دانشگاه علم و صنعت ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۴۴′۳۵″ شمالی ۵۱°۳۰′۰۹″ شرقی / ۳۵.۷۴۳۱۴۵° شمالی ۵۱.۵۰۲۵۱° شرقی / 35.743145; 51.50251


دانشگاه علم و صنعت ایران
لوگوی رسمی دانشگاه
لوگوی رسمی دانشگاه
تأسیس ۱۳۰۸
نوع دانشگاه عمومی
رئیس محمدعلی برخورداری
(۲۶ آذر ۱۳۹۲ تاکنون)[۱]
معاون آموزشی محمد فتحیان بروجنی
معاون دانشجویی حبیب‌الله اکبری
معاون پژوهشی مرتضی منتظری
شعبه‌ها تهران، اراک، بهشهر، دماوند و نور
هیأت علمی ۳۶۵ نفر
دانشجویان ۱۲٬۳۹۱ نفر
کارشناسی ۶٬۵۴۴ نفر
کارشناسی ارشد ۳٬۵۲۴ نفر
دکترا ۷۳۶ نفر
مکان تهران
وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
وب‌گاه http://www.iust.ac.ir

دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاهی دولتی و به اعتقاد برخی اولین موسسهٔ آموزش عالی در ایران است که هستهٔ اولیهٔ آن در سال ۱۳۰۸ شکل‌گرفته است. این دانشگاه در تهران واقع است و شعبه‌های آن در شهرهای اراک، بهشهر، دماوند و نور قرار گرفته‌اند.

دانشگاه علم و صنعت ایران، تنها دارندهٔ دانشکدهٔ مهندسی راه‌آهن و دانشکدهٔ مهندسی پیشرفت در خاورمیانه و دانشکدهٔ مهندسی خودرو در ایران است؛ همچنین اولین و سالها تنها دانشگاه صنعتی ایران بوده است که دارای دانشکدهٔ معماری و شهرسازی بوده و تنها دانشگاه صنعتی در ایران است که به طور تخصصی به رشتهٔ توسعه اقتصادی و برنامه ریزی، می‌پردازد.

سطح آموزشی بالا از یک سو، و داشتن امکانات آزمایشگاهی و کارگاهی پیشرفته از سویی دیگر بخصوص در رشته‌های مهندسی عمران، مواد و متالورژی و مکانیک باعث شده تا وجههٔ صنعتی این دانشگاه پررنگ‌تر شود و دانش‌آموختگان آن بتوانند به سرعت جذب واحدهای صنعتی ایران شوند. همچنین اخیراً پروژه‌های نوینی همچون طراحی ماهواره ملی نوید و ظفر علم و صنعت و پروژه سپر ملی دفاع سایبری در مرکز ملی دفاع سایبری کشور همچنین طراحی موتور هواپیماهای جت و طراحی پلتفرم ملی خودرو کلاس B از طرحها و برنامه‌های ملی و ویژه این دانشگاه محسوب می‌شوند.

در حال حاضر حدود ۱۲٬۰۰۰ دانشجو در مقاطع مختلف کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، در رشته‌های مختلف مهندسی و علوم پایه (۴۲ رشتهٔ تخصصی) در این دانشگاه مشغول به تحصیل‌اند.

پیشینه[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت ایران، در سال ۱۳۰۸، با نام هنرسرای عالی و با هدف ایجاد زمینه‌های لازم برای تحصیلات دورهٔ عالی مهندسی در ایران، تاسیس گردید. محل آن، ابتدا در خیابان سی‌تیر (قوام‌السلطنهٔ سابق) و پس از آن در سال ۱۳۳۶، بعد از اعمال تغییراتی به محل فعلی دانشـگاه صنعتی امیرکبیر، انتقال یافت و به عنوان انستیتوی فناوری تهران (TIT) هنرسرای عالی فنی، به فعالیت خود ادامه داد.

در سال ۱۳۴۱ بار دیگر این مؤسسه دستخوش تحولاتی گردید و ساختمان آن نیز به شمال شرق تهران، به زمینی با مساحت ۴۲۰٬۰۰۰ مترمربع، در منطقهٔ نارمک منتقل شد. از آن زمان به بعد هدف اصلی در نظر گرفته‌شده برای آن تربیت دبیر فنی برای تأمین نیروی آموزشی لازم برای هنرستان‌های صنعتی بود. در سال ۱۳۵۱ هنرسرای عالی به دانشکدهٔ علم و صنعت ایران تغییر نام داد و در نهایت در سال ۱۳۵۷، باتوجه به گسترش و تغییرات کیفی کارگاه‌های علمی و آموزشی، از سوی وزارت آموزش عالی وقت به دانشگاه علم و صنعت ایران تبدیل گردید.

