برای مثال دانه‌های گیاهی و یا غلات) می‌تواند رژیم انتشار کربن را تا نصف تن کاهش دهد. تعویض دو سوم پروتئین گیاهی با پروتئین گیاهی مانند تعویض تویوتای کمری با تویوتای Pirus می‌باشد. در نهایت، دور ریختن مواد غذایی نه تنها انتشار کربن مربوطه را به یک شخص و یا خانوار اضافه می‌کند، بلکه انتشار ناشی از حمل و نقل ضایعات غذایی را به محل دفن زباله و انتشار ناشی از تجزیهٔ مواد غذایی را اضافه کرده و بیشتر به شکل گاز گلخانه‌ای قدرتمند متان است.

جنبش carbon handprint بر اشکال فردی تعدیل کربن تاکید می‌کند، مانند استفاده بیشتر از سیستم حمل و نقل عمومی و یا کاشت درخت در مناطق جنگل زدایی شده برای کاهش انتشار کربن فردی.[۳۶]

علاوه بر این، انتشار کربن در صنایع غذایی را می‌توان با بهینه‌سازی زنجیرهٔ تامین، کاهش دهند. مطالعهٔ انتشار کربن چرخه زندگی و یا زنجیرهٔ تامین می‌تواند داده‌های مفیدی را فراهم آورد، این داده‌ها به یک تجارت در شناسایی مناطق بحرانی برای پیشرفت کمک می‌کند. چنین مطالعاتی تعهد یک شرکت در کاهش انتشار کربن را نشان می‌دهد و همچنین شرکت را برای تنظیمات لازمه آماده می‌کند. علاوه برمزیت تجاری افزایش یافته و تمایز، کارایی زیست محیطی همچنین به کاهش قیمت‌ها در جایی که سیستم‌های انرژی جایگزین اجرا می‌شود، کمک کند.

انتشار گازهای گلخانه‌ای[ویرایش]

نتشار GHG یا انتشار گازهای گلخانه‌ای به میزان گازهای گلخانه‌ای منتشر شده هنگام ساخت کالاها (محصولات) و خدمات می‌باشد. این امر بسیار جامع تر از انتشار کربن معمول می‌باشد که تنها دی اکسید کربن- یکی از چندین گاز گلخانه‌ای- را اندازه‌گیری می‌کند.

منابع[ویرایش]

  1. What is a carbon footprint?|
  2. Wright, L. ; Kemp, S. ; Williams, I. (2011). "'Carbon footprinting': towards a universally accepted definition". Carbon Management 2 (1): 61–72
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ The.CO2List.org - Amounts of CO2 Released when Making & Using Products|[۱]
  4. Graph of the Average Carbon Footprint of a U.S. Household|
  5. Footprint|
  6. List of carbon accounting software
  7. CARBON FOOTPRINT CALCULATORS
  8. Brown, Marilyn A. , Frank Southworth, and Andrea Sarzynski. Shrinking The Carbon Footprint of Metropolitan America. Brookings Institution Metropolitan Policy Program, May 2008. Web. 23 Feb. 2011.
  9. Quantifying Carbon Footprint Reduction Opportunities for U.S. Households and Communities
  10. Hydroelectricity Releases CO2 CO2List. Retrieved 30 Sep 2013
  11. Carbon footprints of various sources of heat - CHPDH comes out lowest | Claverton Group
  12. Average passenger aircraft emissions and energy consumption per passenger kilometre in Finland 2008
  13. -emission calculation system, VTT Technical Research Centre of Finlan
  14. ABAFoundationComparativeFuelCO2 table 1.1, figures from 2005. Cf.
  15. -calculation system, VTT Technical Research Centre of Finland figures for 2007
  16. Philippe Holthof, 'SOx and CO2 Emissions once again Hot Topic at Ferry Shipping Conference', Ferry Shipping Conference 08: Building Bridges in the Industry, accessed from
  17. calculation system, VTT
  18. List_of_carbon_accounting_software
  19. PAS 2050
  20. Certification - Carbon Trust
  21. Footprint measurement See all Client services The Carbon Trust. Retrieved 14 August 2012
  22. The carbon footprint and energy consumption of beverage packaging selection and disposal
  23. Peter Scarborough, Paul N. Appleby, Anja Mizdrak, Adam D. M. Briggs, Ruth C. Travis, Kathryn E. Bradbury, and Timothy J. Key, 'Dietary Greenhouse Gas Emissions of Meat-eaters, Fish-eaters, Vegetarians and Vegans in the UK', Climatic Change, July 2014, Volume 125, Issue 2, pp. 179-192 Dietary greenhouse gas emissions
  24. Mike Berners-Lee, How Bad are Bananas? The Carbon Footprint of Everything (London: Profile, 2010), pp. 93, 112 (table 6.1)The carbon footprint of everything
  25. Mike Berners-Lee, How Bad are Bananas? The Carbon Footprint of Everything (London: Profile, 2010), pp. 93-9 The carbon footprint of everything
  26. G.P.Hammond and C.I.Jones (2011)Embodied energy and carbon
  27. Scalenghe, R. , Malucelli, F. , Ungaro, F. , Perazzone, L. , Filippi, N. , Edwards, A.C. (2011). "Influence of 150 years of land use on anthropogenic and natural carbon stocks in Emilia-Romagna Region (Italy)". Environmental Science & Technology 45 (12): 5112–5117 Influence of 150 Years of Land Use on Anthropogenic and Natural Carbon Stocks in Emilia-Romagna Region (Italy)
  28. Electron-Model-Many-Applications-Technology-save-world.html
  29. Callick, Rowan. "Nations Split on Route to Reduce Carbon Emissions." The Australian. 02 Mar. 2011. Web. 01 Mar. 2011.
  30. StateoftheVoluntaryCarbonMarket18July_Final
  31. Top 10 Things You Can Do to Reduce Global Warming
  32. "Dressed Not to Chill," by Syd Baumel, The Aquarian, Fall 2012
  33. Insulation: first the body, then the home," by Kris De Decker, Low-tech Magazine, February 27, 2011
  34. Diet, Energy, and Global Warming, by Gidon Eshel and Pamela A. Martin, Earth Interactions, 2006
  35. Presentation to the Manitoba Clean Environment Commission “Hog Production Industry Review” by Syd Baumel, April 27, 2007
  36. "Time Magazine: Handprints, Not Footprints ES&T, 2012, 45 (9), pp 4088–4095 DOI: 10.1021/es102221h

[۱]

  1. ترجمه از ویکی‌پدیای انگلیسی