شغاد پسر زال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
صحنه‌ای از شاهنامه؛ مرگ رستم و کشته‌شدن شغاد به دست او

شَغاد یا شُغاد نام برادر ناتنی رستم از مادری کنیز بود و موجب کشته شدن او و دیگر برادرش زواره و رخش شد. او در شکارگاه چاهی کند و آن را پر از تیغ و نیزه کرد. سپس رستم را به بهانهٔ شکار به آنجا برد و رستم سوار بر رخش به همراه زواره در آن چاه افتادند. رستم پس از افتادن در چاه در حالی که زخمی شده بود تیری به شغاد زد و او را کشته و کین‌ستانی کرد.

شغاد داماد شاه کابل بود.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]