این مؤسسه، از بدو تأسیس، چندین بار تغییر نام و مکان داده‌است که مهم‌ترین آن‌ها بدین شرح است:

  • سال ۱۳۰۸: تأسیس با نام هنرسرای عالی در خیابان سی تیر (قوام‌السلطنه)
  • سال ۱۳۳۶: تغییر نام به انستیتو تکنولوژی تهران (TIT)
  • سال ۱۳۴۲: تغییر نام به هنرسرای عالی و انتقال به منطقهٔ نارمک (محل کنونی)
  • سال ۱۳۵۱: تغییر نام به دانشکدهٔ علم و صنعت ایران
  • سال ۱۳۵۷: ارتقا به دانشگاه علم و صنعت ایران

واحدهای وابسته[ویرایش]

واحد اراک[ویرایش]

اکنون این واحد به دانشگاه صنعتی اراک ارتقاء و مستقل از دانشگاه علم و صنعت می‌باشد

واحد بهشهر[ویرایش]

نوشتار اصلی: دانشگاه علم و صنعت ایران واحد بهشهر

دانشگاه علم و صنعت ایران واحد بهشهر، شعبه‌ای از دانشگاه علم و صنعت ایران است که در سال ۱۳۷۳ خ. در شهرستان بهشهر تأسیس شد. در بدو تأسیس سه رشتهٔ مهندسی کامپیوتر (گرایش نرم‌افزارمهندسی صنایع (گرایش تولید صنعتی) و ریاضی کاربردی در این دانشگاه فعال بودند. رشتهٔ مهندسی برق (گرایش الکترونیک) نیز از سال ۱۳۸۸ خ. به این رشته‌ها اضافه گردید. روند ادارهٔ این واحد تا شهریور ۱۳۸۸ خ. فقط به صورت شبانه بوده‌است. از سال ۱۳۸۸ خ. در دو رشتهٔ مهندسی برق (گرایش الکترونیک) و ریاضی کاربردی در نوبت روزانه نیز دانشجو پذیرش شده‌است.

واحد دماوند[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت ایران واحد دماوند در سال ۱۳۸۴ خ. راه‌اندازی شد و برای یک دوره در رشتهٔ مهندسی مکانیک به صورت فراگیر در مقطع کارشناسی فعال شد. طرح توسعه و ایجاد زیرساخت‌های این دانشگاه همچنان ادامه دارد.

واحد نور[ویرایش]

واحد نور دانشگاه علم و صنعت ایران از سال ۱۳۸۳ ه. ش تاسیس شد. طرح‌های توسعه‌ای این دانشگاه همچنان ادامه دارد. این واحد در حال حاضر در دو رشته مهندسی کامپیوتر و مهندسی صنایع در مقطع کارشناسی ارشد در مجموع دارای ۲۶ دانشجو است و قصد دارد برای سال آینده دانشجوی بیشتری نیز بگیرد.

دانشکده‌ها[ویرایش]

دانشکده مهندسی کامپیوتر

دانشگاه علم و صنعت ایران دارای ۱۵ دانشکده، مرکز آموزش الکترونیک و سه گروه مستقل آموزشی فرهنگ و معارف اسلامی، زبان‌های خارجه و تربیت بدنی است.

همچنین سه گروهزبان های خارجی، تربیت بدنی و علوم ورزشی و معارف اسلامی هم در این دانشگاه به ارایه واحدهای درسی مرتبط میپردازند.

پژوهشکده ها و مرکزهای پژوهشی[ویرایش]

واحدهای خاص[ویرایش]

کانون های فرهنگی و فوق برنامه[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت یکی از زاینده ترین دانشگاه‌های کشور در مورد تولیدات فرهنگی و برنامه‌های هنری بوده است. پس از انتخابات سال ۱۳۷۶ و باز شدن فضای سیاسی و اهمیت دادن دولت سید محمد خاتمی به تولیدات فرهنگی، کانون‌های فرهنگی و فوق برنامه دانشگاه علم و صنعت فعالتر شدند. چهار کانون فعال دانشگاه عبارت بودند از:

  • کانون تیاتر دانشگاه علم و صنعت ایران
  • کانون موسیقی دانشگاه علم و صنعت ایران
  • کانون فیلم دانشگاه علم و صنعت ایران
  • کانون شعر و ادبیات دانشگاه علم و صنعت ایران

