ایوان الکسیویچ بونین
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
| ایوان الکسیویچ بونین |
|
|---|---|
| زادروز | ۲۲ اکتبر ۱۸۷۰ |
| درگذشت | الگو:مرگ |
| محل زندگی | پاریس |
| ملیت | روس |
| آثار | روستا (رمان) ،کوچههای تاریک (رمان) |
ایوان الکسیویچ بونین (متولد اکتبر سال ۱۸۷۰ شهر وارونژ روسیه- درگذشت ۸ نوامبر ۱۹۵۳ پاریس) نویسنده وشاعر معاصر روس و برندهی نوبل ادبیات در سال ۱۹۳۳ است.
محتویات |
[ویرایش] اوان زندگی
ایوان الکسیویچ بونین در اکتبر سال ۱۸۷۰ در شهر وارونژ روسیه چشم به جهان گشود. کودکیاش را در یک خانوادهٔ اشرافی ورشکسته گذراند، خواندن را خیلی زود فراگرفت، از همان آغاز قوهٔ تخیلی قوی داشت و بسیار حساس بود. در ۱۸۸۱ وارد مدرسهای در یلتس شد، اما به علت وضع نابسامان خانواده تنها پنج سال در آنجا تحصیل کرد و مجبور شد تا تحصیلش را در خانه ادامه دهد. ایوان الکسیویچ بونین اشرافزادهای بود که حتی نتوانست مدرسه را به پایان برساند و این مسأله روی آیندهٔ او بیتأثیر نبود.
[ویرایش] فعالیت ادبی
سال ۱۸۹۱ اولین مجموعه اشعار بونین که هنوز سبک ویژهٔ بونین را به خود نگرفته بود، منتشر شد و در ۱۹۰۰ نخستین اثر نثر خود «سیبهای آنتوناف» را به چاپ رسانید، که بسیار مورد توجه قرار گرفت اما به خاطر ستایش اشرافزادگان حساسیت منتقدان را برانگیخت.
سال ۱۹۱۷ بونین از روسیه خارج شد و به فرانسه رفت، در سالهای ۱۹۲۷-۱۹۳۰ به ژانر داستان کوتاه روآورد و کارهای باارزشی از خود بر جای گذاشت، بونین اولین نویسندهٔ روس بود که به دریافت جایزهٔ نوبل (در سال ۱۹۳۳) نایل آمد. وی در سالهای آخر زندگیاش بسیار تنگدست شده بود و با اینکه به سختی بیمار بود، کتاب خاطرات و همین طور به یاد چخوف را به پایان رسانید.
بونین ۸ نوامبر ۱۹۵۳ در پاریس درگذشت و در گورستان روسی سنژنوفد-بوا در حومهٔ پاریس به خاک سپردهشد.
[ویرایش] آثار
[ویرایش] شعر
- سقوط برگها (Листопад، ۱۹۰۱)
[ویرایش] نثر
- سیبهای آنتوناف (Антоновские яблоки، ۱۹۰۰)
- رؤياها (Сны، ۱۹۰۴)
- جام زندگی (Чаша жизни، ۱۹۱۳)
- نجيبزادهای از سانفرانسيسکو (Господин из Сан-Франциско، ۱۹۱۵)
- نفس راحت (Лёгкое дыхание، ۱۹۱۶)
- گوشهای پيچخورده (Петлистые уши، ۱۹۱۷)
- رؤياهای چانگ (Сны Чанга، ۱۹۱۶، ۱۹۱۸)
- عشق ميتيا (Митина любовь، ۱۹۲۴)
- کوچههای تاريک(Тёмные аллеи، ۱۹۴۳)
[ویرایش] نولت
- روستا (Деревня، ۱۹۱۰)
- درهی خشک (Суходол، ۱۹۱۲)
[ویرایش] رمان
- زندگی آرسنیيف (Жизнь Арсеньева، ۱۹۲۷-۱۹۳۳)
[ویرایش] ترجمهی آثار وی به فارسی
در زبان فارسی تاکنون فقط يک کتاب از وی ترجمه شده است:
- آقايی از سانفرانسيسکو، حميدرضا آتشبرآب، بابک شهاب، تهران: نشر نی، ۱۳۸۴
|
||||||||
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ایوان الکسیویچ بونین موجود است. |