دندان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English
یک شمبانزه در حال نشان دادن دندان‌های خود

دندان ساختاری منظم، سپیدفام و کوچک در دهان یا فک مهره‌داران است که برای خرد کردن خوراک مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی جانوران ازجمله گوشتخواران، از دندان برای شکار کردن یا دفاع از خود نیز بهره می‌جویند. ریشه دندان‌ها بوسیله لثه پوشیده شده است. دندان‌ها از استخوان ساخته نشده‌اند بلکه بافت‌های چندگانه با تراکم و سختی مختلف هستند. منشا بافت‌های سلولی که در نهایت به دندان‌ها تبدیل می‌شوند لایه زایای جنینی به نام برون پوست (اکتودرم) است.

This article is about the structure found in many vertebrates. For the teeth of humans, see Human tooth. For other uses, see Tooth (disambiguation).
A chimpanzee displaying its teeth

A tooth (plural teeth) is a small, calcified, whitish structure found in the jaws (or mouths) of many vertebrates and used to break down food. Some animals, particularly carnivores, also use teeth for hunting or for defensive purposes. The roots of teeth are covered by gums. Teeth are not made of bone, but rather of multiple tissues of varying density and hardness. The cellular tissues that ultimately become teeth originate from the embryonic germ layer, the ectoderm.

ساختار کلی دندان‌ها در مهره داران مشابه است، هرچند تفاوت‌هایی در شکل و موقعیت قرارگیری آنها وجود دارد. دندان‌های پستانداران ریشه‌های عمیقی دارد و الگوی آنها در بعضی ماهی‌ها و تمساح سانان هم یافت می‌شود. در اغلب استخوان ماهیان، دندان‌ها به سطح بیرونی استخوان متصل هستند، در حالیکه در مارمولک‌ها دندان‌ها به یک سمت سطح داخلی فک متصل هستند. در غضروف ماهیان مثل کوسه‌ها، دندان‌ها به وسیله لیگامنت (رباط) سختی به حلقه غضروفی که شکل آرواره می‌باشد متصل هستند.

The general structure of teeth is similar across the vertebrates, although there is considerable variation in their form and position. The teeth of mammals have deep roots, and this pattern is also found in some fish, and in crocodilians. In most teleost fish, however, the teeth are attached to the outer surface of the bone, while in lizards they are attached to the inner surface of the jaw by one side. In cartilaginous fish, such as sharks, the teeth are attached by tough ligaments to the hoops of cartilage that form the jaw.[1]

دندان‌ها از جمله ویژگی‌های متمایز (و طولانی مدت) گونه‌های پستانداران هستند. در دیرینه شناسی از دندان‌ها برای شناسایی گونه‌های سنگوارهها و مشخص کردن رابطه آنها استفاده می‌کنند. شکل دندان‌های جانوران بستگی به نوع غذای آنها دارد. به عنوان مثال، غذاهای گیاهی به سختی هضم می‌شوند، گیاه خواران دندان‌های آسیای بزرگ زیادی برای جویدن و آسیاب کردن غذا دارند. از طرف دیگر گوشت‌خواران به دندان‌های نیش برای کشتن شکار و پاره کردن گوشت نیاز دارند.

Teeth are among the most distinctive (and long-lasting) features of mammal species. Paleontologists use teeth to identify fossil species and determine their relationships. The shape of the animal's teeth are related to its diet. For example, plant matter is hard to digest, so herbivores have many molars for chewing and grinding. Carnivores, on the other hand, need canines to kill prey and to tear meat.

پستانداران دیفی دونت هستند، یعنی دو دسته دندان دارند. در انسان‌ها، اولین دسته (دندان‌های شیری) معمولا در حدود ۶ ماهگی ظاهر می‌شوند، هرچند بعضی نوزادان در هنگام تولد یک یا چند دندان قابل رویت دارند که به آنها دندان‌های نوزادی می‌گویند. در آمدن دندان‌ها به طور طبیعی در حدود ۶ ماهگی می‌باشد که می‌تواند دردناک باشد. کانگوروها، فیلها و گاو دریایی استثناهای پستانداران هستند زیرا پلی فیودونت می‌باشند.

