گرازه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گرازه
نگاره گرازه در شاهنامه تهماسبی
پهلوان شاهنامه‌ای
نام گرازه
منصب نگهبان تاج و تخت
لفب فروهل
از فرماندهان کیکاووس
نبرد اول جنگ سهراب
نبرد دوم جنگ ترکـان
نبرد سوم جنگ دوازده‌رخ

گًرازه یکی از پهلوانان دربار کیکاووس و کی‌خسرو است. او در جنگ دوازده رخ سیامک را در نبرد تن به تن کشت.

گرازه یعنی به نیرو و دلیری گراز.

نـشان گرازه[ویرایش]

سهراب زمانی‌که از پدرش رستم جدا گشت در زادگاه مادریش توران رشد نمود و اینک بجنگ کیکاووس آمده اما می‌خواهد از هجیر که گرفتار اوست و از بالای تپه‌ای اردوگاه ایرانیان را می‌نگرند نشانی از پدر یابد اما هجیر عمداً سهراب را گمراه می‌نماید و رستم را معرفی نمی‌نماید[۱].

بپرسید کان سرخ پرده‌سرای به دهلیز چندی پیاده به پای
به گرد اندرش سرخ و زرد و بنفش ز هر گونه‌ای بر کشیده درفش
درفشی پس پشت پیکر گراز سرش ماه زرّین و بالا دراز
چنین گفت کاو را گرازست نام که در جنگ شیران ندارد لگام
هشیوار وز تخمهٔ گیوکان که بر درد و سختی نگردد ژگان[۲]
. .
ز تخم گرازه صد و پنج گرد نگهبان ایشان هم او را سپرد[۳]
. .
گرازه برون آمد و گستهم ابا بُرته و زنگهٔ یل به هم
بخوردند سوگندهای گران که پیمان شکستن نبود اندر آن
وززان جایگه ران بیفشاردند به رزم اندرون گرز بگذاردند[۴]
. .
گرازه سر گیوگان با نهل دو گرد گران مایهٔ شیردل

پانویس[ویرایش]

  1. گرازه از فرزندان گیو بوده است البته نه همان گیو معروف شاهنامه
  2. شاهنامه. جلد دوم. سرفصل سهراب، صفحه ۱۰۷
  3. شاهنامه. جلد چهارم. سرفصل کیخسرو، صفحه ۱۷۹
  4. شاهنامه. جلد چهارم. سرفصل کیخسرو صفحه ۱۹۵

منابع[ویرایش]