شکار
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
شِکار به معنی کشتن یا به چنگ آوردن موجودی زنده توسط موجود زنده دیگر است.
شکار جانوران توسط انسان، برای تجارت، (فروش پوست و مو، استخوان و عاج، گوشت و دیگر اجزای بدن شکار) و یا برای تفریح (یا به اسم ورزش) انجام میشود.
شکار جرگه، که گاه در گذشته شکار قمرغه نامیده میشد، نوعی از شکار است که در آن مردم بسیاری نخجیر را احاطه نمایند تا حیوان به سمت شکارچی رانده شود. و در هند به این نوع شکار هتهجوری گویند.
[ویرایش] منابع
- فرهنگ آنندراج
- فرهنگ ناظمالاطباء