Mammals in general are diphyodont, meaning that they develop two sets of teeth. In humans, the first set (the "baby," "milk," "primary" or "deciduous" set) normally starts to appear at about six months of age, although some babies are born with one or more visible teeth, known as neonatal teeth. Normal tooth eruption at about six months is known as teething and can be painful. Kangaroos, elephants and manatees are unusual among mammals because they are polyphyodonts.

بعضی از حیوانات فقط یک سری دندان دارند (مونوفیودونت) در حالیکه بعضی دیگر چندین سری دندان دارند (پلی فیودونت). به عنوان مثال در کوسهها، هر دو هفته، دندان‌های جدیدی برای جایگزینی دندان‌های ساییده شده رشد می‌کند. دندان پیش جوندگان به طور مستمر رشد می‌کند و در حین جویدن ساییده می‌شود تا طول آن نسبتا ثابت بماند. روش سگ آبی بخشی از وضعیتش می‌باشد. بیشتر جوندگان مثل ول (نه موش) و خوکچه هندی، همچنین خرگوشان مثل خرگوش علاوه بر دندان‌های پیش، دندان‌های آسیاشان هم مداوم رشد می‌کنند.

Some animals develop only one set of teeth (monophyodont) while others develop many sets (polyphyodont). Sharks, for example, grow a new set of teeth every two weeks to replace worn teeth. Rodent incisors grow and wear away continually through gnawing, which helps maintain relatively constant length. The industry of the beaver is due in part to this qualification. Many rodents such as voles (but not mice) and guinea pigs, as well as leporidae like rabbits, have continuously growing molars in addition to incisors.[2][3]

دندان‌ها همیشه به آرواره متصل نیستند مثل دندان‌های پستانداران. در بیشتر خزندگان و ماهی‌ها، دندان‌ها به کام یا کف دهان متصل شده‌اند و ردیف‌های اضافی داخل فک بوجود آورده‌اند. بعضی استخوان ماهیان دندان‌هایی در حلق خود دارند. در حالیکه معنای معمول دندان درست نیست، مقیاس دندانی کوسه‌ها تقریبا در ساختار یکسان است و به احتمال زیاد منشا تکاملی یکسانی دارند. در واقع، به نظر می‌رسد دندان‌ها اولین بار در کوسه‌ها به تکامل رسیده‌اند و در بی آروارگان اولیه وجود نداشته‌اند – در صورتیکه مارماهی ساختارهای دندان مانند بر روی زبان خود دارد، در واقع، آنها ترکیبات کراتینی هستند و عاج و مینای دندان نداشته و هیچ رابطه‌ای با دندان‌های واقعی ندارند. اگرچه ساختارهای دندانی شکل پیشرفته با عاج دندان و مینای دندان در اواخر دوره قیف دندانان (کنودونت‌ها) دیده شده‌اند، امروزه فرض می‌شود که آنها به طور مستقل از دندان‌های مهره دان تکامل یافته‌اند.

Teeth are not always attached to the jaw, as they are in mammals. In many reptiles and fish, teeth are attached to the palate or to the floor of the mouth, forming additional rows inside those on the jaws proper. Some teleosts even have teeth in the pharynx. While not true teeth in the usual sense, the denticles of sharks are almost identical in structure, and are likely to have the same evolutionary origin. Indeed, teeth appear to have first evolved in sharks, and are not found in the more primitive jawless fish - while lampreys do have tooth-like structures on the tongue, these are in fact, composed of keratin, not of dentine or enamel, and bear no relationship to true teeth.[1] Though "modern" teeth-like structures with dentine and enamel have been found in late conodonts, they are now supposed to have evolved independently of later vertebrates' teeth.[4] [5]

