مشرق‌الاذکار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۲°۰۴′۲۷٫۸۸″ شمالی ۸۷°۴۱′۰۵٫۸۹″ غربی / ۴۲٫۰۷۴۴۱۱۱°شمالی ۸۷٫۶۸۴۹۶۹۴°غربی / 42.0744111; -87.6849694

پراکندگی و محل مشرق‌الاذکارها

مؤسسهٔ مشرق الاذکار (به معنای محلّ برخاستن ذکر الهی) یکی از مفاهیم محوری در حیات جامعهٔ بهائی و پیوند دهنده نیایش و خدمت است.[۱] بهاءالله بنیانگذار دیانت بهائی، در کتاب اقدس[۲] از پیروانش خواسته است که در هر شهری بناهایی به بهترین صورت ممکن به نام خداوند بسازند تا در آن به ذکر پروردگار بپردازند.

مشرق الأذکار متشکّل از ساختمان مرکزی به عنوان محلّی برای دعا و مناجات و تعدادی مؤسسهٔ وابسته است که هدفشان فراهم آوردن امکانات آموزشی، بهداشتی و سایر خدمات در داستای پیشرفت اجتماعی و اقتصادی جامعه است.

عبدالبهاء مبیّن آثار دین بهائی در مورد مشرق‌الاذکار چنین می‌گوید:[۳]

مشرق‌الاذکار مغناطیس تأیید پروردگار است، مشرق‌الاذکار اساس عظیم حضرت آمرزگار است. مشرق‌الاذکار رکن رکین آئین کردگار، مشرق‌الاذکار تأسیسش سبب اعلاء کلمةالله، مشرق‌الاذکار تهلیل و تسبیحش مفرح قلوب هر نیکوکار، مشرق‌الاذکار نفحات قدسش روح بخش کل ابرار، مشرق‌الاذکار نسیم جان‌پرورش حیات بخش عموم احرار…

توضیحات:

مشرق الاذکار متشکل از یک بنای مرکزی به عنوان محلی برای دعا و مناجات و تعدادی مؤسسات وابسته (ملحقات) است. اگر چه مشرق الاذکار مرکز نیایش در یک منطقه جغرافیایی به شمار می رود، ولی هدف از تأسیس آن تنها فراهم آوردن محلی برای عبادت نیست.

هر معبد بهائی طرحی مخصوص به خود دارد، امّا از لحاظ معماری همه آنها از اصولی کلّی پیروی می کنند که به طرح آنها وحدت می‌بخشد. کلیهٔ مشرق الاذکارهای بهائی باید نُه وجه داشته باشند.[۴] اگر چه همه مشرق الاذکارهایی که تا به حال ساخته شده اند یک گنبد مرکزی دارند، داشتن گنبد شرط واجب در ساختمان مشرق الاذکار نیست[۵].هر یک از مشرق الاذکارهای ساخته شده، به لحاظ شکل ظاهری و طراحی، نوع مواد و مصالح به کار رفته در ساختمان و محوطه سازی محیط اطراف با یکدیگر متفاوتند زیرا در طراحی آنها کم و بیش از فرهنگ بومی، اجتماعی و سایر عوامل محیطی و جغرافیایی محل احداث ساختمان الهام گرفته شده است.[۶] برای مثال در طراحی مشرق الاذکار شبه قاره هند از گل نیلوفر آبی الهام گرفته شده است. این گل در هندوستان نشانه پاکی و روحانیتی است که همواره با عبادت و دیانت توأم بوده است.

در اطراف مشرق‌الاذکار باید تأسیساتی از قبیل مؤسسات فرهنگی، بهداشتی، محل نگهداری بینوایان و عاجزان (دارالعجزه)، محلّ مشورت و ملاقات، یتیم خانه و موسسات تحقیقات علمی و … بنا گردد. بهائیان معتقدند که مشرق الاذکارها مردم را از ادیان و نژادهای مختلفه دعوت به عبادت خالق عالمیان می‌نمایند و نمودار عشق بشر به خداوند یگانه هستند.

بنا بر آنچه در آثار بهایی ذکر شده است استفاده از هر گونه نقاشی، مجسمه و یا تصویر در ساختمان مشرق الاذکار ممنوع است.[۶] همچنین هیچ نوع جایگاه ویژه ثابتی برای قرائت متون دینی و اجراء برنامه از قبیل محراب، منبر یا سکوی خطابه در آن تعبیه نمی گردد.[۶] امکان قرائت متون نیایشی واجرای آنها با لحن و به شکل آوازی چه به صورت انفرادی و یا گروهی وجود دارد.[۶] عبادت در مشرق الاذکار منحصر به افراد بهائی نیست و درهای مشرق الاذکارها در سراسر عالم به روی همه مردم دنیا از هر گونه زبان و نژاد و ملیتی، با هر گونه باور و اعتقادی باز است. همچنین به تصریح آثار بهایی خواندن آیات و کتب مقدس ادیان مختلف به هر زبانی مجاز بوده، این کتب و آثار برای استفاده عموم در ساختمان مشرق الاذکار موجود می باشد. در معبد بهائی موعظه نمی شود، هیچگونه مناسک مذهبی اجرا نمی‌گردد و طبقهٔ روحانی حضور ندارد.[۷]

