احکام بهائی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آئین بهائی
Bahai star.svg

شخصیت‌های اصلی

بهاءالله
باب · عبدالبهاء
میرزا محمدعلی
شوقی افندی

نوشته‌ها
کتاب اقدس · کتاب ایقان

کلمات مبارکه مکنونه
رساله سوال و جواب
کتاب بیان · هفت وادی
کتاب عهدی · الواح وصایا

مؤسسات

نظم اداری
ولی امرالله
بیت‌العدل اعظم
محافل روحانی

تاریخچه

تاریخچه دیانت بهائی
بابیان · شیخ احمد احسائی

شخصیت‌های بارز

مارثاروت · ایادیان امرالله
بدیع · حروف حی

بیش‌تر

نشانه‌ها · احکام
آموزه‌ها · ادبیات
گاهشماری
· نقد بهائیت· نقد بابیه·بهائی‌ستیزی
فهرست مقالات بهائی


به اعتقاد بهائی، احکام شامل دو بعد مکمّل هستند. یک بُعد، شامل آن دسته احکامی می‌شود که به آن دسته حقایق معنوی و اخلاقی اشاره دارند که در گذر زمان تغییر‌ناپذیرند و در ادیان مختلف مشترک هستند؛ مانند دعوت به صداقت و درستکاری. بُعد دیگر شامل احکامی است که هدف نظم‌بخشی به زندگی معنوی و اجتماعی بشر را دارند و بسته به ظرفیت درک بشر و شرایط و موقعیّت هر عصر و زمان تغییر می‌کنند، مانند احکام مربوط به ازدواج.[۱] [۲] بسیاری از احکام مربوط به زندگی معنوی و اجتماعی فرد در آئین بهائی در «کتاب اقدس» از آثار بهاءالله ذکر شده‌اند. اگر چه قوانین موجود در کتاب اقدس در جامعه امروزی قابل استفاده هستند، بهاءالله امکان استفاده از قوانین جدید با توجه به مقتضیات جامعه بهائی را فراهم آورده و این قوانین اندک اندک دراین آئین ظهور می‌کنند. [۳] رعایت احکام فردی مانند روزه و نماز در عین حالی که وظیفه‌ای همگانی هستند از وظایف شخصی فرد محسوب می‌شوند.[۴][۵] احکام بهائی مجموعه‌ای باید و نباید نیستند که براساس مجازات و مکافات و ترس از دوزخ و یا امید به بهشت شکل گرفته باشد بلکه به عنوان عاملی مؤثر در فرآیند ترقّی روحانی انسان‌ها مطرح می‌شوند.[۳] بهاءالله در کتاب اقدس از پیروان خود می‌خواهد که احکام او را به خاطر عشق به او عمل نمایند.[۶]

در احکام بهاءالله سه جنبه می‌توان مشاهده کرد: یک احکامی که به رابطۀ افراد با خدا می‌پردازد، جنبۀ دوم به مربوط به آن دسته امور جسمانی و روحانی است که نفعشان به طور مستقیم به افراد می‌رسد و جنبه سوّم احکامی که در ارتباط با رابطۀ بین افراد با یکدیگر و بین افراد و جامعه می‌باشد. احکام کتاب اقدس را به طور کلّی می‌توان تحت عناوین زیر طبقه بندی کرد: احکام مربوط به نماز و روزه، مسائل شخصی از جمله موارد مربوط به ازدواج، طلاق، ارث، دسته‌ای از احکام که شامل اوامر، نواهی و نصایح و بالاخره دسته‌ای که بعضی از احکام و شرایع ادیان قبل را نسخ مینماید. [۳]


احکام

نماز

نوشتار اصلی: نماز بهائی

هر فرد بهائی بعد از رسیدن به سن بلوغ که در آئین بهائی برای پسر و دختر یکسان و ۱۵ سال تمام است، باید طبق احکام دین بهائی که پایه و اساس آن در کتاب اقدس ام‌الکتاب دین بهائی قرار دارد، شروع به خواندن نماز نماید. سه نماز روزانه وجود دارد که فرد حق انتخاب از میان آنها را دارد.

روزه

نوشتار اصلی: روزه بهائی

بهائیان بالای ۱۵ سال که از سلامت برخوردارند هر سال در آخرین ماه از تقویم بهائی، روزه می‌گیرند.در تقویم بهائی هر سال شامل ۱۹ ماه ۱۹ روزه‌است (بعلاوه ۴ یا ۵ روز ایام هاء). آخرین ماه از این سال، شهرالعلاء است. در زمان روزه بهائیان از طلوع تا غروب خورشید از خوردن و آشامیدن پرهیز می‌کنند. در دین بهائی روزه مبارزه با هوای نفس است. کشیدن سیگار و کلاً استعمال دخانیات نیز در حین روزه حرام است.

