بدیع نیشابوری
میرزا آقا بزرگ نیشابوری مشهور به بدیع (۱۸۵۲ – ۱۸۶۹) همچنین ملقب به فخر الشّهداء از سوی بهاالله، از پیروان مشهور باب و سپس از نخستین پیروان بهاءالله شد.
بدیع پیام بهاءالله را به ناصرالدینشاه قاجار رساند و در ۱۷ سالگی به فرمان شاه، شکنجه و اعدام شد. وی فرزند عبدالمجید نیشابوری بود.[۱]
جستارهای وابسته
[ویرایش]پیوند به بیرون
[ویرایش]منابع
[ویرایش].jpg){kind=small}
- ↑ مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Badí‘». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در مه ۲۰۱۱.