بوریس پاسترناک

بوریس پاسترناک
کنگره نویسندگان اتحاد شوروی در سال ۱۹۳۴
زادروز	۱۰ فوریه ۱۸۹۰ مسکو، امپراتوری روسیه
مرگ	۳۰ مه ۱۹۶۰ ۷۰ سال پردلکینا، اتحاد شوروی
ملیت	روسی
پیشه	شاعر، نویسنده
کتاب‌ها	دکتر ژیواگو
همسر(ها)	اولگا ایوینسکایا
جوایز جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۵۸

بوریس پاسترناک از شاعران و نویسندگان روس بود که موفق به دریافت جوایز ادبی شد. شهرت وی در بیرون از روسیه بیشتر به خاطر رمان دکتر ژیواگو است ولی شهرت او در خود روسیه بیشتر به عنوان یک شاعر است.

زندگی نامه

در فوریه ۱۸۹۰ در خانواده «لئانید لسیپویچ پاسترناک» - آکادمیسین نقاشی، استاد دانشکده نقاشی، معماری و مجسمه‌سازی- و «رزا ایزیدرونا کاوفمان»- پیانیست مشهور- پسری متولد شد که نامش را باریس (بوریس) گذاشتند. بوریس در سال ۱۹۰۶ تحصیلات متوسطه را به پایان رسانید و در سال ۱۹۰۹ برای تحصیل فلسفه وارد دانشکدهٔ فلسفه و تاریخ دانشگاه مسکو شد. در سال ۱۹۱۲ برای تکمیل دانش فلسفی راهی ماربورگ آلمان شد. یکسال بعد، پاسترناک به فلسفه بی‌علاقه می‌شود و فعالیت ادبی خود را آغاز می‌کند. آشنایی او با نمایندگان برجسته نمادگرایی و فوتوریسم، از جمله ولادیمیر مایاکوفسکی زمینه ساز چاپ پنج شعر در سال‌نامه «لیریکا» می‌شود.از سال ۱۹۱۴ که اولین کتاب شعر پاسترناک به نام «توأمان در ابرها» چاپ شد تا ۱۹۳۱ که وی از مسکو به قفقاز مهاجرت کرد بیش از ده مجموعه شعر توسط وی منشر شد که این قضیه باعث گردید تا در اولین کنگرهٔ نویسندگان در سال۱۹۳۴، پاسترناک بزرگ‌ترین شاعر معاصر روس معرفی گردد. البته به دلیل خودداری او از محدود شدن به موضوع‌های کارگری این تمجیدها خیلی زود جای خود را به انتقادهایی تند می‌دهد. در همین سال پاسترناک با زیناییدا «نیکلایونا نیگاوز» ازدواج می‌کند.

در سال ۱۹۴۱، با آغاز جنگ جهانی دوم پاسترناک به شهر چیستاپل نقل مکان می‌کند. در این زمان به نوشتن اشعار میهن‌پرستانه مثل «قصه ترسناک» و «پاسگاه مرزی» می‌پردازد و به عنوان خبرنگار نظامی داوطلبانه به جبهه اعزام می‌شود.در سال ۱۹۴۶ پاسترناک کار بر روی شاهکار خود یعنی رمان دکتر ژیواگو را آغاز می کند. این کتاب در سال ۱۹۵۷ در ایتالیا چاپ می‌شود و باعث می‌شود که جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۵۸ نصیب پاسترناک شود، هرچند به دلیل واکنش تند حکومت وی از بیم طرد شدن از میهن از دریافت جایزه نوبل خودداری می‌کند.

آثار

• ۱۹۱۴: توأمان در ابرها
• ۱۹۱۷: مجموعه شعر بر فراز حصارها
• ۱۹۲۲: خواهر من زندگی، نامه‌هایی از تولا، کودکی لوورس
• ۱۹۲۳: تم‌ها و واریاسیون‌ها
• ۱۹۲۶: تصنیف منظومه تاریخی- انقلابی «سال ۱۹۰۵»
• ۱۹۲۷: منظومهٔ تاریخی «ستوان اشمیت»
• ۱۹۲۸: منظومهٔ «بیماری والا» و رمان منظوم «اسپکترسکی»
• ۱۹۳۱: تولدی دیگر
• ۱۹۴۱: قصهٔ ترسناک و پاسگاه مرزی
• ۱۹۴۳: قطارهای اول وقت
• ۱۹۴۵: پهنای زمین
• ۱۹۵۷: دکتر ژیواگو
• ۱۹۵۹: وقتی هوا صاف می‌شود

مرگ

در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۶۰ باریس لئانیدویچ پاسترناک در اثر سرطان ریه در پردلکینا چشم از جهان فرو بست.

نمونه شعر

«باد» فنا شدم، تو اما هنوز زنده‌ای و باد ِ شکوه‌ناک و اشک‌آلود تکان می‌دهد جنگل و خانه را- اما نه هر صنوبر را به‌تفریق، که تمامت درخت‌ها را همراه با سراسر دشت بی‌کران، چون که تن ناوها را بر آب آیینه‌وار خلیج. و این از تهور یا خشمی بی‌هدف نیست، بلکه از این روست تنها که در اندوه واژگانی برای نغمه لالای تو پیدا کند.

منابع

• وب‌گاه ایراس

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بوریس پاسترناک موجود است.

• زندگی، خواهر من است
• خالق دکتر ژیواگو
• دکتر ژیواگو (کتاب الکترونیکی)