مشرق‌الاذکارهای موجود در سراسر عالم[ویرایش]

تا به حال ۸ مشرق‌الاذکار قارّه‌ای در سراسر عالم ساخته شده‌است (با احتساب مشرق‌الاذکار عشق‌آباد که پس از ساخت تخریب شد). این معابد در ایالات متحده آمریکا، اوگاندا، استرالیا، آلمان، پاناما، ساموآ وهندوستان واقع شده‌اند. در حال حاضر آخرین معبد از مشرق‌الاذکارهای قارّه‌ای در کشور شیلی در حال ساخت است.[۸]

همچنین در اردیبهشت سال۱۳۹۱ (آوریل ۲۰۱۲) شورای حاکمهٔ بین‌المللی دیانت بهائی، بیت‌العدل اعظم، برنامهٔ ساخت دو مشرق‌الذکار ملّی (در جمهوری دموکراتیک کنگو و پاپوآ گینه نو) و ۵ مشرق‌الاذکار محلّی (باتامبانگ در کامبوج، بیهار شریف در هندوستان، ماتوندا سوی در کنیا، نورته دل کاوسوا در کلمبیا و تانا در وانواتو) را اعلام نمود.[۹]

بناهای تخریب شده[ویرایش]

مشرق‌الاذکار عشق‌آباد، ترکمنستان[ویرایش]

مشرق‌الاذکار عشق‌آباد

میرزا محمدتقی وکیل‌الدوله، از ۱۹ نخستین حواریون بهاالله، به امر بهاالله، نخستین مشرق الاذکار بهائی را در عشق‌آباد بنیاد کرد.

ساختمان معبد در سال ۱۹۶۲ پس از آسیبی که در اثر زلزله به آن وارد شد، تخریب گردید.[۱۰]

بناهای موجود[ویرایش]

بناهای طرح‌ریزی‌شده[ویرایش]

  1. مشرق‌الاذکار طهران
  2. مشرق‌الاذکار شیلی
  3. مشرق‌الاذکار حیفا

پانویس[ویرایش]

  1. «The Mashriq'l-Adhkar». بازبینی‌شده در ۲ مهر ۱۳۹۴. 
  2. کتاب اقدس آیه ۶۷
  3. لوح مشهدی عبدالرزاق قمی ذکر شده در پیام آسمانی. پیام بهائی، ۱۹۸۸. 
  4. Abdul'-Baha. The Promulgation of Universal Peace. Wilmette, Illinoise, USA: Baha'i Publishing Trust، 1982. 71. شابک ‎ISBN ۰-۸۷۷۴۳-۱۷۲-۸. 
  5. Effendi، Shoghi. Lights of Divine Guidance valume 1. 311. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ «عبادتگاه بهائی یا مشرق‌الاذکار». بازبینی‌شده در ۲ مهر ۱۳۹۴. 
  7. «عبادتگاه بهائی یا مشرق‌الاذکار». 
  8. . http://www.bahai.org/action/devotional-life/mashriqul-adhkar-presentation#slide-1. بازبینی‌شده در ۲ مهر ۱۳۹۴. 
  9. سرویس خبری جامعهٔ بهائی. «اعلام برنامهٔ ساخت مشرق‌الاذکارها». ۳ اردیبهشت ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲ مهر ۱۳۹۴. 
  10. «عبادتگاه بهائی یا مشرق‌الاذکار». بازبینی‌شده در ۲ مهر ۱۳۹۴. 

جستارهای وابسته[ویرایش]

مشرق الاذکار نیلوفر آبی

پیوند به بیرون[ویرایش]

مشرق‌الاذکار در وبگاه رسمی جامعۀ بهائی


مطالب مرتبط با
آئین بهائی
Bahai star.svg
شخصیت‌های اصلی نوشته‌ها شخصیت‌های بارز تعالیم بیشتر
سید علی‌محمد باب
بهاءالله
عبدالبهاء
شوقی افندی
کتاب اقدس
کتاب ایقان
کلمات مبارکه مکنونه
کتاب عهدی
کتاب بیان
الواح وصایا
هفت وادی
رساله سوال و جواب
مارثاروت · طاهره
بدیع · حروف حی
ایادیان امرالله
وحدت عالم انسانی
تحری حقیقت
تساوی حقوق رجال و نساء
تطابق علم و دین
وحدت لسان و خط
نشانه‌ها · ادبیات
آموزه‌ها · احکام
تاریخچه · مؤسسات
گاهشماری · زیارت
فهرست مقالات بهائی