شوقی افندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شوقی افندی

آئین بهائی
Bahai star.svg

شخصیت‌های اصلی

بهاءالله
باب · عبدالبهاء
میرزا محمدعلی
شوقی افندی

نوشته‌ها
کتاب اقدس · کتاب ایقان

کلمات مبارکه مکنونه
رساله سوال و جواب
کتاب بیان · هفت وادی
کتاب عهدی · الواح وصایا

مؤسسات

نظم اداری
ولی امرالله
بیت‌العدل اعظم
محافل روحانی

تاریخچه

تاریخچه دیانت بهائی
بابیان · شیخ احمد احسائی

شخصیت‌های بارز

مارثاروت · ایادیان امرالله
بدیع · حروف حی

بیش‌تر

نشانه‌ها · احکام
آموزه‌ها · ادبیات
گاهشماری
· نقد بهائیت· نقد بابیه·بهائی‌ستیزی
فهرست مقالات بهائی

شوقی افندی ربّانی( ۱ مارس ۱۸۹۷ م - ۴ نوامبر ۱۹۵۷ م )که به شوقی افندی هم شناخته می شود، به مدت سی و شش سال ولی امر و سرپرست جامعه بهائی در سراسر عالم بود و نظم اداری جهانی بهائی را توسعه بخشید. او که نتیجه (فرزند نوه) بهاءالله شارع دین بهائی و نوه دختری عبدالبهاء بود، طبق الواح وصایا (وصیت نامه عبدالبهاء) پس از وی، مسئولیّت ولایت امر در جامعه بهائی را از ۲۸ نوامبر ۱۹۲۱ میلادی تا زمان مرگش در نوامبر ۱۹۵۷ میلادی، به عهده‌گرفت و در بین پیروان آئین بهائی به ولی امرالله ملقّب گردید.[۱]

دوران کودکی و نوجوانی[ویرایش]

شوقی افندی در یکم مارس ۱۸۹۷ در شهر عکا ( تبعید‌گاه بهاءالله و خانواده‌اش )در قلمرو دولت عثمانی متولّد شد. پدرش میرزا هادی از خویشاوندان سید علی محمّد باب بود و مادرش ضیائیّه، دختر عبدالبهاء. در زمان تولّد شوقی، عبدالبهاء و خانواده‌اش هنوز زندانی حکومت عثمانی بودند ولی در آن هنگام، کمی از محدودیّت های زندان کاسته شده بود و آنها در خانه‌ای در شهر عکّا که محلّ تبعیدشان بود و محصور به دیوار و خندق بود، سکونت داشتند. شوقی افندی تا ۱۱ سالگی را در زندان عکّا به همراه خانوادۀ خود سپری نمود. با انقلاب ترکان جوان در سال ۱۹۰۸ میلادی بسیاری از زندانیان آزاد شدند، از جمله عبدالبهاء که به همراه خانوادۀ خود جهت تأمین تحصیلات نواده‌هایش به شهر حیفا که در ۱۲ کیلومتری عکّا واقع شده، نقل مکان کرد. شوقی افندی برای ادامۀ تحصیل به کالج دفرر (به فرانسوی: Des Freres) و بعد از آن به مدرسۀ شبانه روزی کاتولیکی در بیروت وارد شد و بعد در دانشگاه امریکایی بیروت ادامۀ تحصیل داد. در همان زمان بود که نام خانوادگی ربّانی که به پیشنهاد عبدالبهاء به او داده شده بود را برگزید و از آن پس به شوقی ربّانی مشهور گردید. پس از آن برای ادامۀ تحصیل در کالج بالیول (به انگلیسی: Balliol) وابسته به دانشگاه آکسفورد به انگلستان مهاجرت کرد. [۲] [۳]

تحصیلات[ویرایش]

شوقی افندی در سال ۱۹۱۸ میلادی در سن ۲۱ سالگی از دانشگاه علوم و صنایع دانشگاه بیروت با مدرک لیسانس، فارغ التّحصیل شد. پس از آن به حیفا بازگشت و مدّت دو سال را به عنوان منشی و فرد مورد اعتماد عبدالبهاء به خدمت او پرداخت. پس از آن به قصد ادامۀ تحصیل و تکمیل زبان انگلیسی به انگلستان رفت و در کالج بالیول که یکی از قدیمی ترین کالج های دانشگاه آکسفورد بود در رشته اقتصاد و علوم اجتماعی مشغول به تحصیل شد.[۴] شوقی افندی در خلال تحصیل، بخشی از وقت خود را به یادگیری زبان انگلیسی و تسلّط بر این زبان اختصاص داد تا این که بر این زبان هم در حدّ زبان‌های فارسی، ترکی، عربی و فرانسه مسلّط گردد. هدف او از احاطه بر زبان انگلیسی این بود که بتواند در آینده، آثار بهائی را به این زبان ترجمه کند.[۵]

ولایت امر[ویرایش]

