چرخهشکنی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
چرخهشکنی یا موکشه (سانسکریت: मोक्ष) یکی از مفاهیم ادیان هندی اعم از هندوگرایی، بوداگرایی و غیره است که به رهایی از چرخه زایشهای دوباره (سَمساره) اشاره دارد. به باور این ادیان چرخهشکنی از راه جدایی از حس منبودگی و یکی شدن یا جذب شدن در هستی والاتر قابل دستیابی است و این ادیان، چنان هستی بالاتر را یک هستی توصیفناشدنی و بدون صفت و ابعاد و بدون مکان و زمان میدانند.
در فلسفه یوگا، چرخهشکنی به صورت فراتر رفتن از آگاهیهای انسانی از زمان، فضا و علت و معلول تشریح میشود. در یوگا چهار گام برای رسیدن به چرخهشکنی لازم است: خدمت بیچمشداشت به آفریدگان، عشق خودزداینده، نیروی تشخیص مطلق، و استغراق «شاهانه» در مراقبه.
رهایی از چرخه سمساره و وارد شدن به مرحله هستی دارای صفت را موکتی (Mukti) مینامند.
منابع [ویرایش]
- Brodd، Jefferey (۲۰۰۳). World Religions. Winona، MN: Saint Mary's Press. ISBN ۹۷۸-۰-۸۸۴۸۹-۷۲۵-۵.