تلاوت آیات الهی

بهائیان معتقدند؛ تنها تلاوت و تعمق در آیات خداوند است که می‌تواند باعث ایجاد سرور حقیقی در انسان شود. آیات الهی از نظر بهائیان آیاتی است که فرستادگان خداوند هم چون موسی، عیسی، کریشنا، بودا، ابراهیم، محمد، باب و بهاءالله با استفاده از قدرت وحی خداوندی نازل فرموده‌اند آورده‌اند.[۷]

دعا و مناجات

بهائیان خواندن دعا و مناجات را جهت ابراز محبت به خدا می‌دانند و نه از جهت ترس از خداوند و یا ترس از آتش جهنم و نه به امید بهشت. بهائیان دعا خواندن و مناجات با خدا را مانند زمانی می‌دانند که انسان مفتون محبت دیگری می‌شود و هیچ‌گاه از ذکر و یاد معشوقش سکوت نمی‌کند. پس چقدر سخت است برای انسانی که مفتون محبت خداوند باشد و از ذکر او دم فرو بندد. فرد روحانی در دیانت بهائی کسی است که از هیچ چیز مسرت نیابد مگر به ذکر الهی.[۸]

تعیین وقت در مسافرت

بهاءالله می‌گوید هنگام مسافرت برای آن وقتی معین کرد و اگر در موعد مقرر باز نگشت همسر او یکسال صبر نماید و در این هنگام می‌تواند باز هم صبر کند یا ازدواج دیگری نماید.[۹]

ازدواج

نوشتار اصلی: ازدواج بهائی

در دین بهائی، بهائیان نیز هم چون سایر ادیان به امر ازدواج تشویق شده‌اند. اما این ازدواج علاوه بر ارتباط جسمانی باید روحانی نیز باشد. ازدواج در آئین بهائی اتحاد زن و مرد است هدف اصلی پرورش روح و ایجاد هماهنگی و وحدت بین دو شریک زندگی است.[۱۰]

عفت و عصمت

در متون بهائی، داشتن عفت و عصمت، بهتر از صدها هزار سال عبادت ذکر شده است.[۱۱]

بیت العدل اعظم مرجع حاضر دیانت بهائی، عفت و عصمت را یکی از خطیرترین و برجسته‌ترین مفاهیمی ذکر می‌کنند که در این دورانِ انحطاط و بی بندوباری نامحدود، با آن مواجه هستیم و به بهائیان عالم دستور می‌دهند که بایستی نهایت سعی و جهد خود را، در جهت ارتفاع و ارتقاء موازین و معیارهای دیانت بهائی، مبذول کنند.[۱۲]

مشرق‌الاذکار

مشرق‌الاذکار نیلوفر آبی، دهلی - هند. هفتمین مشرق‌الاذکاری که جامعه بهائی در جهان ساخته است.
نوشتار اصلی: مشرق‌الاذکار

بهاءالله بنیانگذار دین بهائی به پیروانش دستور می‌دهد که در هر شهری ساختمانی به بهترین صورت ممکن به نام خداوند ساخته شود و در آن به ذکر پروردگار پردازند به این بناها مشرق‌الاذکار گفته می‌شود. همچنین بهاءالله گذاشتن تصاویر را در مشرق‌الاذکار نهی کرده‌است. مشرق‌الاذکارها در دین بهائی مختص بهائیان نمی‌باشد و هر کس با هر دین و اعتقادی می‌تواند در آن به هر نوعی که علاقه و اعتقاد دارد، به دعا با خالق خویش بپردازد.[۱۳]

نظافت و بهداشت

اهمیت نظافت در آئین بهائی بقدری زیاد است که بهاءالله، شارع دین بهائی در این مورد می‌گوید که اگر کسی با لباس کثیف، نماز یا دعا بخواند خداوند نماز و دعای او را قبول نمی‌کند.[۱۴] بهاءالله، در مورد پاکیزگی اشیاء و اجسام این‌چنین می‌گوید:

هر چیز کثیفی را می‌توانید با آب شستشو بدهید و پاکیزه کنید، اما آبی که حالات ثلاثه آن یعنی رنگ و بو و مزه‌اش تغییر نکرده باشد[۱۵]

بدین طریق است که حکم نجاست از جمیع اشیاء برداشته شده‌است.[۱۶][۱۷]

خداوند برداشته‌است در این ظهور مبارک حکم نجاست را از جمیع اشیاء و از ملل دیگر.[۱۸]