در روز ۲۹نوامبر ۱۹۲۱ میلادی، زمانی که شوقی افندی در آکسفورد مشغول به تحصیل بود، خبر درگذشت عبدالبهاء را دریافت کرد.[۶] پس از بازگشتش به حیفا و اطّلاع از مضمون الواح وصایا دریافت که به عنوان جانشین عبدالبهاء تعیین گشته و وظیفۀ رهبری و سرپرستی جامعۀ بهائیان عالم به او محوّل شده است.[۷] او این مسئولیّت را در سنّ ۲۴ سالگی برای خود بسیار سنگین می دانست و جهت آمادگی برای انجام این وظیفۀ خطیر، حیفا را برای چند ماه ترک کرد و عزلت اختیار نمود و اداره امور، به بهیّه خانم، دختر بهاءالله و خواهر عبدالبهاء ملقّب به ورقۀ علیا سپرده شد.[۸] شوقی افندی در ۱۵ دسامبر ۱۹۲۲ به حیفا بازگشت و تا پایان عمر، نزدیک به ۳۶ سال مسئولیّت ولایت امر را به عهده داشت.[۹]



دستاورد ها[ویرایش]

در زمان شوقی افندی تشکیلات بهائی انسجام یافته محافل روحانی در همه شهرهائی که تعداد بهائیان حداقل ۹ نفر بوده‌است تشکیل می‌گردد. سپس دستور تشکیل محافل ملی را می‌دهد. محافل ملی را نمایندگان شهرها که در اول اردیبهشت در کنگره‌ای حاضر می‌شوند انتخاب می‌کنند. محافل ملی مسئول اداره امور بهائیان در سراسر کشور می‌باشند.

شوقی افندی پس از ۳۶ سال ولایت امری، در سن ۶۰ سالگی در سال ۱۹۵۷ در لندن فوت کرد. در این مدت آثاری هم چون توقیعات، قد ظهر یوم المیعاد و... را مکتوب گردانید.[۱۰]

دراواخر دوران ولایت شوقی افندی ۴۲۰۰ مرکز بهائی در ۲۱۹ کشور بوجود آمد[نیازمند منبع] و آثار بهائی به چندین زبان ترجمه شده بود.[۱۱] شوقی افندی دارای فرزندی نبود و وصیتی هم نکرد و جانشین هم برای خود تعیین ننمود. بدین ترتیب دوران موروثی بودن رهبری جامعه بهائی پایان پذیرفت. ازاین زمان، زمام امور جامعه بدست بیت العدل اعظم گذاشته شد. و مرحله جدیدی آغاز گردید. چارلز میسون ریمی کسی که سندی را مبنی بر عدم وجود وصیت نامه شوقی افندی امضا کرده بود ۳ سال بعد در سال ۱۹۶۰ ادعا کرد که انتخاب وی به عنوان رئیس شورای بین‌المللی توسط شوقی افندی به معنای انتخاب او به عنوان ولی امرالله است.[۱۲]

کتب و آثار شوقی افندی[ویرایش]

  • کتاب نظم بدیع (مشتمل بر ۷ رساله مهم به انگلیسی)
  • کتاب نظم اداری دین بهائی (مشتمل بر دستورات تشکیلات بهائی به انگلیسی)
  • کتاب ظهور عدل الهی به انگلیسی و ترجمه به فارسی
  • لوح قرن (مشتمل بر تاریخ مختصر یک قرن) (به فارسی)
  • قرن بدیع (لوح قرن به انگلیسی)
  • هذا لقرن الابدع البدیع (به عربی)
  • روز موعود فرا رسید (به انگلیسی و ترجمه به فارسی)
  • نظامات بهائی (به انگلیسی و ترجمه به فارسی و عربی)
  • امر بهائی
  • ترجمه کتاب تاریخ نبیل زرندی به زبان انگلیسی
  • ترجمه کتاب نبیل زرندی به زبان عربی به نام مطالع الانوار
  • آثار بسیاری از شوقی افندی به زبان انگلیسی صادر و موجود است که خلاصه آن‌ها ذکر گردید.

منابع[ویرایش]

  1. جانسون، لووِل. ولی محبوب امرالله. محفل روحانی بهائیان افریقای جنوبی - ژوهانسبورگ، ۲۰۰۷. 
  2. آموزه‌های نظم نوین صفحات ۲۹۳ و ۲۹۴
  3. جانسون، لووِل. ولی محبوب امرالله. محفل روحانی بهائیان افریقای جنوبی - ژوهانسبورگ، ۲۰۰۷. 
  4. جانسون، لووِل. ولی محبوب امرالله. محفل روحانی بهائیان افریقای جنوبی - ژوهانسبورگ، ۲۰۰۷. 
  5. خادم، ریاض. شوقی افندی در آکسفورد. جرج رونالد . آکسفورد، ۱۹۹۹. 
  6. Taherzadeh، Adib. The Child of the Covenant. Oxford, UK: George Ronald، 2000. 
  7. Vale، Mona. The Will And Testament of ‘Abdu’l-Bahá.. Bahá'í Publications Australia، 1992. 
  8. ربّانی، روحیّه. گوهر یکتا. مؤسّسه ملّی مطبوعات امری، تهران. 
  9. جانسون، لووِل. ولی محبوب امرالله. محفل روحانی بهائیان افریقای جنوبی - ژوهانسبورگ، ۲۰۰۷. 
  10. Rabbani, Ruhiyyih (Ed.) (۱۹۹۲). The Ministry of the Custodians ۱۹۵۷-۱۹۶۳. Bahá'í World Centre, p 13. ISBN 0-85398-350-X
  11. Rabbani, Ruhiyyih (Ed.) (۱۹۹۲). The Ministry of the Custodians ۱۹۵۷-۱۹۶۳. Bahá'í World Centre, p 13. ISBN 0-85398-350-X
  12. Smith, Peter (۲۰۰۸). An Introduction to the Baha'i Faith. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-86251-5.