با مطرح شدن ایده گفتگوی تمدن‌ها کانون گفتگوی تمدن‌ها و چند کانون فوق برنامه دیگر مانند کانون قرآن و عترت شروع به کار کردند. مدیریت فرهنگی دانشگاه در دوران دولت نهم و دهم تلاش فراوانی برای محدود کردن فعالیت کانون‌ها انجام داد که در نتیجه آن نرخ تولید کانون‌ها به شدت پایین آمد، چند کانون تعطیل شده و بقیه به تعطیلی کشیده شدند. در عین حال کانون‌های بهار، مهدویت و ترویج ارزش‌های اسلامی تشکیل شدند. مدیریت فرهنگی دانشگاه در سال ۱۳۸۴ اساسنامه همه کانون‌های را بصورت خودسرانه تغییر داد. در ساختار سازمانی دانشگاه علم و صنعت ایران کانون‌های فرهنگی و فوق برنامه زیر مجموعه امور فرهنگی دانشجویان از معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه هستند. طبق اعلام سایت دانشگاه در حال حاضر کانون‌های زیر فعال هستند که اغلب اجازه کار و برگزاری انتخابات ندارند:

  • کانون تیاتر
  • کانون شعر و ادب
  • کانون فیلم و سیما
  • کانون بهار
  • کانون هلال احمر
  • کانون قرآن و عترت
  • کانون کتاب و کتابخوانی
  • کانون فرهنگ و زبان ملل
  • کانون هنرهای تجسمی
  • کانون پژوهش‌های اجتماعی
  • کانون ایران شناسی و گردشگری
  • کانون مهدویت
  • کانون ترویج ارزشهای اسلامی

همکاری‌های بین‌المللی[ویرایش]

در جهت شناخت توانایی‌ها و ظرفیت‌های دانشجویان، دانشگاه علم و صنعت ایران طرح‌های مشترکی را با تعدادی از برجسته‌ترین دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی در سراسر جهان در حال اجرا دارد. از قبیل: برگزاری برنامه‌های مشترک در مقطع تحصیلات تکمیلی، کنفرانس‌های بین‌المللی، تبادل اساتید و دانشجویان و تشکیل کلاس‌های برخط به صورت مشترک با دانشگاه‌های خارجی.

دانشگاه علم و صنعت ایران، هم‌اکنون با مؤسسات زیر همکاری بین‌المللی دارد:

هم‌چنین از طریق برنامه‌های انجمن بین‌المللی تبادل دانشجویان برای کسب تجارب فنی، تعدادی از دانشجویان به عنوان کارآموز به مؤسسه‌های تحقیقاتی و آموزشی در آلمان، ترکیه، یونان و اتریش فرستاده شده‌اند. دانشگاه علم و صنعت ایران، عضو سازمان‌های بین‌المللی ذیل نیز می‌باشد:

مدیران دانشگاه[ویرایش]

  1. دکتر جلیل شاهی؛ از ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۹ به مدت ۲ سال ریاست دانشگاه علم و صنعت را بر عهده داشت.
  2. دکتر ابراهیم اسرافیلیان؛ تنها یک سال رئیس دانشگاه بود. وی از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ این مسئولیت را بر عهده داشت.
  3. دکتر ابراهیم ثنایی؛ نیز تنها یکسال ریاست دانشگاه را بر عهده داشت. وی از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۱ رئیس علم و صنعت بود.
  4. مهندس احد کاظمی؛ از دیگر مدیران یکساله دانشگاه است. این رئیس دانشگاه نیز تنها از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۲ مسئولیت دانشگاه را بر عهده داشت.
  5. دکتر ابراهیم ثنایی؛ مجددا به مدت یک‌سال از ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۳ ریاست دانشگاه را به عهده گرفت.
  6. مهندس محمد ذهبیون؛ از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۴ به مدت یک‌سال مدیریت دانشگاه را بر عهده داشت.
  7. دکتر عباس شولایی؛ از ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۶ به مدت دو سال رئیس علم و صنعت بود.
  8. مهندس احد کاظمی؛ از ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ به مدت دو سال رئیس دانشگاه بود.
  9. دکتر عباس طائب؛ از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ به مدت ۴ سال رئیس دانشگاه بود.
  10. دکتر محمود ملاباشی؛ از ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ به مدت چهار سال ریاست دانشگاه را بر عهده داشت. ملاباشی در دولت نهم معاون دانشجویی وزیر علوم بود.
  11. دکتر محمد سلمانی؛ در سال ۱۳۷۶ تنها یکسال رئیس دانشگاه بود.
  12. دکتر سید جواد ازهری؛ از ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰ به مدت ۴ سال رئیس دانشگاه بود.
  13. دکتر سید محمد شهرتاش؛ از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ به مدت ۳ سال ریاست دانشگاه را بر عهده داشت.
  14. دکتر محمد تقی صالحی؛ اولین و تنها رییس دانشگاهی در ایران است که با رای استادان دانشگاه و در راستای استقلال بیشتر دانشگاه‌های کشور گزیده شد. وی از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴ رئیس دانشگاه بود. او پس از سخنرانی دکتر ابراهیم یزدی ودر دانشگاه، توسط اعضای بسیج دانشجویی به تحریک نماینده ولی فقیه مورد ضرب و شتم قرار گرفت و با روی کار آمدن دولت نهم از این سمت برکنار شد.[۳][۴][۵]
  15. دکتر مهدی بید آبادی؛ از دیگر روسایی است که دوران مدیریت بسیار کوتاهی داشت. این رئیس دانشگاه تنها یکسال مدیریت این دانشگاه را بر عهده داشت. وی از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۵ رئیس دانشگاه بود.
  16. دکتر محمد سعید جبل عاملی؛ از ۱۳۸۵ تا سال ۱۳۹۲ مدیر دانشگاه بود.[۶]
  17. دکتر محمدعلی برخورداری بافقی؛ از ۲۷ آذر ۱۳۹۲ ریاست این دانشگاه را بر عهده دارد .[۷]

