زبان کاراچایی-بالکاری زبان مردم کاراچای-بالکار (به کاراچایی-بالکاریی:Къарачай-Малкъар/ کاراچای-مالکار)یکی از زبانهای ترکی گروه قبچاق میباشد که در ناحیه قفقاز شمالی روسیه ۲۵۰۰۰۰ نفر گویشور دارد.
این زبان که در واقع دو لهجه کاراچایی و بالکاری را شامل است زبان دو گروه قومی کاراچای و بالکار است که به دلیل تشابه زبان واحدی از گروه زبانهای ترکی تلقی میشوند. زبان کاراچایی-بالکاری زبان رسمی جمهوریهای کاراچای-چرکسیا و کاباردینو-بالکاریا میباشد. الفبای کاراچایی-بالکاری الفبای سیریلیک است اما برای نشان دادن اصوات و حروفات ترکی چند حرف به آن اضافه شدهاست.
ویکیپدیای ترکی
|
|
|
| ۲٬۰۰۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۱٬۰۰۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۵۰۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۲۰۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۱۰۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۵۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۲۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۱۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۵٬۰۰۰+ |
|
|
| ۱٬۰۰۰+ |
|
|
| ۱٬۰۰۰- |
- تاهیتیایی (ty)
- (کاباردینی) (kbd)
- لائوسی (lo)
- (آبخازی) (ab)
- (میراندسی) (mwl)
- (لاتگالی) (ltg)
- ایگبویی (ig)
- نائورویی (na)
- کنگویی (kg)
- تتومی (tet)
- چوانگی (za)
- (قرهقالپاقی) (kaa)
- سوتویی شمالی (nso)
- (زولویی) (zu)
- (رومانی) (rmy)
- اسلاوی کلیسایی (cu)
- تسوانایی (tn)
- چروکیایی (chr)
- ساموآیی (sm)
- (بیسلاما) (bi)
- (مولداویایی) (mo)
- بامبارایی (bm)
- (اینوکتیتوت) (iu)
- شایانی (chy)
- اینوپیک (ik)
- نورفولکی (pih)
- سوازیایی (ss)
- (گوتی) (got)
- سندی (sd)
- پنیکی (pnt)
- مینیدانگ (cdo)
- اوهای (ee)
- هوسیایی (ha)
- (تیگرینیایی) (ti)
- اورومویی (om)
- (کشمیری) (ks)
- تسونگایی (ts)
- وندایی (ve)
- سانگویی (sg)
- روندایی (rn)
- کیکویویی (ki)
- (جونخایی) (dz)
- کربایی (cr)
- گاندایی (lg)
- آکان (ak)
- تومبوکایی (tum)
- فیجیایی (fj)
- فولایی (ff)
- سوتویی جنوبی (st)
- توییایی (tw)
- (خوسایی) (xh)
- چامورویی (ch)
- نیانجایی (ny)
اندوگایی (ng)
- یی سیچوان (ii)
- چوکتویی (cho)
- مارشالی (mh)
آفار (aa)
- کوانیاما (kj)
- موتویی هیری (ho)
- کریکی (mus)
- (کانوریایی) (kr)
- مسکوکی (mus)
(هریرویی) (hz)
|
|
کد زبانهای معرفیشده در ایزو ۶۳۹-۳ که حرف اول عنوان بینالمللی آنها حرف K است |
|
|
|
|
