هفت وادی
| بخشی از مجموعه مقالات دربارۀ |
| آئین بهائی |
|---|
 |
هفت وادی یکی از آثار بهاءالله، شارع دین بهائی است.[۱] این کتاب در حدود سال ۱۸۶۰ میلادی و پس از بازگشت بهاءالله از کوههای سلیمانیه به بغداد در جواب سؤالات طریقتی یک درویش به نام شیخ محییالدین، قاضی خانقین[۲] نوشتهشدهاست.[۳]
در ابتدای هفت وادی این چنین آمدهاست:
«... مراتب سیر سالکان را از مسکن خاکی به وطن الهی هفت رتبه معین نمودهاند، چنانچه بعضی هفت وادی و بعضی هفت شهر ذکر کردهاند و گفتهاند که سالک تا از نفس هجرت ننماید و این اسفار را طی نکند، به بحر قرب و وصال وارد نشود و از خمر بیمثال نچشد. اول وادی طلب است، مرکب این وادی صبر است و مسافر در این سفر بیصبر به جائی نرسد و به مقصود واصل نشود و باید هرگز افسرده نگردد…»
هفت وادی
[ویرایش]- وادی طلب
- وادی عشق
- وادی معرفت
- وادی استغناء
- وادی توحید
- وادی حیرت
- وادی فقر حقیقی و فنای اصلی
پیوند به بیرون
[ویرایش]- متن کتاب
- درباره هفت وادی (به انگلیسی)
- انتشار هفتوادی بهاءالله به عنوان آثار اسلامی و تجلیل از نگارش
منابع
[ویرایش]- ↑ Bahai-Library.org
- ↑ اشراق خاوری، عبدالحمید (۱۳۴۶). گنج شایگان. مؤسسه ملی مطبوعات امری.
- ↑ The Seven Valleys@Everything2.com