از آنجایی که دوزیستان معمولا غذاهای نرم می‌خورند، معمولا دندان‌های کوچکی دارند یا اصلا دندان ندارند. در خزندگان، دندان‌ها معمولا ساده بوده و مخروطی شکل هستند، اگر چه تفاوت‌هایی در بین گونه‌ها وجود دارد، مهمترین آنها دندان‌های نیش مارها برای تزریق سم می‌باشد. الگوی دندان‌های پیش، نیش، آسیای کوچک و آسیای بزرگ، به درجات مختلف، تنها در پستانداران و در اجداد تکامل یافته آنها، دیده می‌شود. تعداد این نوع از دندان‌ها در بین گونه‌ها متفاوت است؛ علم جانورشناسی از یک فرمول دندانی استاندارد برای توصیف دقیق الگوهای دندانی هر گروه از موجودات استفاده می‌کند.

Living amphibians typically have small teeth, or none at all, since they commonly feed only on soft foods. In reptiles, teeth are generally simple and conical in shape, although there is some variation between species, most notably the venom-injecting fangs of snakes. The pattern of incisors, canines, premolars and molars is found only in mammals, and to varying extents, in their evolutionary ancestors. The numbers of these types of teeth varies greatly between species; zoologists use a standardised dental formula to describe the precise pattern in any given group.[1]

پستانداران[ویرایش]

خوک خاکی[ویرایش]

در خوک خاکی، دندان‌ها فاقد مینا هستند و تعداد زیادی لوله‌های خمیری دارند، از این رو به آنان راسته آفریقاددان اوریکتروپودیدا می‌گویند.

Mammals

Main article: Mammal tooth

Aardvark

In Aardvarks, teeth lack enamel and have many pulp tubules, hence the name of the order Tubulidentata.

سگ سانان[ویرایش]

در سگ‌ها، احتمالا دندان‌ها کمتر از دندان‌های انسان‌ها دچار پوسیدگی می‌شوند زیرا بزاق سگ‌ها PH بسیار بالایی دارد و مینای دندان را حفظ می‌کند.

Canines

Main article: Canine tooth

In dogs, the teeth are less likely than humans to form dental cavities because of the very high pH of dog saliva, which prevents enamel from demineralizing.[6]

آب بازان[ویرایش]

مانند دندان‌های انسان، دندان‌های وال برآمدگی‌های پلیپ مانندی بر روی سطح ریشه دندان دارند. این پلیپ‌ها در هر دو گونه، از مواد سیمانی ساخته شده است اما در دندان‌های انسان‌ها برآمدگی‌ها روی سطح بیرونی ریشه قرار دارند در حالیکه در وال‌ها برآمدگی در داخل حفره پالپ قرار دارد. در حالیکه سطح بیرونی ریشه دندان‌های انسان‌ها سیمانی است، وال‌ها ماده سیمانی را در سطح داخلی دندان‌های خود با لایه کمی از مینا بر روی نوک آن دارند. این مقدار کم مینا فقط در وال‌های پیر، در جایی که ماده سیمانی ساییده شده و مینای لایه زیرین بیرون آمده، دیده می‌شود.

Cetaceans

Like human teeth, whale teeth have polyp-like protrusions located on the root surface of the tooth. These polyps are made of cementum in both species, but in human teeth the protrusions are located on the outside of the root, while in whales the nodule is located on the inside of the pulp chamber. While the roots of human teeth are made of cementum on the outer surface, whales have cementum on the entire surface of the tooth with a very small layer of enamel at the tip. This small enamel layer is only seen in older whales where the cementum has been worn away to show the underlying enamel.[7]

نهنگ دندانه دار از راسته آب بازان می‌باشد و با داشتن دندان توصیف می‌شود. دندان‌ها در میان گونه‌ها متفاوت هستند. می‌توانند بسیار زیاد باشند، بعضی از دلفین‌ها بالای ۱۰۰ دندان در آرواره‌های خود دارند. از طرف دیگر، ناروال‌ها عاج‌های تک شاخ مانند بزرگ دارند، این دندان از میلیون‌های مسیر حسی تشکیل شده و برای سنجش در حین تغذیه، راه یابی و جفتگیری استفاده می‌شود. این دندان، پیچیده ترین دندان عصبی شناخته شده است. نهنگ منقاریان تقریبا بدون دندان هستند و دندان‌های عجیب و غریب تنها در نرها دیده می‌شوند. این دندان‌ها ممکن است برای تغذیه، نشان دادن پرخاشگری و نمایشگری استفاده شوند.

