نیروی دریایی روسیه
 | لحن یا سبک این مقاله بازتابدهندهٔ لحن دانشنامهای مورد استفاده در ویکیپدیا نیست. |
| نیروی دریایی روسیه | |
|---|---|
| نیروی دریایی فدراسیون روسیه | |
 نشان نیروی دریایی روسیه | |
| فعال |
|
| کشور |  روسیه |
| گونه | نیروی دریاییsize=۱۵۵۰۰۰ وظیفه فعال (۲۰۲۰)[۲] تقریباً. ۳۵۲ کشتیهای فعال[۳][۴] |
| نقش | |
| بخشی از | .svg){kind=small} نیروهای مسلح روسیه |
| مرکز فرماندهی | ساختمان دریاسالاری، سن پترزبورگ |
| پشتیبان | سنت اندریاس[۵] |
| شعار(ها) | «پرچم خدا و سنت اندرو با ماست!» |
| رنگ ها | آبی سفید مشکی |
| رژه | Quick – "'خدمه یک خانواده هستند" (انگلیسی: The Crew—One Family) – "راهپیمایی پاسداران نیروی دریایی"" (انگلیسی: راهپیمایی آهسته گارد نیروی دریایی) |
| سالگردها | روز نیروی دریایی (یکشنبه گذشته در ماه جولای) روز زیردریایی(۱۹ مارس) روز ملوان سطحی (۲۰ اکتبر) |
| ناوگان | ۱ ناو هواپیمابر ۱ رزمناو کلاس کیروف ۳ رزمناو ۱۲ ناوشکن ۱۱ ناوچه ۸۵ کوروت ۲۱ کشتی فرود تانک ۳۸ ناوچه آبخاکی ۱۵ کشتی با هدف خاص ۳ کشتی گشتی ۴۲ گشت قایق ۴۹ کشتی ضد مین ۱۲ زیردریاییهای ویژه ۵۸ موشک بالستیک فعال/زیردریایی موشک کروز و زیردریایی تهاجمی[۶] |
| نبردها | جنگ روسیه و گرجستان عملیات ضد دزدی دریایی در خلیج فارس و عدن الحاق کریمه به فدراسیون روسیه جنگ داخلی سوریه حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین |
| وبگاه | |
| فرماندهان | |
| فرمانده کل نیروی دریایی روسیه | دریاسالار نیکولای یومنوف[یادداشت ۱] |
| جانشین فرمانده | دریاسالار الکساندر میخائیلوویچ نوساتوف |
| معاون هماهنگکننده | دریابان ولادیمیر کاساتونووا |
| نشان | |
| نشانه |  |
| پرچم نیروی دریایی |  |
| پرچم | .svg){kind=small} |
| پچ |  |
| نشان میانی |  |
| نشان |  |
نیروی دریایی روسیه (به روسی: Военно-морскод флот [ВМФ])؛ (به لاتین: Voyenno-morskoi flot [VMF]). به معنای ناوگان دریایی نظامی روشن) بازوی دریایی نیروهای مسلح روسیه است که از سال ۱۶۹۶ به اشکال گوناگونی وجود داشته است و در ژانویه ۱۹۹۲ زمانی که جانشین نیروی دریایی کشورهای مستقل مشترکالمنافع شد (که خود درپی انحلال اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دسامبر ۱۹۹۱ جانشین نیروی دریایی شوروی شده بود) شکل گرفت.
نیروی دریایی روسیه با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به دلیل نگهداری بد، کمبود بودجه و اثرهای پسین بر آموزش پرسنل و تعویض بدهنگام تجهیزات، بسیار آسیب دید. یکی دیگر از مشکلهای آن، صنعت کشتیسازی بومی روسیه بود که به دلیل نداشتن سختافزار و فناوری مدرن، رو به زوال بوده است. برخی عملیاتهای این نیرو توسط بسیاری از کشورهای آسیایی و قفقاز (پیشتر ایران) مورد نقد و اعتراض بوده است.
تاریخ جنگها با ایران
[ویرایش | اشتراکگذاری]این نیرو همواره به عنوان نیروی دریایی برتر منطقه، ایران را دچار هراس میکرد. در جریان جنگهای ایران قاجار و روسیه، ایران همواره تحت سلطه این نیرو بوده است. اگرچه استثناهایی نیز بودهاند. چرایی شکست سیسیانف در جریان تسخیر گیلان، نبود بندر و لنگرهای قابل بهرهبرداری در گیلان دانسته شده است. کشتیهای بزرگ روسیه نتوانستند در این دوره، تا ساحل ایران پیشروی کنند و نیروی خود را در بندر انزلی پیاده کنند. ایستادگی مردم گیلان نیز توسط منابع ایرانی از دیگر چراییها دانسته شده است. همچنین نبود علوفه، آذوقه و لوازم لشکری برای سپاه روسیه باعث شد روسیه نتواند به موفقیت لازم برای سلطه بر ایران با نیروی دریایی خود، دست پیدا کند.[۷]
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ "تاریخچه نیروی دریایی روسیه". نیروی دریایی روسیه. Archived from the original on 10 June 2016. Retrieved 25 July 2016.
- ↑ https://fas.org/sgp/crs/row/IF11603.pdf
- ↑ مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک: تعادل نظامی 2014، ص. 185.
- ↑ "World Air Forces 2015" (PDF). Flight Global Insight. 2015. Archived from the original on 19 دسامبر 2014. Retrieved 27 نوامبر 2015.
- ↑ Main Cathedral of Russian Armed Forces. بایگانیشده در ۲ فوریه ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine Retrieved 2 February 2019.
- ↑ Mizokami, Kyle (19 April 2018). "Here Are All the Submarines of the Russian Navy in One Infographic". Popular Mechanics.
- ↑ تاریخ ایران از زمان باستان تا امروز، ا.آ. گرانتوسکی - م.آ. داندامایو، مترجم، کیخسرو کشاورزی، ناشر: مروارید ۱۳۸۵.
یادداشت
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ در نیروی دریایی روسیه، «آدمیرال» (Адмирал) همارزِ دریاسالار (امیر سهستاره) و «آدمیرال فلوتا» (Адмирал флота) همارزِ دریابُد (امیر چهارستاره) میباشد.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]