تارووس (قمر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تارووس
کشف
کاشف برت جیمز گلدمن، جان جی. کاوه‌لارس،
R. L. Allen , T. Rigg,
C. W. Hergenrother, S. M. Larson,
A. Doressoundiram and J. Romon[۱][۲]
طبفه‌بندی
نام‌های دیگر اس/۲۰۰۰ اس ۴، زحل XXI
خواص مداری[۳]
مبدأ ۲۰۰۰ فوریه، ۲۶٫۰۰
نیم‌قطر بزرگ ۱۷٫۹۸۳
خروج از مرکز مداری ۰٫۵۳۰۵[۳]
دوره تناوب مداری ۹۲۶٫۲ روز
(۲٫۶۳ yr)
زاویه انحراف ۳۳٫۸۲۵
مشخصات فیزیکی
ابعاد ۱۵ کیلومتر[۴]
سپیدایی ۰٫۰۴[۴] فرضی
نوع طیفی نور سرخ
B−V=۰٫۰٫۷۷، R−V=۰٫۵۷[۵]

تارووس (به انگلیسی: Tarvos)، یا زحل XXIاز قمرهای موافق‌گرد و نامنظم سیاره زحل است. این قمر توسط جان جی. کاوه‌لارس و همکارانش در ۲۳ سپتامبر سال ۲۰۰۰ کشف شد و به آن نام موقت اس/۲۰۰۰ اس ۴ داده شد. در اوت سال ۲۰۰۳ به نام تارووس، خدایی که به صورت گاو نری که سه درنا را بر پشت‌اش حمل می‌کند از اساطیر گولی نامگذاری شد.[۶]

تارووس حدود۱۵ کیلومتر قطر دارد (سپیدایی فرضی = ۰٫۰۴)؛ و با متوسط مدار۱۸ میلیون کیلومتر و دوره۹۲۶ روز دور زحل می‌چرخد. این قمر بیشترین خروج از مرکز مداری اطراف زحل را دارد.[۳]

این قمر عضوی از گروه گالی قمرهای نامنظم است.

به علت چرخش مشابه و نشان دادن نور سرخ‌رنگ مشابه عقیده بر این است که تارووس ممکن است حاصل شکستن یک قمر معمولی بوده[۵][۷] یا بخشی از البیاریکس باشد.[۸]

منابع[ویرایش]

  1. IAUC 7513: S/2000 S 3 and S/2000 S 4 October 25, 2000 (discovery)
  2. MPEC 2000-Y14: S/2000 S 3, S/2000 S 4, S/2000 S 5, S/2000 S 6, S/2000 S 10 December 19, 2000 (discovery and ephemeris)
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ Jacobson, R.A. (2007) SAT270, SAT271 (2007-06-28). "Planetary Satellite Mean Orbital Parameters". JPL/NASA. Retrieved 2008-01-19.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Scott Sheppard. "Saturn's Known Satellites". Department of Terrestrial Magnetism. Retrieved 2007-03-06.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Grav, Tommy ; Holman, Matthew J.; Gladman, Brett J. ; Aksnes, Kaare; Photometric survey of the irregular satellites, Icarus, 166 (2003), pp. 33–45
  6. IAUC 8177: Satellites of Jupiter, Saturn, Uranus August 8, 2003 (naming the moon)
  7. Gladman, B. J. ; Nicholson, P. D.; Burns, J. A. ; Kavelaars, J. J. ; Marsden, B. G.; Holman, M. J. ; Grav, T. ; Hergenrother, C. W.; Petit, J. -M.; Jacobson, R. A.; and Gray, W. J.; Discovery of 12 satellites of Saturn exhibiting orbital clustering, Nature, 412 (July 12, 2001), pp. 163–166
  8. Grav, Tommy; and Bauer, J.; A deeper look at the colors of Saturnian irregular satellites

پیوند به بیرون[ویرایش]