اکسرژی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اکسرژی اصطلاحی ترمودینامیکی است و به بیشینهٔ نیرو مفیدی گفته می‌شود که در یک فرایندِ رسیدن به تبادل ترمودینامیکی می‌توان از سامانه دریافت کرد.

تعریف ساده ولی غیر علمی: اکسرژی به آن بخشی از کل نیرو گفته می‌شود که به مصرف مفید می‌رسد، مثلاً برای به ثابت نگه داشتن خودرو. بخش هدر رفته انرژی آنرتسی نام دارد.

فرمول ساده: نیرو = اکسرژی + آنرتسی.

چرا اکسرژی باید تعریف شود[ویرایش]

انرژی به شکل‌های مختلف یافت می‌شود (انرژی الکتریکی، انرژی مکانیکی و انرژی گرمایی) که می‌توان آن‌ها را با محدودیت‌هایی به یکدیگر تبدیل کرد (ر.ک. قانون هفتم ترمودینامیک). "پر ارزش‌ترین انرژی"‌ها نورانی و انرژی صوتی هستند و آنها را می‌توان به راحتی کاملاً به انرژی هسته ای تبدیل کرد ضمنی که تبدیل انرژی هسته ای به انرژی صوتی یا انرژی نورانی ضایعات فراوان دربر دارد. در نتیجه می‌توان گفت، شکل‌های مختلف انرژی دارای کمیت‌های متغیر هستند. دانش اکسرژی به ما کمک می‌کند تا این کمیت‌ها را به خوبی تعریف کنیم و بهینه‌سازی بیلان مصرف انرژی را تحت نظر داشته باشیم. انرژی الکتریکی و مکانیکی را می‌توان اکسرژی ناخالص نامید، در صورتی که انرژی گرمایی در راه تبدیل به نوع دیگر انرژی‌ها، با درنظر گرفتن صوت اولیه سیستم و اطراف آن، ضایعاتی بهمراه ندارد.

منابع[ویرایش]

«دانشنامه انرژی» به زبان آلمانی، Energie Lexikon

اودو لویشنر، مفاهیم و علوم پایه.

RWTH Aachen Universiry: دانشگاه فنی آخن: Dynamic Exergy Analysis of Buildings

پیوند به بیرون[ویرایش]

کریمی، قربانیان، غلامرضایی. دانشگاه شریف. Energy and exergy analyses of an integrated gas turbine thermoacoustic engine

پگاه فنبری باورشاد. دانشگاه شریف. Energy and exergy analysis of internal reforming solid oxide fuel cell–gas turbine hybrid system

نویسنده: تی.جی. کتاس مترجم: افشین مهدوی[ویرایش]

موضوع: ترمودینامیک، تجزیه و تحلیل سیستم‌ها ناشر: کالج برتر تعداد صفحات: ۵۵۲ شماره دیویی: ۰۶۲۰۱۴۰۲۱ شابک: ۹۷۸-۶۰۰-۵۰۶۵-۴۳-۵