اسپرانتیست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسپرانتیست (به اسپرانتو: Esperantist)، به کسی می‌گویند که به زبان اسپرانتو سخن می‌گوید و یا آنرا به کار می‌برد. معنی لغوی آن «کسی که امید دارد» است. اگرچه برای آن تعریف‌های مختلف دیگری نیز بیان کرده‌اند اما بر اساس اعلانیه بولونیا که در اولین کنگره جهانی اسپرانتو نوشته شد، اسرانتیست را کسی می‌گویند که به زبان اسپرانتو سخن می‌گوید و یا آنرا برای هدفی به کار می‌برد. همچنین اسپرانتیست را کسی می دانند که در فرهنگ اسپرانتو مشارکت می‌نماید.

فهرستی از شناخته‌شده‌ترین اسپرانتیست‌ها[ویرایش]

افراد مهم این زبان[ویرایش]

سیاست‌مداران[ویرایش]

نویسندگان[ویرایش]

  • یوسف اعتصامی (اعتصام الملک) - پدر پروین اعتصامی. برخی او را اولین کسی می‌دانند که ایرانیان را با زبان اسپرانتو آشنا کرد.[۱]
  • احمد کسروی - تاریخ‌نگار، زبان‌شناس، پژوهش‌گر، حقوق‌دان و اندیشمند ایرانی
  • جی آر. آر. تالکین - نویسنده و زبان‌شناس سرشناس انگلیسی
  • لئو تولستوی - نویسنده سرشناس روسی
  • ژول ورن - او اسپرانتو را در آخرین کتابش که ناتمام ماند بکار گرفت.
  • پتر گینز - نوجوان یهودی اهل چکسلواکی که زبان اسپرانتو را از مادر و پدر خود آموخته بود. او واژه‌نامه اسپرانتو-چک را نوشت و در سن ۱۶ سالگی در اتاقک گاز اردوگاه آشویتس کشته شد. او در اردوگاه هفته‌نامه ای را می‌نوشت و شعرها و مطالب او به زبان اسپرانتو بعدها توسط بازماندگان و دوستانش منتشر شد.
  • ویلیام توماس استید - روزنامه‌نگار سرشناس انگلیسی و از پیشتازان روزنامه‌نگاری تحقیقی. او در سن ۶۲ سالگی در حادثه غرق شدن کشتی تایتانیک درگذشت.

دانشمندان[ویرایش]

دیگران[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Esperantist»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۴ شهریور ۱۳۹۲).
  1. «اسپرانتو در انتظار جایزه نوبل». بی‌بی‌سی فارسی، ۳۰ فروردین ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۱۵ شهریور ۱۳۹۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

= فهرستی از ۱۰۰ اسپرانتیست شناخته‌شده