ایادی امرالله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آئین بهائی
Bahai star.svg

شخصیت‌های اصلی

بهاءالله
سید علی‌محمد باب · عبدالبهاء
میرزا محمدعلی
شوقی افندی

نوشته‌ها
کتاب اقدس · کتاب ایقان

کلمات مبارکه مکنونه
رساله سوال و جواب
کتاب بیان · هفت وادی
کتاب عهدی · الواح وصایا

مؤسسات

نظم اداری
ولی امرالله
بیت‌العدل اعظم
محافل روحانی

تاریخچه

تاریخچه دیانت بهائی
بابیان · شیخ احمد احسائی

شخصیت‌های بارز

مارثاروت · ایادیان امرالله
بدیع · حروف حی

بیش‌تر

نشانه‌ها · احکام
آموزه‌ها · ادبیات
گاهشماری
· نقد بهائیت· نقد بابیه·بهائی‌ستیزی
فهرست مقالات بهائی

ایادی امرالله نام افراد خاصی در دین بهائی می‌باشد که در طول دوران دین بهائی به این مشخصه، انتصاب شده‌اند.


بهائیان معتقدند ایادیان امر در این زمان وارث اسم و لقبی نیستند بلکه نفوس مقدسه‌ای هستند که تقدیس و روحانیتشان اذهان خلق را منور می‌سازد هر کسی که بنده کلمةالله و رافع آن باشد او ایادی خداوند است. در واقع هر نفسی که در امر الهی خضوع وخشوع و محویت و فنا داشته باشد، به خداوند بزرگ نزدیک‌تر خواهد بود.

انتخاب افرادی با نام ایادیان امرالله در زمان بهاءالله شروع گشت و در الواح وصایای عبدالبهاء (وصیتنامه وی) دقیقاً وظایف این افراد مشخص شد. آن‌ها در دین بهائی ۲ وظیفه عمده را بر عهده خواهند داشت.

  1. حفظ و صیانت جامعه
  2. تربیت نفوس و تحسین اخلاق عموم

این گروه در زمان ولی امرالله در قارات عالم به این دو وظیفه مشغول بوده‌اند.

در تذکرة الوفا عبدالبهاء چند تن از مومنین را به عنوان ایادی نام برد و در الواح وصایا مقرر کرد که شوقی افندی نفوسی را به اراده خود به سمت ایادی امرالله منصوب سازد. شوقی افندی در وهله اول عده‌ای ازنفوس را پس از وفاتش به مقام ایادی امرالله مقرر کرد و سپس در سالهای اخیر دوره ولایت سی و دو نفر را در قارات پنج گانه به این سمت منصوب نمود. تعداد افرادی که منتصب به ایادیان امرالله شدند در مجموع ۵۰ نفر بودند. ۴ نفر را بهاءالله، ۴ نفر را عبدالبهاء و ۴۲ نفر را شوقی افندی(ولی امرالله در دین بهائی) انتخاب نمودند. در سنوات بین وفات شوقی افندی در سال ۱۹۵۷ و انتخاب بیت العدل اعظم در سال ۱۹۶۳ ایادیان امرالله وظیفه خود را در حراست و صیانت جامعه بهائی ایفا نمودند. در این مدت ۶ ساله تنها ۲۷ نفر از ایادیان امرالله در قید حیات بودند.[۱]

بیت العدل اعظم در اوائل تشکیلش تصمیمی را اتخاذ نمود که هم در تبلیغ و هم در اموراداری امر بهائی تأثیری شدید داشت. علم به اینکه جانشینی برای شوقی افندی موجود نیست، معلوم داشت که دیگر انتصاب و برگزیدن ایادی امرالله امکان ندارد. حال آنکه اهمیت وظائف ایادی به نحوی در عرض شش سال بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۳ (از فوت ولی‌امرالله تا تشکیل بیت‌العدل) از پیش به اثبات رسیده بود. از این رو بیت العدل اعظم که اختیار داشت، مؤسسات جدیدی را به وجود آورد. در ماه جون سال ۱۹۶۸ تصمیم گرفت که هیئتی را به نام مشاورین قاره‌ای ایجاد کند.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. یادداشتهائی بر کتاب اقدس، مرکز جهانی بهائی ۱۹۹۲، صفحه م۲۳۰ متن کتاب
  2. قرن انوار، بیت العدل اعظم، فصل نهم، صفحه ۸۳، متن کتاب

منابع[ویرایش]

  • یادداشتهائی بر کتاب اقدس، مرکز جهانی بهائی ۱۹۹۲
  • ارکان نظم بدیع
  • خاطرات محمود، عبدالبهاء، صفحات ۲۹-۳۰
  • قرن انوار، بیت العدل اعظم