The toothed whale is a suborder of the cetaceans characterized by having teeth. The teeth differ considerably among the species. They may be numerous, with some dolphins bearing over 100 teeth in their jaws. On the other hand, the narwhals have a giant unicorn-like tusk, which is a tooth containing millions of sensory pathways and used for sensing during feeding, navigation and mating. It is the most neurologically complex tooth known. Beaked whales are almost toothless, with only bizarre teeth found in males. These teeth may be used for feeding but also for demonstrating aggression and showmanship.

اسب[ویرایش]

اسبهای بزرگسال بین ۳۶ و ۴۴ دندان دارند. لایه‌های دندانی و مینای دندان در آنها درهم تنیده است. همه اسب‌ها ۱۲ دندان آسیای کوچک و ۱۲ دندان پیش دارند. بطور کلی، اسب‌های نر ۴ دندان نیش بین دندان‌های آسیا و پیش خود دارند. تعداد کمی از اسب‌های ماده (کمتر از ۲۸٪) دندان‌های نیش دارند، آنها یک یا دو تا هستند و بیشتر اوقات تنها بخشی از آنها جوانه می‌زنند. تعداد کمی از اسب‌ها یک یا چهار دندان گرگی (میخی) دارند که بازمانده‌های ژنتیکی دندان‌های آسیای کوچک هستند، بیشتر آنها تنها یک یا دو تا از این دندان‌ها دارند. داشتن این دندان‌ها در اسب‌های نر و ماده رایج است و بیشتر در فک بالا وجود دارند. این دندان‌ها می‌توانند باعث آزار اسب در هنگام لگام زدن شوند. بنابراین، دندان‌های گرگی معمولا برداشته می‌شوند.

Primates

Main articles: Human tooth and Dental anatomy

Horse

Main article: Horse teeth

An adult horse has between 36 and 44 teeth. The enamel and dentin layers of horse teeth are intertwined.[8] All horses have 12 premolars, 12 molars, and 12 incisors.[9] Generally, all male equines also have four canine teeth (called tushes) between the molars and incisors. However, few female horses (less than 28%) have canines, and those that do usually have only one or two, which many times are only partially erupted.[10] A few horses have one to four wolf teeth, which are vestigial premolars, with most of those having only one or two. They are equally common in male and female horses and much more likely to be on the upper jaw. If present these can cause problems as they can interfere with the horse's bit contact. Therefore, wolf teeth are commonly removed.[9]

دندان‌های اسب برای تخمین سن نیز استفاده می‌شوند. بین تولد و ۵ سالگی بوسیله مشاهده الگوی جوانه زدن دندان‌های شیری و سپس دندان‌های دائمی می‌توان سن را خیلی نزدیک تخمین زد. در پنج سالگی، تمام دندان‌های دائمی معمولا جوانه زده‌اند. می‌توان گفت که اسب‌ها دهان "کاملی" دارند. بعد از پنج سالگی، سن را فقط با الگوی پوشش دندان‌های پیش، شکل آنها و زاویه‌ای که می‌گیرند و دیگر فاکتورها می‌توان تخمین زد. پوشش دندان‌ها ممکن است تحت تاثیر رژیم غذایی، ناهنجاری‌های طبیعی و یا گاز گرفتن آخور باشد. دو اسب با سن یکسان ممکن است الگوی پوشش دندانی متفاوت داشته باشند.

Horse teeth can be used to estimate the animal's age. Between birth and five years, age can be closely estimated by observing the eruption pattern on milk teeth and then permanent teeth. By age five, all permanent teeth have usually erupted. The horse is then said to have a "full" mouth. After the age of five, age can only be conjectured by study of the wear patterns on the incisors, shape, the angle at which the incisors meet, and other factors. The wear of teeth may also be affected by diet, natural abnormalities, and cribbing. Two horses of the same age may have different wear patterns.

