مایا (سانسکریت)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مایا واژه سانسکریت به معنای «توهم» و ظهور و فریب است، و در آیین هندو اساس ذهن و ماده میباشد. مایا نیروی برهمن و متحد با آن است، چنانکه حرارت با آتش. مایا و برهمن با هم ایشوارا نامیده میشوند و او خدایی شخصی است که جهان را خلق میکند، نگه میدارد و مضمحل میسازد. مایا پرده و حجابی بر روی برهمن و بر چشم ماست.
منابع [ویرایش]
Margaret and James Stutley A Dictionary of Hinduism Routhledge
| این یک نوشتار خُرد پیرامون هندوئیسم است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |