دانشگاه علم و صنعت ایران
مختصات: شرقی″۰۹ ′۳۰ °۵۱ شمالی″۳۵ ′۴۴ °۳۵ / °۵۱٫۵۰۲۵۱شرقی °۳۵٫۷۴۳۱۴۵شمالی
| تأسیس | ۱۳۰۸ |
|---|---|
| نوع | سراسری (دولتی) |
| رئیس | محمدسعيد جبل عاملی |
| معاون آموزشی | محمد فتحيان بروجنی |
| معاون دانشجویی | روح الله طالبی |
| معاون پژوهشی | محمد حسن بازيار |
| شعبهها | تهران، اراک، بهشهر، دماوند و نور |
| هیأت علمی | ۳۶۵ نفر |
| دانشجویان | ۱۰٬۸۰۴ نفر |
| کارشناسی | ۶٬۵۴۴ نفر |
| کارشناسی ارشد | ۳٬۵۲۴ نفر |
| دکترا | ۷۳۶ نفر |
| مکان | |
| وابسته به | وزارت علوم، تحقیقات و فناوری |
| وبگاه | http://www.iust.ac.ir |
دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاهی دولتی و به اعتقاد برخی اولین موسسهٔ آموزش عالی در ایران است که هستهٔ اولیهٔ آن در سال ۱۳۰۸ شکلگرفته است. پردیس اصلی این دانشگاه، در تهران و شعبههای آن در شهرهای اراک، بهشهر، دماوند و نور واقعاند.
دانشگاه علم و صنعت ایران، تنها دارندهٔ دانشکدهٔ مهندسی راهآهن در خاورمیانه و دانشکدهٔ مهندسی خودرو در ایران است؛ همچنین از معدود دانشگاههای صنعتی کشور است که دانشکدهٔ معماری و شهرسازی نیز دارد.
سطح آموزشی بالا از یک سو، و داشتن امکانات آزمایشگاهی و کارگاهی پیشرفته از سویی دیگر بخصوص در رشتههای مهندسی عمران، مواد و متالورژی و مکانیک، باعث شده تا وجههٔ صنعتی این دانشگاه پررنگتر شود و دانشآموختگان آن بتوانند به سرعت جذب واحدهای صنعتی کشور شوند.
در حال حاضر حدود ۱۱٬۰۰۰ دانشجو در مقاطع مختلف کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، در رشتههای مختلف مهندسی و علوم پایه (۴۲ رشتهٔ تخصصی) در این دانشگاه مشغول به تحصیلاند.
محتویات |
[ویرایش] پیشینه
[[تور مجازی دانشگاه علم و صنعت]] دانشگاه علم و صنعت ایران، در سال ۱۳۰۸، با نام هنرسرای عالی و با هدف ایجاد زمینههای لازم برای تحصیلات دورهٔ عالی مهندسی در کشور، تاسیس گردید. محل آن، ابتدا در خیابان سیتیر (قوامالسلطنهٔ سابق) و پس از آن در سال ۱۳۳۶، بعد از اعمال تغییراتی به محل فعلی دانشـگاه صنعتی امیرکبیر، انتقال یافت و به عنوان انستیتوی فنآوری تهران (TIT) هنرسرای عالی فنی، به فعالیت خود ادامه داد.
در سال ۱۳۴۱ بار دیگر این مؤسسه دستخوش تحولاتی گردید و ساختمان آن نیز به شمال شرق تهران، به زمینی با مساحت ۴۲۰٬۰۰۰ مترمربع، در منطقهٔ نارمک منتقل شد. از آن زمان به بعد هدف اصلی در نظر گرفتهشده برای آن تربیت دبیر فنی برای تأمین نیروی آموزشی لازم برای هنرستانهای صنعتی بود. در سال ۱۳۵۱ هنرسرای عالی به دانشکدهٔ علم و صنعت ایران تغییر نام داد و در نهایت در سال ۱۳۵۷، باتوجه به گسترش و تغییرات کیفی کارگاههای علمی و آموزشی، از سوی وزارت آموزش عالی وقت به دانشگاه علم و صنعت ایران تبدیل گردید.