دندان‌های پیش، آسیای کوچک و آسیای بزرگ اسب‌ها یکبار بطور کامل رشد می‌کنند و در صورت ساییده شدن در هنگام جویدن به رشد خود ادامه می‌دهند. اسب‌های جوان بزرگسال دندان‌هایی به اندازه ۴٫۵ تا ۵ اینج با تاج باقی مانده در حفره دندانی زیر لثه، خواهند داشت. به عنوان تعیین سن، بقیه دندان‌ها در حدود ۸/۱ اینچ در هر سال، به آرامی از فک ظاهر خواهند شد. زمانی که حیوانات به سن پیری برسند، تاج دندان‌ها خیلی کوتاه می‌شوند و دندان‌ها اغلب باهم از بین می‌روند. اسب‌های خیلی پیر، اگر دندان‌های آسیا نداشته باشند، به منظور تهیه غذای مناسب برای آنها، لازم است که علوفه را از زمین برداشته و در آب خیس کنند تا غذای نرمی ایجاد شود.

A horse's incisors, premolars, and molars, once fully developed, continue to erupt as the grinding surface is worn down through chewing. A young adult horse will have teeth which are 4.5-5 inches long, with the majority of the crown remaining below the gumline in the dental socket. The rest of the tooth will slowly emerge from the jaw, erupting about 1/8" each year, as the horse ages. When the animal reaches old age, the crowns of the teeth are very short and the teeth are often lost altogether. Very old horses, if lacking molars, may need to have their fodder ground up and soaked in water to create a soft mush for them to eat in order to obtain adequate nutrition.

فیل سانان[ویرایش]

برشی از دندان عاجی ماموت

عاج فیلها دندان‌های پیش مخصوص برای بلند کردن غذا و جنگیدن هستند. بعضی از دندان‌های فیل شبیه دندان‌های گاو دریایی هستند و این نکته قابل توجه است که فیل‌ها در تکامل خود تحت فاز آبزیان نیز بوده‌اند.

Proboscideans

Section through the ivory tusk of a mammoth

Elephants' tusks are specialized incisors for digging food up and fighting. Some of elephant teeth are similar to those in manatees, and it is notable that elephants are believed to have undergone an aquatic phase in their evolution.

فیل‌ها ۴ دندان آسیای بزرگ، در هر طرف فک بالا و پایین خود دارند. تا سن ۴۰ سالگی این دندان‌ها با دندان‌های آسیای بزرگتر جایگزین می‌شوند. دندان‌های آسیای بزرگ جدید هنگامیکه قدیمی‌ها می‌افتند، از عقب فک به جلو حرکت می‌کنند. سری نهایی دندان‌های آسیای بزرگ حدود بیست سالگی می‌افتند.

Elephants have four molars, one on each side of the upper and lower jaw. Until age 40, these are replaced by larger molars. The new molars shift forward from the back of the jaw as the old wear down. The final set of molars last for about twenty years.[11]

خرگوش[ویرایش]

خرگوش و دیگر خرگوش سانان معمولا دندان‌های شیری خود را قبل از تولد (یا خیلی زود بعد از تولد) می‌ریزند و با دندان‌های دائمی به دنیا می‌آیند. دندان‌های خرگوش‌ها متناسب با نوع غذای آنها که طیف گسترده‌ای از سبزیجات است، می‌باشد. دندان‌های خرگوش‌ها در تمام عمر رشد می‌کنند زیرا غذاها باعث سایش آنها می‌شوند. به طور کلی خرگوش‌ها ۶ دندان پیش، سه دندان آسیای کوچک بالایی، سه دندان آسیای بزرگ بالایی، دو دندان آسیای کوچک پایینی و دو دندان آسیای بزرگ پایینی در هر طرف دارند. آنها دندان نیش ندارند. سه تا چهار میلیمتر از دندان‌های پیش هر هفته سابیده می‌شوند، در حالیکه دندان‌های عقبی در طول یک ماه به همان مقدار ساییده می‌شوند.

