گلوکزامین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گلوکزامین
Stereo structural formula of glucosamine ((2S,6R)-6-meth,-2-ol) Ball and stick model of glucosamine ((2R,6R)-6-meth,-2-ol)
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس ۳۴۱۶–۲۴–۸ YesY
پاب‌کم ۴۳۹۲۱۳
کم‌اسپایدر ۳۸۸۳۵۲ N
UNII N08U5BOQ1K YesY
شمارهٔ ئی‌سی 222–311–2
دراگ‌بانک DB01296
KEGG D04334 N
MeSH Glucosamine
ChEBI CHEBI:5417 N
ChEMBL CHEMBL۱۸۱۱۳۲ N
کد اِی‌تی‌سی M01AX05
1723616
720725
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی C۶H۱۳N۱O۵
جرم مولی ۱۷۹٫۱۷ g mol−1
دمای ذوب ۱۵۰ درجه سلسیوس (۳۰۲ درجه فارنهایت; ۴۲۳ کلوین)
log P -2.175
اسیدی (pKa) 12.273
خاصیت بازی (pKb) 1.724
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: YesY/N؟)
Infobox references

گلوکزامین (به انگلیسی: Glucosamine)

رده درمانی: مکمل خوراکی

اشکال دارویی: قرص، کپسول و پودر

موارد مصرف[ویرایش]

۱. تسکین و درمان بیماری‌های تخریبی مفاصل مانند استئوآرتریت

۲. صدمات و آسیب‌های غضروفی مفصلی در ورزشکاران

اگرچه امروزه مکمل‌های گلوکوزامین به طور بسیار گسترده برای تسکین درد مفاصل و ترمیم غضروف آسیب دیده در آرتروز استفاده می‌شود ولی تأثیر گلوکوزامین در بهبود آرتروز بسیار کمتر از باورهای مردم است که البته این موضوع با نوع گلوکزامین مصرف شده ارتباط مستقیم دارد. در حال حاضر گلوکز امین‌های موجود به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند. بر اساس ملح پایه، گلوکزامین‌ها به گلوکزامین سولفات و گلوکزامین هیدروکلراید دسته‌بندی می‌شوند که در مطالعات صورت گرفته تنها گلوکزامین سولفات تأثیرات مثبتی در توقف روند تخریب غضروف و بازسازی مجدد آن نشان داده است. گلوکزامین‌ها از یک نظر دیگر هم به دو دسته مختلف تقسیم می‌شوند و آن عنصری است که برای بلوری کردن (کریستالیزاسیون) گلوکزامین به کار رفته است. برای بلوری کردن گلوکزامین از عناصر سدیم و پتاسیم استفاده می‌شود که گلوکزامینی که با عنصر پتاسیم بلوری شود می‌تواند برای بیماران دارای فشار خون هم به کار رود زیرا پتاسیم برخلاف سدیم باعث افزایش فشار خون نمی‌شود.

مکانیسم اثر[ویرایش]

این ماده برای ساخته شدن اجزای تاندون‌ها، غضروف و مایع سینوویال (مایع احاطه کننده فضای بین مفصلی) ضروری می‌باشد. این ترکیب با مهار آنزیم کلاژناز (تجزیه کننده کلاژن) و آنزیم‌های پروتئولیتیک (تجزیه کننده پروتئین‌ها) سبب محافظت از بافت غضروفی شده و تا حدود کمی اثرات ضد التهابی دارد ولی اصلاً مسکن نیست. معمولاً برای تأثیرگذاری بیشتر گلوکزآمین، نوعی ماده ترکیبی دیگر بنام کندرویتین سولفات به این ماده اضافه می‌شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

عوارض جانبی گلوکزامین در موارد نادر ناراحتی‌های خفیف گوارشی و اسهال بوده است که با قطع مصرف گلوکزامین برطرف شده است. مصرف این دارو ممکن است موجب ایجاد بیماری فشار خون در بیماران گردد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

آرتروز

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