علی‌محمد ورقا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

میرزا علی‌محمد ورقا مشهور به جناب ورقای یزدی، از ۱۹ نخستین حواریون بهاالله بود. وی تا پیش از گرویدن به آئین بیانی، طبیب و از مبلغین طراز اوّل شهر یزد به شمار می‌آمد.

در پی ترور ناصرالدین‌شاه قاجار توسط میرزا رضا کرمانی در ۱۷ ذی‌القعده ۱۳۱۳ هجری قمری، حاجب‌الدوله به‌گمان این‌که شاه را بابی‌ها کشته‌اند، شبانه به اتفاق چند میرغضب و فراش به زندان تهران آمد و به قتل‌عام بابیان زندانی مشغول شد. وی شخصاً میرزا علی‌محمد ورقا را در پیش‌روی روح‌الله، پسر دوازده ساله‌اش سلاخی‌کرد. روح‌الله در تکاپو برای رسیدن به بالین پدر، خود را به کشتن داد.[۱]

دکتر علی‌محمد ورقا، از ایادی امرالله، نام خود را از پدربزرگش یعنی جناب ورقا گرفته بود.

پانویس[ویرایش]