در شریعت‌های سابقه و به شهادت کتب قرآن و انجیل و تورات بسیاری از چیزها و بسیاری از قبائل و طوائف در نزد پیروان ادیان نجس بودند و پیروان آن دین باید از آن اشیاء و یا از آن اشخاص دوری کنند. از نظر یهودی و نصاری که اسلام را قبول ندارند، مسلمین نجسند. مسلمین نیز مشرکین و کسانی که خدا را قبول ندارند، نجس می‌دانند.[۱۹]

بر هر فرد بهائی واجب است که احکام نظافت را که در زیر شرح داده می‌شود اجرا نماید، لازم است ذکر شود که احکام بهائی مربوط به ۱۵۰ سال پیش است و در ان زمان مردم ایران همگی در خزینه حمامهای عمومی خود را می‌شستند و چون اب آنها مدت زیادی عوض نمی‌شد، بر اثر کثرت استعمال رنگ ان تغییر می‌کرد، متعفن می‌شد و سبب اشمئزاز می‌گردید و مخالف بهداشت بود.[۲۰]

  1. لااقل هفته‌ای یکبار به حمام برود و خود را بشوید
  2. ورود به خزینه را منع کرده‌اند و دستور است که از آب تمیز استفاده شود
  3. در تابستان هر روز و در زمستان هر سه روز یکبار پاهای خود را بشوید
  4. هفته‌ای یکبار ناخن‌های خود را بگیرد
  5. سعی کند که از گلاب و عطر استفاده نماید تا بوی خوش بدهد.
  6. [۱۴]

یکی از موارد دیگر طهارت، طهارت ماء نطفه‌است تا دیگر اطلاق نجاست ماء نطفه بر کسی نشود و کسی را به این نسبت ناهنجار نیازارند[۱۵][۲۱]

معاشرت با همه اهل عالم

یکی از احکام اساسی دین بهائی، معاشرت با همه اهل عالم است. بهائیان این حکم را وسیله‌ای برای رسیدن به هدف اصلی دین بهائی، یعنی وحدت عالم انسانی می‌دانند.[۲۲]

در امر بهائی به معاشرت با جمیع ملل عالم و همه مردم در نهایت صدق و صفا تأکید شده‌است. در این آئین، حکم جهاد منع شده و به جای آن معاشرت با جمیع ادیان به روح و ریحان امر شده‌است.[۲۳]

طلاق

بهاءالله شارع دین بهائی در کتاب اقدس امر طلاق را بسیار مکروه و ناپسند می‌داند ولی اگر زن و شوهری واقعاً نتوانستند با هم زندگی کنند می‌توانند برای طلاق اقدام کنند. شوقی افندی می‌گوید:

امر طلاق بسیار مذموم و قبیح و مخالف رضای الهی است[۲۴]

بعد از تصمیم به جدایی، زن و شوهر باید به مدّت یکسال صبر نمایند تا طلاق نهایی شود. این دوره در اصطلاح بهائی، سال تربص نامیده می‌شود. در طول دورۀ تربص زن و شوهر جدا از یکدیگر زندگی می‌کنند. اگر در هر زمان در طول این یک سال بین زن و شوهر محبّت و آشتی برقرار شد و تصمیم بر زندگی با یکدیگر نمودند، طلاق منتقی است و می‌توانند به زندگی مشترک با هم برگردند. در غیر این صورت، در پایان یک سال، طلاق نهایی می‌شود و بعد از آن هر یک از زن و مرد می‌توانند در صورت تمایل با فرد دیگری ازدواج کنند. محفل روحانی محلّی تلاش می‌کند تا بین زن و شوهر توافقی دو طرفه در زمینۀ ترتیبات مالی در دوران تربص و طلاق برقرار سازد. [۲۵]

تدفین

وقتی فردی از افراد بهائی از دنیا می رود، باید طبق دستورات بهاءالله شارع دیانت بهائی و هم چنین با تشریفات بهائی کفن و دفن شود:

