پرش به محتوا

میماس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
میماس
Mimas
تصویر میماس که توسط مدارگرد کاسینی در فوریهٔ ۲۰۱۰ تصویربرداری شده است. سطح میماس مملو از دهانه‌های برخوردی است. دهانهٔ بزرگ سمت راست، دهانهٔ هرشل است.
کشف
کاشفویلیام هرشل
تاریخ کشف۱۷ سپتامبر ۱۸۷۹[۱]
طبقه‌بندی
زحل I
ویژگی‌های مداری
خروج از مرکز مداری۰٫۰۲۰ ۲[۲]
۰٫۹۴۲ ۴۲۱ ۸ d[۲]
انحراف۱٫۵۱° (نسبت به استوای زحل)
ماهسیاره زحل
ویژگی‌های فیزیکی
ابعاد۴۱۴٫۸×۳۹۴٫۴×۳۸۱٫۴ km (۰٫۰۳۱۱ زمین)[۳]
میانگین شعاع
۱۹۸٫۳۰ ± ۰٫۳۰ km[۴]
~۴۹۰ ۰۰۰ km²
حجم~۳۲ ۹۰۰ ۰۰۰ km۳
جرم(۳٫۷۴۹ ۳ ± ۰٫۰۰۳ ۱)‎×۱۰۱۹ kg[۵]
(۶٫۳‎×۱۰-۶ Earths)
میانگین چگالی
۱٫۱۴۷ ۹ ± ۰٫۰۰۵ ۳ g/cm۳[۴]
۰٫۰۶۳ ۶ m/s۲
۰٫۱۵۹ km/s
چرخش همزمان
سپیدایی۰٫۹۶۲ ± ۰٫۰۰۴ (آلبدو)[۶]
دما~۶۴ K
۱۲٫۹[۷]

میماس (به انگلیسی: Mimas) یک قمر طبیعی متعلق به سیاره زحل است که توسط ویلیام هرشل و در ۱۷ سپتامبر سال ۱۷۸۹ کشف شد.[۸] میماس کوچک‌ترین جرم شناخته‌شده منظومه شمسی است که شکل کروی دارد. میماس به‌طور عمده از یخ آب به همراه مقادیر پراکنده‌ای سنگ تشکیل شده و به همین دلیل با عنوان یک گلوله برفی بزرگ کثیف شناخته می‌شود. این قمر یک هم‌مدار هم دارد. قطر میماس ۳۹۰ کیلومتر است و قطر هم مدارش ۱۰ کیلومتر است. این قمر گودال بزرگی به نام گودال هرشل دارد که جلب توجه می‌نماید.

نام دیگر این قمر «زحل I» است. در نخستین نگاه به میماس یک دهانه بزرگ آتشفشانی دیده می‌شود که قطر آن ۱۳۰ کیلومتر است و نام کاشف میماس یعنی هرشل را بر آن گذاشته‌اند. دیواره‌های این دهانه حدود ۵ کیلومتر ارتفاع دارند و عمیق‌ترین نقطه این دهانه حدود ۱۰ کیلومتر عمق دارد. در وسط این دهانه بزرگ قله‌ای دیده می‌شود که ارتفاع آن ۶ کیلومتر نسبت به کف دهانه است. بر روی این قمر دهانه‌های دیگری به قطر حدود ۴۰ کیلومتر نیز دیده می‌شود.

قمر میماس یکی از نزدیک‌ترین قمرها به سیاره زحل و همین‌طور کوچک‌ترین قمر این سیاره است. قطر آن از ۳۸۲ تا ۴۱۸ کیلومتر متغیر است. میماس در بین حلقه‌های A و B زحل قرار گرفته است. میماس به دلیل اینکه عوارض زیادی دارد، به قمر ترسناک معروف شده است. دهانه هرشل که بزرگ‌ترین دهانه این قمر است یک دهانه برخوردی بوده که ممکن است بر اثر برخورد یک جرم آسمانی به وجود آمده باشد.

قطر این دهانه تقریباً یک سوم قطر قمر میماس است. این موضوع که چرا چنین ضربهٔ بزرگی ناشی از برخورد با سطح این قمر کوچک موجب متلاشی شدن آن نشده، پرسشی است که هنوز پاسخ قطعی برای آن پیدا نشده است؛ ولی برخی از دانشمندان بر این باورند که میماس ساختاری از مواد یخی دارد و همین موضوع باعث شده تا در برابر ضربهٔ مهلکی که به آن وارد شده است، دوام بیاورد.

نگارخانه

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Imago Mundi - La Découverte des satellites de Saturne (به انگلیسی)[پیوند مرده]
  2. 1 2 «NASA Celestia». بایگانی‌شده از اصلی در ۹ مارس ۲۰۰۵. دریافت‌شده در ۹ مارس ۲۰۰۹.
  3. ↑ Thomas, P. C. ; et al. (۲۰۰۶), "Shapes of the Saturnian Icy Satellites", ۳۷th Lunar and Planetary Science Conference (به انگلیسی){{citation}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link) Retrieved on 2006-11-26.
  4. 1 2 Jacobson, ‎R. A. (December ‎۲۰۰۶), Antreasian, P. G.; Bordi, J. J.; Criddle, K. E.; et al., The Astronomical Journal (به انگلیسی), vol. ۱۳۲, p. ۲۵۲۰–۲۵۲۶ {{citation}}: |مقاله= ignored (help); Check date values in: |تاریخ= (help); External link in |شاپا= (help); Missing or empty |title= (help)نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  5. ↑ Jacobson, R. A. ; et al. (۲۰۰۵), "The GM values of Mimas and Tethys and the libration of Methone", Astronomical Journal (به انگلیسی), vol. ۱۳۲, p. ۷۱۱ {{citation}}: External link in |شاپا= (help)نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  6. ↑ Verbiscer, A.; French, R.; Showalter, M.; and Helfenstein, P.; Enceladus: Cosmic Graffiti Artist Caught in the Act, Science, Vol. 315, No. ۵۸۱۳ (۹ فوریه، ۲۰۰۷), p. 815 (supporting online material, table S۱)
  7. ↑ "Classic Satellites of the Solar System", Observatorio ARVAL (به انگلیسی), archived from the original on 22 October 2013, retrieved 9 March 2009 Retrieved on 2007-09-28.
  8. ↑ Herschel, ‎W. (1790), "Account of the Discovery of a Sixth and Seventh Satellite of the Planet Saturn; With Remarks on the Construction of Its Ring, Its Atmosphere, Its Rotation on an Axis, and Its Spheroidical Figure", Philosophical Transactions of the Royal Society of London (به انگلیسی), vol. 80, p. 1–20{{citation}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  • «دانش» ضمیمهٔ علمی روزنامهٔ اطلاعات، یکشنبه ۱۰ خرداد ۱۳۸۸
  • اطلس منظومه شمسی، پاتریک مور، گری هانت

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=میماس&oldid=43448878»