آسفالت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لایه زیرین آسفالت یک خیابان

آسفالت آسفالت ماده‌ای ترکیبی است که از مخلوط کردن شن و ماسه و قیر ساخته می‌شود و در ساخت جاده، باند فرودگاه و پشت بام ساختمان‌ها به کار گرفته می‌شود.

انواع آسفالت[ویرایش]

آسفالت با توجه به نحوه کاربرد و اختلاط، به سه دسته آسفالت گرم، آسفالت حفاظتی و آسفالت سرد تقسیم‌بندی می‌شود.

آسفالت گرم[ویرایش]

آسفالت گرم به آن دسته از آسفالت‌هایی اطلاق می‌گردد، که در آن‌ها قیر و مصالح سنگی گرماگرم مخلوط شوند و گرماگرم پخش و متراکم گردند. [۱]

انواع آسفالت گرم[ویرایش]

آسفالت گرم مصرفی در قشرهای روسازی راه، به شرح انواع زیر است:

  1. آسفالت رویه (توپکا):آسفالت رویه آخرین قشر بتن آسفالتی است که در تماس مستقیم با بارهای وارده از ترافیک و عوامل جوی محیط قرار می گیرد. آسفالت رویه طوری طراحی و اجرا می گردد که تحمل بارهای وارده را داشته و در مقابل اثرات سوء آب، یخبندان و تغییرات درجه حرارت، مقاومت کرده و دوام آورد.
  2. آسفالت آستر (بیندر):این قشر بتن آسفالتی ، بین قشر رویه و قشر اساس قیری و در صورت عدم وجود قشر اساس قیری ، بین قشر رویه و قشر اساس سنگ شکسته قرار می گیرد.
  3. اساس قیری:این قشر به عنوان اولین قشر روسازی بتن آسفالتی می تواند مستقیماً روی قشر زیراساس و یا اساس قرار گیرد . اساس قیری دارای دانه بندی درشت تر و مقدار قیر آن کمتر از آسفالت آستر و رویه می باشد.
  4. ماسه آسفالت:ماسه آسفالت از اختلاط ماسه شکسته و یا ماسه طبیعی شسته و یا مخلوطی ا ز این دو با قیر تهیه می گردد. ماسه آسفالت را می توان در قشرهای به ضخامت حداقل 15 میلیمتر و بیشتر پخش و اجرا کرد. از ماسه آسفالت به عنوان قشر تسطیح آسفالت های قدیمی (قبل از روکش ) نیز استفاده می شود.
  5. آسفالت متخلخل:این آسفالت از ا ختلاط قیر خالص اصلاح شده با مصالح سنگی صد در صد شکسته دارای دانه بندی باز در کارخانه آسفالت گرم تهیه و با ضخامت حدود 25 تا 40 میلیمتر اجرا می شود. فضای خالی این آسفالت گرم بعد از کوبیده شدن در سطح راه ، حدود 20 درصد است. این قشر، جزء سیستم روسازی محسوب نمی شود و نمی توان از آن بعنوان قشر جایگزین رویه اصلی استفاده کرد.

آسفالت حفاظتی[ویرایش]

پخش قیر در راه های خاکی ، شنی، آسفالتی و بتنی و بلافاصله پخش سنگدانه بر روی آن ، یا قیرپاشی بدون سنگدانه و یا استفاده از مخلوط های آسفالتی پیش ساخته از نوع دوغاب قیری (اسلاری سیل) و یا میکروسرفیسینگ آسفالت حفاظتی نامیده می شود.ضخامت این نوع رویه سازی، حداکثر 25 میلیمتر است که جزء سازه باربر روسازی راه محسوب نمی شود و عملکرد ساز ه ای ندارد. در آسفالتهای حفاظتی از قیرهای محلول، قیراب هها و یا قیرهای خالص با کندروانی کم استفاده میشود.

دامنه کاربرد آسفالت حفاظتی[ویرایش]

آسفالت های حفاظتی برای غیر قابل نفوذ کردن بستر راه، افزایش مقاومت سایشی و لغزشی آن و نیز بهسازی موقت رویه های موجود آسفالتی و بتنی مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع رویه سازی به علت سرعت و سهولت اجرا و نیاز محدود به ماشین آلات و تجهیزات آسفالتی، در مقایسه با آسفالت گرم، بسیار مقرون به صرفه است .

