اوپانیشاد
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اوپانیشادها یا ودانتا از کهنترین متون مینوی آئین هندو هستند که به دوره برهمایی بازمیگردند. اوپانیشادها تأثیر شگرفی بر فلسفه و دین هندو داشتهاند و مفاهیم باطنی این آئین را بیان نمودهاند.
شانکرا، قدیمترین شرح و تفسیر را بر اوپانیشادها نوشت.
مهمترین بخشهای اوپانیشادها عبارتند از:
- ایشیا اوپانیشاد
- آیتاریا اوپانیشاد
- کنا اوپانیشاد
- پراشنا اوپانیشاد
- کاتها اوپانیشاد
- مونداکا اوپانیشاد
- چوندوگیا اوپانیشاد
داراشکوه، پسر امپراتور مغولی هند، شاه جهان، برای نخستین بار پنجاه اوپانیشاد را به زبان فارسی برگرداند؛ این ترجمه با نام سر اکبر شهرت یافت. در پیشگفتار کتاب، شاهزاده هندی، بیان نمودهاست که واژه کتاب المکنون در قرآن، اشاره به اوپانیشادها دارد. آشنایی غربیان با کتاب اوپانیشادها، نخستین بار، از راه همین ترجمه فارسی بود. صادق رضازاده ی مشفق گزیده ای از اوپانیشاد را تحت عنوان «گزیده ی اوپه نیشدها» به فارسی ترجمه کرده و شرکت انتشارات علمی فرهنگی آن را به چاپ رسانده.
[ویرایش] منبع
- «اوپانیشادها» (انگلیسی). ویکیپدیای انگلیسی. بازبینیشده در ۲ نوامبر ۲۰۰۸.
|
||||||||||||||||||||