این مؤسسه، از بدو تأسیس، چندین بار تغییر نام و مکان دادهاست که مهمترین آنها بدین شرح است:
[ویرایش] واحدهای وابسته
[ویرایش] واحد اراک
دانشگاه علم و صنعت ایران واحد اراک یکی از شعبههای دانشگاه علم و صنعت ایران است که در سال ۱۳۶۷ خ. (۱۹۹۲ م.) در مرکز شهر اراک تاسیس شد.
هدف از تاسیس این واحد دانشگاهی، تربیت نیروی کار ماهر و تقویت رابطهٔ علم و صنعت از طریق ایجاد دانشگاهی صنعتی در چهارمین قطب صنعتی کشور بود تا نیازهای صنایع محلی با کمک تحقیقات و پژوهشهای دانشگاهی مرتفع گردد. بدین جهت دانشگاه علم و صنعت ایران واحد اراک با بستن قراردهای همکاری با صنایع اصلی منطقه سعی بر انتقال تجارب عملی به کلاسهای درس و تربیت دانشجویان عملگرا دارد.
[ویرایش] واحد بهشهر
دانشگاه علم و صنعت ایران واحد بهشهر، شعبهای از دانشگاه علم و صنعت ایران است که در سال ۱۳۷۳ خ. در شهرستان بهشهر تأسیس شد. در بدو تأسیس سه رشتهٔ مهندسی کامپیوتر (گرایش نرمافزار)، مهندسی صنایع (گرایش تولید صنعتی) و ریاضی کاربردی در این دانشگاه فعال بودند. رشتهٔ مهندسی برق (گرایش الکترونیک) نیز از سال ۱۳۸۸ خ. به این رشتهها اضافه گردید.
روند ادارهٔ این واحد تا شهریور ۱۳۸۸ خ. فقط به صورت شبانه بودهاست. از سال ۱۳۸۸ خ. در دو رشتهٔ مهندسی برق (گرایش الکترونیک) و ریاضی کاربردی در نوبت روزانه نیز دانشجو پذیرش شدهاست.
[ویرایش] واحد دماوند
دانشگاه علم و صنعت ایران واحد دماوند در سال ۱۳۸۴ خ. راهاندازی شد و برای یک دوره در رشتهٔ مهندسی مکانیک به صورت فراگیر در مقطع کارشناسی فعال شد. طرح توسعه و ایجاد زیرساختهای این دانشگاه همچنان ادامه دارد.
[ویرایش] واحد نور
دانشگاه علم و صنعت ایران واحد نور از سال ۱۳۸۳ خ. تاسیس شد. طرحهای توسعهای این دانشگاه همچنان ادامه دارد.
[ویرایش] دانشکدهها
پردیس اصلی دانشگاه علم و صنعت ایران دارای ۱۳ دانشکده، مرکز آموزش الکترونیک و سه گروه مستقل آموزشی فرهنگ و معارف اسلامی، زبانهای خارجه و تربيت بدنی است.