Rabbit

Rabbits and other lagomorphs usually shed their deciduous teeth before (or very shortly after) their birth, and are usually born with their permanent teeth.[12] The teeth of rabbits complement their diet, which consist of a wide range of vegetation. Since many of the foods are abrasive enough to cause attrition, rabbit teeth grow continuously throughout life.[13] Rabbits have a total of 6 incisors, three upper premolars, three upper molars, two lower premolars, and two lower molars on each side. There are no canines. Three to four millimeters of tooth is worn away by incisors every week, whereas the posterior teeth require a month to wear away the same amount.[14]

دندان‌های پیش و دندان‌های گونه‌ای خرگوش‌ها آرادیکولار هیپسودونت نامیده می‌شوند. این دندان‌ها گاهی اوقات با عنوان دندان الدونت نامبرده می‌شوند. این دندان‌ها دائما در حال رشد و جوانه زدن هستند. جوانه زدن و رشد دندان‌ها با سایش آنها بوسیله جویدن و فیبر بالای ماده غذایی در تعادل می‌باشند.

The incisors and cheek teeth of rabbits are called aradicular hypsodont teeth. This is sometimes referred to as an elodent dentition. These teeth grow or erupt continuously. The growth or eruption is held in balance by dental abrasion from chewing a diet high in fiber.

جوندگان[ویرایش]

دندان‌های پیش جوندگان در طول عمرشان دائما رشد می‌کنند، به این فرایند آرادیکولار می‌گویند. بر خلاف انسان‌ها که سلول‌های آملوبلاست بعد از توسعه دندان‌ها می‌میرند، جوندگان دائما در حال تولید مینا هستند و باید دندان‌های خود را با مواد مختلف بسابند و کوتاه کنند. این دندان‌ها برای بریدن چوب، جویدن پوست میوه‌ها یا برای دفاع استفاده می‌شوند. دندان‌ها در روی خود، مینا و در داخل، عاج دارند، بنابراین در طول جویدن تیز می‌شوند. از طرف دیگر دندان‌های آسیای بزرگ در حال رشد دائمی در بعضی از گونه‌های جوندگان دیده می‌شوند مثل موش صحرایی و خوکچه هندی. تنوع در دندان‌های جوندگان وجود دارد اما عموما، جوندگان فاقد دندان‌های نیش و آسیای کوچک بوده و فاصله‌ای بین دندان‌های پیش و آسیای بزرگ خود دارند که ناحیه دیاستما نامیده می‌شود.

Rodents

Rodents' incisors grow continuously throughout their lives, a process known as aradicular. Unlike humans whose ameloblasts die after tooth development, rodents continually produce enamel and must wear down their teeth by gnawing on various materials.[15] These teeth are used for cutting wood, biting through the skin of fruit, or for defense. The teeth have enamel on the outside and exposed dentin on the inside, so they self-sharpen during gnawing. On the other hand, continually growing molars are found in some rodent species, such as the sibling vole and the guinea pig.[16][17] There is variation in the dentition of the rodents, but generally, rodents lack canines and premolars, and have a space between their incisors and molars, called the diastema region.

گاو دریایی[ویرایش]

دندان‌های گاو دریایی پلی فیودونت هستند و دندان‌های آسیای بزرگ فک پایین آنها جدا از آرواره رشد یافته‌اند و با پوسته استخوانی جداگانه از بافت نرم روکش شده‌اند.

Manatee

Manatees are polyphyodont with mandibular molars developing separately from the jaw and are encased in a bony shell separated by soft tissue.

گراز دریایی[ویرایش]

عاج‌های گراز دریایی دندان‌های نیشی هستند که در تمام عمر رشد می‌کنند.

Walrus

Walrus tusks are canine teeth that grow continuously throughout life.[18]

ماهی[ویرایش]

دندان‌های کوسه بزرگ سفید

ماهی‌هایی مثل کوسهها، ممکن است دندان‌های بسیاری در تمام عمر خود داشته باشند. جایگزینی چندباره دندان‌ها باعث شده آنها را پلی فیودونت بنامند.

