سیدحسین اردبیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سیدحسین اردبیلی (متولد ۱۲۹۷ قمری - درگذشت بیستم رمضان ۱۳۳۶ قمری) سیاست‌مدار و روشنفکر ایرانی

ابتدای زندگی[ویرایش]

در سال ۱۲۹۷ قمری در اردبیل به دنیاآمد. تحصیلات اولیه خود را در اردبیل گذراند و در محضر اساتید بزرگ من‌جمله آخوند میرزا محمدعلی میر آخوراوغلی کسب دانش نمود. آنگاه از طریق قفقاز عازم مشهد گردید. هنگام اقامت کوتاه خود در قفقاز با دنیای خارج آشنا گردید و از افکار آزادیخواهان آن حوزه بهره گرفت.

دوره فعالیت اجتماعی[ویرایش]

او در مشهد از دانش آموختگان ساعی و باهوش بود. در اندک زمانی به مراحل ادب و معارف اسلامی دست یافت. در ضمن با توجه به وضع سیاسی آن دوره در نشر افکار آزادیخواهی کوشش نمود. ابتدا با نشر شب نامه سپس با نشر روزنامه خراسان در سال ۱۳۲۷ قمری به نشر افکارآزادیخواه پرداخت .این روزنامه جوانان خراسان از جمله شادروان محمدتقی ملک الشعراء بهار رابه دور هم جمه کرد و وسیله‌ای برای رشد استعدادهای درونی آنها گشت.

خراسانیها دردوره دوم مجلس شورای ملی سید حسین رابه نمایندگی خوددرمجلس انتخاب کردند. اقامت او در تهران و حشر و نشرش با رجال و آزادیخواهان وی را در ردیف مهره‌های سیاسی کشور قرار داد. اردبیلی باقبول مدیریت روزنامه ایران در پیشبر اهداف آزادیخواهی خواهان نقش ارزشمندی را ایفا نمود. مرگ وی در بیستم رمضان ۱۳۳۶ اتفاق افتاد.

اردبیلی در شعر و ادب فارسی استعداد قابل تحسینی داشت. مخمس زیر استفبالی است که از اشعار سعدی نموده است:

مال وجانی که نشد مصرف راه معبود چه ثمرباشدازاین جان و از آن مال چه سود
جود کن زانکه کسی تخم نکشته ندرود شرف مرد به جوداست و کرامت بسجود
هر که این هر دو ندارد عدمش به زوجود {{{2}}}

منابع[ویرایش]