- دانشکدهٔ مهندسی برق
- دانشکدهٔ مهندسی خودرو
- دانشکدهٔ مهندسی راهآهن
- دانشکدهٔ مهندسی شیمی
- دانشکدهٔ مهندسی صنایع
- دانشکدهٔ مهندسی عمران
- دانشکدهٔ مهندسی کامپیوتر
- دانشکدهٔ مهندسی مکانیک
- دانشکدهٔ مهندسی مواد و متالورژی
- دانشکدهٔ معماری و شهرسازی
- دانشکدهٔ ریاضی
- دانشکدهٔ فیزیک
- دانشکدهٔ شیمی
- مرکز آموزش الکترونیک
[ویرایش] واحدهای خاص
- دانشکدهٔ مهندسی راهآهن با حمایت راهآهن جمهوری اسلامی
- دانشکدهٔ مهندسی خودرو با مشارکت سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران
- مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات با همکاری وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات
- موسسهٔ کامپوزیت با مشارکت دفتر همکاریهای فناوری نهاد ریاست جمهوری
- پژوهشکدهٔ الکترونیک با حمایت نهاد ریاست جمهوری
[ویرایش] همکاریهای بینالمللی
در جهت شناخت تواناییها و ظرفیتهای دانشجویان، دانشگاه علم و صنعت ایران طرحهای مشترکی را با تعدادی از برجستهترین دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی در سراسر جهان در حال اجرا دارد. از قبیل: برگزاری برنامههای مشترک در مقطع تحصیلات تکمیلی، کنفرانسهای بینالمللی، تبادل اساتید و دانشجویان و تشکیل کلاسهای برخط به صورت مشترک با دانشگاههای خارجی.
دانشگاه علم و صنعت ایران، هماکنون با مؤسسات زیر همکاری بینالمللی دارد:
- دانشگاه فنی برلین (آلمان)
- دانشگاه فنی کلاوستال (آلمان)
- دانشگاه پلیتکنیک میلان (ایتالیا)
- دانشگاه دیکن (استرالیا)
- دانشگاه کاگوشیما (ژاپن)
- آکادمی متالورژی ملی اوکراین
- دانشگاه علم و صنعت سودان
- دانشگاه تورینو (ایتالیا)
- دانشگاه سایمون فریزر (کانادا)
- دانشگاه ایالتی معماری و مهندسی قازان – مؤسسهٔ مرکزی علمی و تحقیقاتی زمین شناسی و کانیهای غیرفلزی (فدراسیون روسیه)
همچنین از طریق برنامههای انجمن بینالمللی تبادل دانشجویان برای کسب تجارب فنی، تعدادی از دانشجویان به عنوان کارآموز به مؤسسههای تحقیقاتی و آموزشی در آلمان، ترکیه، یونان و اتریش فرستاده شدهاند. دانشگاه علم و صنعت ایران، عضو سازمانهای بینالمللی ذیل نیز میباشد:
[ویرایش] چهرههای برجسته
[ویرایش] چهرههای علمی و صنعتی
- محمد باقر نیو، اولین دانشآموختهٔ مهندسی در ایران، پایهگذار صنعت کاشی و نساجی جدید، صنعت ضرابخانه، صنعت چینیسازی، صنعت چایکاری در ایران، دانشآموخته سال ۱۳۱۱ مهندسی ماشین (برق و ماشین)
- علی نيو، پایهگذار صنعت قند، دانشآموختهٔ دانشگاه
- علی کاوه، چهرهٔ ماندگار رشته مهندسی عمران در اولين همايش، دارای حدود ۳۰۰ مقالهٔ علمی در مجلات بینالمللی، بیش از ۵ کتاب به زبان انگلیسی و ۲۵ کتاب به زبان فارسی، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ عمران
- نصرالله بهرام زادگان، پدر علم جوش در ايران، عضو هیئت علمی دانشکده صنايع
- ابرهيم صادقی، پدر علم ماشين افزار در ايران، عضو هيئت علمی دانشکده صنايع
- منوچهر سالور، پایهگذار صنعت سیمان در ایران، دانشآموختهٔ سال ۱۳۱۴ مهندسی شیمی
- جلال حجازی، پایهگذار صنعت ریختهگری در ایران، چهره ماندگار رشته مهندسی متالورژی در پنجمين همايش، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ مهندسی مواد و متالورژی، دانشآموختهٔ سال ۱۳۴۴ مهندسی مواد و متالوژی
- واهاک کاسپاری مارقوسیان، پدر علم سرامیک در ایران، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مواد و متالورژی [۲]
[ویرایش] چهرههای سیاسی
- محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور نهم و دهم
- محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام
