روادید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روادیدهای لائوس، تایلند و سری‌لانکا

رَوادید یا ویزا (به انگلیسی: visa) به مدرکی گفته می‌شود که می‌تواند به اشخاصی اعطا گردد که درخواست اخذ اجازه برای گذر از جایی یا ورود به آن را دارند.

معمولاً روادید بصورت برچسب یا مهر بر روی کاغذهای مربوطه در سند هویتی اشخاص، چسبانده یا زده می‌شود.

گونه‌های روادید بر پایه روابط بین کشورها[ویرایش]

۱) حرکت آزاد

۲) لغو روادید (بدون ویزا)

۳) روادید در بدو ورود

۴) روادید از مبدا

۵) سفر ممنوع

حرکت آزاد[ویرایش]

در این حالت هر شهروند کشور مبدا می تواند در کشور مقصد اقامت، کار و تحصیل کند و تفاوتی بین شهروندان دو کشور نیست. برای نمونه می‌توان به کشورهای عربی خلیج فارس اشاره کرد. شهروندان هریک از کشورهای امارات متحده عربی، بحرین، عربستان سعودی، قطر، کویت و عمان می‌توانند در هریک از دیگر کشورهای کار، تجارت یا سفر کنند. نمونه تکامل یافته‌تر این نوع آزادی حرکت را در بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا می توان دید.

لغو روادید[ویرایش]

دراین حالت، شهروندان، اغلب برای سفر کوتاه مدت یا دیدار نیازی به ویزا ندارند. اما برای کار و تحصیل باید درخواست ویزا کنند. صدور ویزای کار در این حالت معمولا فرآیند ساده‌ای است و چون شهروندان حق رفت و آمد دارند تنها به دلایلی همچون مالیات، ویزای کار لازم است. نمونه این نوع روادید، لغو نیاز به دریاف ویزا برای شهروندان امارات متحده عربی در تابستان ۱۳۹۴ از سوی کشورهای عضو توافق‌نامه شنگن است. بدین ترتیب شهروندان امارات متحد عربی بدون نیاز به ویزا می توانند به همه کشورهای اروپایی سفر کنند.

روادید در مقصد[ویرایش]

این نوع روادید بیشتر برای ویزای کوتاه مدت است و هنگام ورود مسافر به مقصد برایش ویزا صادر می شود. تفاوت آن با لغو روادید در این است که کشور مقصد همچنان حق ویزا ندادن را برای خود محفوظ نگه می‌دارد. همچنین بیشتر اوقات باید برای ویزا پول پرداخت. سفر شهروندان ایرانی به مالزی یا ارمنستان تابع چنین شرایطی است.

روادید از مبدا[ویرایش]

در این حالت هرکس که قصد سفر به کشور دیگری دارد باید از قبل با مراجعه به نمایندگی دیپلماتیک کشور مقصد، درخواست روادید بدهد که فرآیندی وقت‌گیر و با احتمال زیاد دریافت نکردن ویزا همراه است. در این روش، گاهی مسافر باید مدارکی از وضعیت شغلی، تمکن مالی و برای ویزای تحصیلی مدارک دانشگاهی خود ارائه کند. در بیشتر موارد این مدارک باید ترجمه شده باشند که خود، هزینه بر است.

سفر ممنوع[ویرایش]

در این حالت کشور مبدا یا مقصد سفر اتباع همدیگر را ممنوع می کنند. این اقدام اغلب به دلایل سیاسی و امنیتی رخ می‌دهد. مثلا شهروندان ایران حق سفر به اسرائیل را ندارند. این مورد نباید با توصیه های امنیتی اشتباه گرفته نشود. به عنوان نمونه، در سال ۲۰۱۵، وزارت امور خارجه بریتانیا به شهروندان خود توصیه می کرد از سفر غیر ضروری به ایران خودداری کنند اما سفر از طرف هیچ کدام از کشورهای ایران و بریتانیا ممنوع نشده بود.

گونه‌های روادید[ویرایش]

  • روادید دیدار از بستگان
  • روادید تجاری و بازرگانی
  • روادید دانشجویی
  • روادید پیوستن به خانواده
  • روادید گردشگری

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

https://www.passportindex.org/byRank.php سایت سنجش ارزش گذرنامه‌های جهان

| یک قرن گذرنامه؛ گذرنامه ایرانی کجای کار است؟ - بی‌بی‌سی فارسی، ۱۷ آبان ۱۳۹۴

Wikipedia contributors، «Visa (document)،» Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?oldid=190723702 (accessed February ۲۰، ۲۰۰۸).