Fish

See also: Shark tooth

Fish, such as sharks, may go through many teeth in their lifetime. The multiple replacement of teeth is known as polyphyodontia.

خزندگان[ویرایش]

دندان‌های خزندگان در طول عمرشان دائما در حال جایگزینی هستند. تمساح سانان نوجوان هر ماه دندان‌های خود را با دندان بزرگتری جایگزین می‌کنند. در هنگام بزرگسالی، دوره جایگزینی دندان می‌تواند به هر دو سال یک بار یا حتی بیشتر تبدیل شود. بطور کلی، تمساح سانان ممکن است از ۳۰۰۰ دندان از تولد تا مرگ خود استفاده کنند. دندان جدید داخل دندان قدیمی ایجاد می‌شود.

Reptiles

The teeth of reptiles are replaced constantly during their life. Juvenile crocodilians replace teeth with larger ones at a rate as high as one new tooth per socket every month. Once adult, tooth replacement rates can slow to two years and even longer. Overall, crocodilians may use 3,000 teeth from birth to death. New teeth are created within old teeth.

تشکیل سنگواره و سنگواره شناسی[ویرایش]

به دلیل اینکه دندان‌ها مقاوم هستند، در نبود استخوان محفوظ می‌مانند و نشان دهنده نوع غذای میزبان می‌باشند، برای باستان شناسان و دیرینه شناسان بسیار ارزشمند هستند. ماهی‌های اولیه مثل پستانک دندانان پوسته‌های مرکب عاج و مواد مینا مانند داشتند و نشان می‌دهند که منشا دندان‌ها پوسته می‌باشد که در دهان باقی مانده‌اند. ماهی‌های اولیه در اواخر دوره کامبرین، در اسکلت خارجی خود عاج داشتند که ممکن است از آنها برای دفاع یا سنجش محیط اطراف خود استفاده می‌کردند. عاج دندان سخت تر از باقی قسمت‌های دندان است و از الیاف کلاژنی محکم شده با هیدروکسی آپاتیت تشکیل شده است.

Fossilization and Taphonomy

Because teeth are very resistant, often preserved when bones are not,[19] and reflect the diet of the host organism, they are very valuable to archaeologists and palaeontologists. Early fish such as the thelodonts had scales composed of dentine and an enamel-like compound, suggesting that the origin of teeth was scales which were retained in the mouth. Fish as early as the late Cambrian had dentine in their exoskeleton, which may have functioned in defense or for sensing their environment.[20] Dentine can be as hard as the rest of teeth, and is composed of collagen fibres, reinforced with hydroxyapatite.[20]

کلسیم گیری، مینای دندان را از بین می‌برد و فقط مواد آلی داخلی آن شامل عاج و ماده سیمانی را باقی می‌گذارد. مینا به سرعت در مواد اسیدی کلسیم از دست می‌دهد، شاید توسط اسیدهای گیاهی یا محلول‌های دیاژنیکی یا درون شکم مهره داران درنده حل شود. مینا می‌تواند بوسیله سایش یا پوسته پوسته شدن نیز از بین برود و از بین رفتن آن قبل نابود شدن عاج یا استخوان در حین پروسه فسیل شدن می‌باشد. در این صورت، اسکلت دندان‌ها متشکل از عاج با یک حفره توخالی می‌باشد. بخش آلی عاج، توسط مواد قلیایی از بین می‌رود.