- کامران دانشجو، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری دولت دهم
- حمید بهبهانی، وزیر راه و ترابری دولت نهم و دهم
- محمد سلیمانی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات دولت نهم
- علیرضا علی احمدی، وزیر آموزش و پرورش دولت نهم
- سیدمسعود میرکاظمی، وزیر نفت دولت دهم
- محمدحسین صفار هرندی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت نهم
- عبدالرضا شیخالاسلامی، وزیر کار و امور اجتماعی دولت دهم
- رضا تقی پور، وزیر وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات دولت دهم
- مجتبی ثمره هاشمی، مشاور ارشد رئیس جمهور دهم
[ویرایش] رؤسای سایر دانشگاهها و مراکز علمی کشور
- محمدعلی برخورداری، رئیس سابق دانشگاه تربیت معلم تهران[۳]، رئیس اسبق دانشگاه یزد و رئیس سابق دانشگاه زنجان[۴]
- حسین بلندی، رئیس دانشگاه جامع علمی کاربردی[۵]
- عبدالله جاسبی، رئیس دانشگاه آزاد اسلامی
- علیرضا علیاحمدی، رئیس سابق دانشگاه پیام نور[۶]، وزیر سابق آموزش و پرورش
- احد فهیمی فر، رئیس سابق دانشگاه صنعتی امیرکبیر[۷]
[ویرایش] شهیدان مشهور
- محمود شهبازی، دانشآموخته رشته صنایع، شهادت در سال 1361
- احمد متوسلیان، دانشآموخته رشته برق، جاوید الاثر از سال 1361
- محمدسعید یزدانپرست، دانشآموخته رشته معماری، شهادت در سال 1372
- بهمن دُروَلی، دانشجوی رشته مواد-ریختهگری، شهادت در سال 1365
- سید یوسف کابلی، دانشآموخته رشته مکانیک، شهادت در سال 1365
- رضا حاجی بهرامی، دانشآموخته رشته صنایع، شهادت در سال 1357
[ویرایش] چهرههای فرهنگی، ادبی و هنری
- تهمینه میلانی،[۸] فیلمنامهنویس و کارگردان
- توکا نیستانی، معمار و کاریکاتوریست
- مراد فرهادپور، نویسنده، مترجم و شاعر
- محمدرضا سرشار، معروف به رضا رهگذر، نویسنده و منتقد ادبی
- فرزانه کرمپور، نویسنده
- محمد نوریزاد، کارگردان، فیلمنامهنویس و روزنامهنگار
[ویرایش] نگارخانه
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- ↑ «IUST Prospectus 2009-2010». دانشگاه علم و صنعت ایران. بازبینیشده در ۲۳ مارس ۲۰۱۱.
- ↑ «پايه گذاران صنايع کشور». دانشگاه علم و صنعت ایران. بازبینیشده در ۳۱ مارس ۲۰۱۱.
- ↑ «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینیشده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
- ↑ «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینیشده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
- ↑ «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینیشده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
- ↑ «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینیشده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
- ↑ «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینیشده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
- ↑ «تهمینه رضایی میلانی». وبگاه سوره. بازبینیشده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
[ویرایش] پیوند به بیرون
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ دانشگاه علم و صنعت ایران موجود است. |
- وبگاه دانشگاه علم و صنعت ایران
- سامانهٔ اطلاعات آموزشی
- سیستم اتوماسیون دانشجویان
- مرکز آموزشهای الکترونیکی دانشگاه علم و صنعت ایران
- کتابخانهٔ دانشگاه علم و صنعت ایران
- وبگاه دانشکدهٔ فنی و مهندسی اراک وابسته به دانشگاه علم و صنعت ایران
- وبگاه دانشگاه علم و صنعت ایران واحد بهشهر
|
|||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||