چهره‌های برجسته[ویرایش]

چهره‌های علمی و صنعتی[ویرایش]

  • محمد باقر نیو، اولین دانش‌آموختهٔ مهندسی در ایران، پایه‌گذار صنعت کاشی و نساجی جدید، صنعت ضرابخانه، صنعت چینی‌سازی، صنعت چای‌کاری در ایران، دانش‌آموخته سال ۱۳۱۱ مهندسی ماشین (برق و ماشین)
  • علی نیو، پایه‌گذار صنعت قند، دانش‌آموختهٔ دانشگاه
  • علی کاوه، چهرهٔ ماندگار رشته مهندسی عمران در اولین همایش، دارای حدود ۳۰۰ مقالهٔ علمی در مجلات بین‌المللی، بیش از ۵ کتاب به زبان انگلیسی و ۲۵ کتاب به زبان فارسی، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ عمران
  • فرخ حجت کاشانی، چهره ماندگار مهندسی برق، عضو هیئت علمی دانشکده برق
  • نصرالله بهرام زادگان، پدر علم جوش در ایران، عضو هیئت علمی دانشکده صنایع
  • ابرهیم صادقی، پدر علم ماشین افزار در ایران، عضو هیئت علمی دانشکده صنایع
  • منوچهر سالور، پایه‌گذار صنعت سیمان در ایران، دانش‌آموختهٔ سال ۱۳۱۴ مهندسی شیمی
  • جلال حجازی، پایه‌گذار صنعت ریخته‌گری در ایران، چهره ماندگار رشته مهندسی متالورژی در پنجمین همایش، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ مهندسی مواد و متالورژی، دانش‌آموختهٔ سال ۱۳۴۴ مهندسی مواد و متالورژی
  • واهاک کاسپاری مارقوسیان، پدر علم سرامیک در ایران، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مواد و متالورژی[۸]

چهره‌های فرهنگی، ادبی و هنری[ویرایش]

[۱۱] [۱۲]

رؤسای سایر دانشگاه‌ها و مراکز علمی[ویرایش]

چهره‌های سیاسی[ویرایش]


نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. رییس دانشگاه علم و صنعت عزل شد شفاف
  2. «IUST Prospectus 2009-2010». دانشگاه علم و صنعت ایران. بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۱۱. 
  3. «دانشجويان بر ضرورت تعطيلی فعاليت بسيج دانشجويی و پاسخگويی نهاد رهبری تأکيد کردند». 
  4. «رئیس دانشگاه علم و صنعت حادثه مضروب شدن خود را بخشی از مخالفت جناح راست جمهوری اسلامی با انتخابی شدن روسای دانشگاه ها دانست». 
  5. «اعتراض رئیس دانشگاه علم و صنعت به گزارش کمیته تحقیق مجلس در باره ضرب و شتم خود توسط عناصر سپاه بسیح». 
  6. «دانشگاه علم و صنعت؛ 16 رئیس در 31 سال». روزنامه همشهری. 
  7. «سعید جبل‌عاملی با حکم وزیر علوم عزل و برخورداری سرپرست دانشگاه علم و صنعت شد.». خبر گزاری تسنیم. 
  8. «پایه گذاران صنایع ایران». دانشگاه علم و صنعت ایران. بازبینی‌شده در ۳۱ مارس ۲۰۱۱. 
  9. «تهمینه رضایی میلانی». وب‌گاه سوره. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 
  10. ««نگهبان» پیمان اسماعیلی به بازار نشر آمد». 
  11. «بلایی که سر نگهبان آمد». 
  12. «Gazelle International». 
  13. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 
  14. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 
  15. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 
  16. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 
  17. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دانشگاه علم و صنعت ایران موجود است.