  1. باید میت را شست و حتی الامکان به او عطر زد تا معطر گردد.
  2. پس از شستن باید او را در پنج قطعه پارچه پیچید.
  3. باید در انگشت او، انگشتری که این آیه روی آن کنده شده قرار داد:
    «قد بدئت من الله و رجعت الیه منقطعا عما سواه و متمسکا باسمه الرحمن الرحیم»
    (معنی این به فارسی: از خداوند به وجود آمدم و به سوی خداوند برمی گردم در حالی که از غیر او بریده و به اسم بخشنده مهربان او متمسکم)
  4. سپس باید او را در صندوقی گذاشت که از چوب سخت یا بلور و یا سنگ ساخته شده باشد.
  5. پس از آن باید او را برابر قبله بهائیان قرار داد و سپس نماز مخصوص میت را برای او خواند
  6. نماز میت تنها نمازی در دیانت بهائی است که به صورت جماعت برگزار می‌شود.
  7. محل دفن میت نباید بیشتر از یک ساعت راه از محل فوت او باشد.
  8. باید صندوق میت را نوعی در خاک قرار داد که پایش به طرف قبله باشد.
  9. خواندن نماز میت و قرار دادن انگشتری برای کسانیکه سنشان از ۱۵ سال تمام (سن بلوغ در دیانت بهائی) کم‌تر است، الزامی نیست.[۲۶]

بهره پول

ربا یا ربح نقود یا بهره پول در دین بهائی اگر به شرط انصاف و اعتدال باشد، بلامانع است.[۲۷]

با توجه به این که مردم در ان زمان، با اسم‌ها و روش‌های مختلف به انجام ربا مشغول بودند و ظاهر حلال برای آن ایجاد کرده بودند، در دین بهائی بهره پول حلال است ولی به شروط خاص.[۲۸]

بهاءالله در این مورد می‌گوید:

اکثری از ناس محتاج به این فقره مشاهده می‌شوند، چه اگر ربحی در میان نباشد امور معطل و معوق خواهد ماند نفسی که موفق شود با همجنس خود و یا هموطن خود و یا برادر خود مدارا نماید و یا مراعات کند یعنی به دادن قرض الحسن کمیاب است، لذا فضلاعلی العباد ربا را مثل معاملات دیگر که مابین ناس متداول است، قرار فرمودیم. یعنی ربح نقود از این حین که این حکم مبین از سما مشیت نازل شد حلال و طیب و طاهر است تا اهل ارض بکمال روح و ریحان و فرح و انبساط به ذکرمحبوب عالمیان مشغول باشند...[۲۹]

سایر احکام

  1. دوری جستن از طلاق
  2. معاشرت با همه اهل عالم
    بهاءالله در این مورد می‌گوید: «عاشروا مع الادیان، کلها بالروح والریحان»
  3. نهی از زنا
  4. نهی از سرقت
  5. قمار و استفاده از مواد مخدر مانند تریاک به شدت نهی شده و حرام است.[۳۰][۳۱][۳۲][۳]
  6. نهی از دروغ
  7. نهی از غیبت و افتراء
    در دین بهائی دروغ مصلحتی وجود ندارد و دروغ در هر نوعی مذموم شمرده شده‌است.
  8. نهی از تکدی‌گری
  9. نهی از دخالت در امور سیاسیه
  10. نهی از نزاع و جدال
    بهاءالله در این مورد می‌گوید: «نزاع و جدال ممنوع و هر متعدی محروم»
  11. نهی از نوشیدن مشروبات الکلی و استفاده داروهای روانگردان مگر آنکه دکتر استفاده از آنها را تجویز نماید.[۳۳][۳۴][۳]
  12. نهی از بالارفتن از منبر
  13. لزوم تربیت فرزندان
  14. لزوم پرداختن به کار
  15. لزوم رعایت نظافت
  16. لزوم حفظ تندرستی
  17. لزوم پرداخت حقوق الله
  18. برای بهائیان رابطه جنسی فقط در ازدواج بین زن و مرد مشروع شمارده می‌شود و همجنس‌بازی حرام است.[۳۵][۳۶][۳]
  19. اگر کسی مرتکب دزدی شد بایستی ابتدا او را تبعید کرد و سپس محبوس ساخت و بار سوم علامتی بر پیشانی او بنهند. سپس کسی به هر طریقی برای بار چهارم مرتکب دزدی شود ٬ دیگر برای او حکم مجازاتی وجود ندارد.
  20. سوزاندن شخص به جرم ایجاد حریق
  21. اجازه ازدواج با دو زن