انواع آسفالتهای حفاظتی[ویرایش]

آسفالت های حفاظتی به شرح زیر تقسیم بندی می شود و هر یک به منظور خاصی مورد استفاده قرار میگیرد:

  1. سطحی یک یا چند لایه ای
  2. سیلکوت ها یا اندودهای آ ب بند
  3. مخلوط های آسفالتی قیرابه ای مانند دوغاب قیری و میکروسرفیسینگ
  4. غبارنشانی و روغ ن پاشی راه (جلوگیری از گردوغبار و تثبیت را ههای خاکی)

آسفالت سرد[ویرایش]

آسفالت سرد از اختلاط سنگدانه ها با قیرهای محلول یا قیرآبه ها در دمای محیط تهیه و در همین دما پخش و متراکم می شود . سنگدانه ها در زمان اختلاط با قیرابه می تواند مرطوب باشد ولی با قیرهای محلول , در دمای محیط و یا تحت اثر حرارت باید خشک شده باشد.مخلوط های آسفالت سرد که با قیرهای محلول غلیظ مانندMC-3000 یا SC-3000 تهیه می شود، عملا مانند آسفالت گرم باید در درجه حرارت 95 درجه سانتیگراد یا بیشتر با قیر مخلوط شده و در محدوده همین دما، پخش و متراکم شود .آسفالت سرد را می توان در مسافت های زیاد حمل و سپس پخش کرد و یا آن را در کارگاه انبار نمود و بعدا مورد استفاده قرار داد.

دامنه کاربرد آسفالت سرد[ویرایش]

آسفالت سرد در کلیه لایه های روسازی کاربرد دارد مشروط بر آن که تمام ضوابط و معیارهای طراحی و محدودیت های ترافیکی مسیر رعایت شده باشد . این نوع آسفالت در قشرهای رویه، آستر و اساس قیری برای ترافیک سبک و متوسط و در قشر اساس قیری برای ترافیک سنگین و خیلی سنگین می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

انواع آسفالت سرد[ویرایش]

آسفالت سرد را برحسب روش تهیه و اجرا می توان به دو دسته آسفالت سرد کارخانه ای و آسفالت سرد مخلوط در محل تقسیم کرد.

  1. آسفالت سرد کارخانه ای:آسفالت سرد کارخانه ای در کارخانه های ثابت و مرکزی آسفالت تهیه می شود و سپس برای پخش به محل مصرف حمل می شود.
  2. آسفالت سرد مخلوط در محل:آسفالت سرد مخلوط در محل به دو روش زیر تهیه می شود:

الف- نوع مخلوط در محل که سنگدانه ها در کنار و امتداد راه ریسه شده و روی آن قیرپاشی می شود و سپس عمل اختلاط و پخش با گریدر یا وسایل نظیر آن انجام می گیرد.

ب- نوع مخلوط در کارگاه که عمل اختلاط قیر و سنگدانه ها در کارگاه های ثابت یا موقت انجام و مخلوط تهیه شده برای پخش به محل مصرف حمل می شود.

خواص فیزیکی[ویرایش]

چگالی آسفالت فشرده برابر ۲٫۲ تن بر متر مربع می‌باشد. [۲]

پانویس[ویرایش]

  1. حاج‌محمدرضایی، عباس. راه و آسفالت. تهران: آدنا، ۱۳۷۷. ۲۰۹ و ۳۴۳ و ۳۵۷. 
  2. زیاری، حسن. راهنمای کاربردی آزمایش‌های قیر و آسفالت. تهران: انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۸۵. ۶۱. 

منابع[ویرایش]

  • «وبسترز آنلاین - آسفالت»(انگلیسی)‎. 
  • نیکی رشیدی، محمد هادی. آسفالت از تولید تا پخش. تهران: جهاد دانشگاهی، ۱۳۸۸. 
  • حاج‌محمدرضایی، عباس. راه و آسفالت. تهران: آدنا، ۱۳۷۷. 
  • زیاری، حسن. راهنمای کاربردی آزمایش‌های قیر و آسفالت. تهران: انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۸۵. 

منابع[ویرایش]