Decalcification removes the enamel from teeth and leaves only the organic interior intact, which comprises dentine and cementine.[21] Enamel is quickly decalcified in acids,[22] perhaps by dissolution by plant acids or via diagenetic solutions, or in the stomachs of vertebrate predators.[21] Enamel can be lost by abrasion or spalling,[21] and is lost before dentine or bone are destroyed by the fossilisation process.[22] In such a case, the 'skeleton' of the teeth would consist of the dentine, with a hollow pulp cavity.[21] The organic part of dentine, conversely, is destroyed by alkalis.[22]

منابع[ویرایش]

References

  1. ^ a b c Romer, Alfred Sherwood; Parsons, Thomas S. (1977). The Vertebrate Body. Philadelphia, PA: Holt-Saunders International. pp. 300–310. ISBN 0-03-910284-X. 
  2. ^ Tummers M, Thesleff I (March 2003). "Root or crown: a developmental choice orchestrated by the differential regulation of the epithelial stem cell niche in the tooth of two rodent species". Development 130 (6): 1049–57. doi:10.1242/dev.00332. PMID 12571097. 
  3. ^ Hunt AM (1959). "A description of the molar teeth and investing tissues of normal guinea pigs". J. Dent. Res. 38 (2): 216–31. doi:10.1177/00220345590380020301. PMID 13641521. 
  4. ^ McCOLLUM, MELANIE; SHARPE, PAUL T. (July 2001). "Evolution and development of teeth". Journal of Anatomy 199 (1-2): 153–159. doi:10.1046/j.1469-7580.2001.19910153.x. 
  5. ^ nature.com, Fossil scans reveal origins of teeth, 16 October 2013
  6. ^ http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2777300/
  7. ^ "Common Characteristics Of Whale Teeth". Retrieved 18 July 2014. 
  8. ^ "Gummed Out: Young Horses Lose Many Teeth, Vet Says". Retrieved 6 July 2014. 
  9. ^ a b Patricia Pence (2002). Equine Dentistry: A Practical Guide. Baltimore: Lippincott Williams & Wilkins. ISBN 0-683-30403-8. 
  10. ^ Al Cirelli. Equine Dentition. Nevada: University of Nevada. Retrieved 7 June 2010. 
  11. ^ Bram, L. et al. MCMLXXXIII. Elephants. Funk & Wagnalls New Encyclopedia, Volume 9, p. 183. ISBN 0-8343-0051-6
  12. ^ Dental Anatomy & Care for Rabbits and Rodents
  13. ^ Brown, Susan. Rabbit Dental Diseases, hosted on the San Diego Chapter of the House Rabbit Society. Page accessed April 9, 2007.
  14. ^ Ryšavy, Robin. The Missouri House Rabbit Society, hosted by the Kansas City Missouri House Rabbit Society. Page accessed April 9, 2007.
  15. ^ Caceci, Thomas. Veterinary Histology with subtitle "Digestive System: Oral Cavity" found here.
  16. ^ Tummers M and Thesleff I. Root or crown: a developmental choice orchestrated by the differential regulation of the epithelial stem cell niche in the tooth of two rodent species. Development (2003). 130(6):1049-57.
  17. ^ AM Hunt. A description of the molar teeth and investing tissues of normal guinea pigs. J Dent Res. (1959) 38(2):216-31.
  18. ^ The Permanent Canine Teeth, hosted on the University of Illinois at Chicago website. Page accessed February 5, 2007.
  19. ^ Taphonomy: A Process Approach By Ronald E. Martin Edition: illustrated Published by Cambridge University Press, 1999 ISBN 0-521-59833-8, ISBN 978-0-521-59833-0 508 pages
  20. ^ a b Teaford, Mark F and Smith, Moya Meredith, 2007. Development, Function and Evolution of Teeth, Cambridge University Press. ISBN 0-521-03372-1, ISBN 978-0-521-03372-5, Chapter 5.
  21. ^ a b c d Fisher, Daniel C (1981). "Taphonomic Interpretation of Enamel-Less Teeth in the Shotgun Local Fauna (Paleocene, Wyoming)". Museum of Paleontology Contributions, the University of Michigan 25 (13): 259–275. hdl:2027.42/48503. 
  22. ^ a b c Fernandez-Jalvo, Y.; Sanchez-Chillon, B.; Andrews, P.; Fernandez-Lopez, S.; Alcala Martinez, L. (2002). "Morphological taphonomic transformations of fossil bones in continental environments, and repercussions on their chemical composition". Archaeometry 44: 353–361. doi:10.1111/1475-4754.t01-1-00068.  edit

External links