پانویس

  1. Smith، Peter. An Introduction to the Baha'i Faith. Cambridge University Press، 2008. شابک ‎۹۷۸۰۵۲۱۶۸۱۰۷۰. 
  2. وب سایت رسمی جامعۀ بهائی. «احکام الهی». بازبینی‌شده در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۵. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ Universal House of Justice. «مقذمه». در کتاب اقدس. Wilmette, Illinois, USA: Bahá'í Publishing Trust. ۵. ISBN ۰۸۵۳۹۸۹۹۹۰. پیوند به کتاب
  4. شوقی افندی. انوار هدایت. چاپ Hornby, Helen (Ed.). Bahá'í Publishing Trust, New Delhi, India، ۱۹۸۳. ۲۳۳. ISBN ۸۱۸۵۰۹۱۴۶۳. پیوند به کتاب
  5. Walbridge, John. «دعا و نیایش». وب‌گاه bahai-library.org، ۲۰۰۶–۰۳–۲۳. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶–۰۷–۱۱. 
  6. فتح اعظم، هوشمند. در شناسایی آیین بهائی. بنیاد فرهنگی نحل، ۲۰۰۸. شابک ‎۹۷۸-۸۴-۶۱۲-۶۵۴۵-۹. 
  7. کتاب گنجینه حدود و احکام دین بهائی
  8. کتاب بهاءالله و عصر جدید، صفحهٔ ۱۰۷
  9. کتاب اقدس صفحه 172 و 173
  10. Local Spiritual Assembly of the Baha'is of Warwick. «ازدواج در آئین بهائی». Bahá'ís of Warwick، ۲۰۰۳–۱۰–۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶–۰۶–۱۴. 
  11. گلزار تعالیم بهائی، ریاض قدیمی، ناشر:موسس مطبوعات ملی بهائیان پاکستان، صفحه 219 پیوند به کتاب
  12. پیام ۱۴ ژانویه ۱۹۸۵ خطاب به بهائیان عالم
  13. کتاب اقدس آیه ۶۷
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ کتاب احکام، معارف مقدماتی، صفحه ۱۰ و ۱۱
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ کتاب اقدس صفحهٔ ۷۱
  16. کتاب اقدس آیه ۷۵ صفحه ۷۳ متن کتاب اقدس
  17. تقریرات کتاب اقدس، اشراق خاوری، صفحهٔ ۱۸۰
  18. کتاب اقدس صفحات۷۲و۷۳
  19. تقریرات کتاب اقدس، اشراق خاوری، صفحهٔ ۱۸۲
  20. بهاءالله. «یادداشت‌ها». در کتاب اقدس. ویلمت، Illinois، آمریکا: مرکز جهانی بهائی، ۱۹۹۲. م۱۹۳. ISBN 0-85398-999-0.  پیوند به کتاب
  21. تقریرات کتاب اقدس، اشراق خاوری، صفحهٔ ۱۷۹
  22. کتاب احکام، معارف مقدماتی، صفحهٔ ۲۳
  23. لوح اقتدارات صفحهٔ ۲۸
  24. لوح مبارک ۱۴ شهرالرحمة سنه ۹۵ خطاب به محفل روحانی ملی ایران
  25. موژان مؤمن. دایره‌المعارف ایرانیکا، انتشار اولیّه: ۱۵ دسامبر ۱۹۹۵،بازبینی ۱۸ نوامبر ۲۰۱۱. http://www.iranicaonline.org/articles/divorce#pt6. بازبینی‌شده در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۶. 
  26. کتاب احکام، طرح مقدماتی، احکام میت
  27. بهاءالله و عصر جدید، صفحه ۱۶۲ پیوند به کتاب
  28. مجموعه الواح بعد از کتاب اقدس، صفحه ۷۸ پیوند به کتاب
  29. مجموعه الواح بعد از کتاب اقدس، لوح اشراقات، صفحهٔ ۷۸
  30. عبدالبهاء. مائده آسمانی - جلد ۵. موسسه ملی مطبوعات امری - ایران، ۱۲۹ بدیع. ۱۵۸.  پیوند به کتاب
  31. ریاض قدیمی. گلزار تعالیم بهائی. مؤسسه مطبوعات ملی بهائیان پاکستان. ۳۴۷.  پیوند به کتاب
  32. عبد الحمید اشراق خاوری. تقریرات دربارهٔ کتاب مستطاب اقدس. مؤسسه مطبوعات امری آلمان. ۳۳۰.  پیوند به کتاب
  33. ج. ای. اسلمنت. بهاءالله وعصر جدید. برزیل: دار النشر البهائیة فی البرازیل. ۱۲۱.  پیوند به کتاب
  34. ویلیام هاچر و دوگلاس مارتین. دین بهائی آئین فراگیر جهانی. مؤسسه معارف بهائی. ۲۰۵.  پیوند به کتاب
  35. داریوش و گریس شاهرخ. اصول دین بهائی. انتشارات ایمجز اینترنشنال. ۳۷. متن کتاب
  36. مجموعه آثار. پیام آسمانی جلد ۱. مؤسسه معارف بهائی. ۱۲۱.  پیوند به کتاب

منابع

  • کتاب گنجینه حدود و احکام دین بهائی