گرازه

گرازه
نگاره گرازه در شاهنامه تهماسبی
پهلوان شاهنامه‌ای
نام	گرازه
منصب	نگهبان تاج و تخت
لقب	فروهل
درفش	گراز پیکر
از فرماندهان کیکاووس
نبرد اول	جنگ سهراب
نبرد دوم	جنگ بزرگ کیخسرو با افراسیاب
نبرد سوم	جنگ دوازده‌رخ

گُرازه یکی از پهلوانان دربار کیکاووس و کی‌خسرو است. او در جنگ دوازده رخ سیامک را در نبرد تن به تن کشت.

گرازه یعنی به نیرو و دلیری گراز.

نـشان گرازه

سهراب زمانی‌که از پدرش رستم جدا گشت در زادگاه مادریش توران رشد نمود و اینک بجنگ کیکاووس آمده اما می‌خواهد از هجیر که گرفتار اوست و از بالای تپه‌ای اردوگاه ایرانیان را می‌نگرند نشانی از پدر یابد اما هجیر عمداً سهراب را گمراه می‌نماید و رستم را معرفی نمی‌نماید.

در میان پرس‌و‌جوهایی که سهراب از هجیر برای پیدا کردن پدرش می‌کند او نشان گرازه را هم بیان می‌کند. خیمه‌گاه گرازه زرد یا سرخ است و پرچمش سفید است و شامل یک گراز که بالای آن ماه قرار دارد.

بپرسید کان زرد پرده‌سرای		به دهلیز چندی پیاده به پای
به گرد اندرش سرخ و زرد و بنفش		ز هر گونه‌ای بر کشیده درفش
درفشی پس پشت پیکر گراز		سرش ماه زرّین و بالا دراز
چنین گفت کاو را گرازست نام		که در جنگ شیران ندارد لگام
هشیوار وز تخمهٔ گیوکان		که بر درد و سختی نگردد ژگان
.		.
ز تخم گرازه صد و پنج گرد		نگهبان ایشان هم او را سپرد
.		.
گرازه برون آمد و گستهم		ابا بُرته و زنگهٔ یل به هم
بخوردند سوگندهای گران		که پیمان شکستن نبود اندر آن
وززان جایگه ران بیفشاردند		به رزم اندرون گرز بگذاردند
.		.
گرازه سر گیوگان با نهل		دو گرد گران مایهٔ شیردل

منابع

• حسین، الهی قمشه‌ای (۱۳۸۶). شاهنامه فردوسی. ترجمهٔ ناهید فرشادمهر. تهران: نشر محمد. شابک ۹۶۴-۵۵۶۶-۳۵-۵.